του Άριστου Μιχαηλίδη
16 Μαΐου 2017
Είναι απίστευτο ν’ ακούς Ελληνοκύπριους ή και Ελλαδίτες, που ζουν στην Κύπρο ελεύθεροι ως Ευρωπαίοι πολίτες, να προσπαθούν να εκλογικεύσουν (κατά τη φράση Κοτζιά) την εξωφρενική απαίτηση της Άγκυρας και του Ακιντζί να απολαμβάνουν στην Κύπρο μετά τη λύση οι Τούρκοι υπήκοοι τις τέσσερις βασικές ελευθερίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τους ακούμε ακόμα κι από το κρατικό κανάλι υποχθόνια να υποβάλλουν ότι είναι δαιμονοποιημένη η απαίτηση και πρέπει να τη συζητήσουμε για να ξεκαθαρίσει. Ωστόσο, όχι μόνο είναι ξεκάθαρη, αλλά είναι και ξεδιάντροπη και δεν θα έπρεπε καν να τη συζητούμε.
Εντάσσεται κι αυτό στο ευρύτερο πλαίσιο, που οι συνειδητοί και οι ασυνείδητοι λομπίστες της Τουρκίας εκλογικεύουν κάθε παραλογισμό για να διαγράφουν τις αμφιβολίες της κοινής γνώμης και την αμφισβήτηση της «όποιας λύσης». Μα, ξέρετε, λένε τώρα, το τουρκικό αίτημα δεν είναι ακριβώς για τις τέσσερις ελευθερίες, είναι για να βρεθεί ένα καθεστώς ίσης μεταχείρισης μεταξύ Τούρκων και Ελλήνων πολιτών, που θα έρχονται στην Κύπρο. Το λένε, διότι κάπως έτσι το περιέγραψε και ο Ακιντζί, μασώντας τα λόγια του, για να δώσει επιχειρήματα στους λομπίστες των ελεύθερων περιοχών. Και το άρπαξαν και το λένε οι αφελείς. Με τι μούτρα μιλούν, όμως, όταν αυτός που κάνει τις συνομιλίες και ξέρει τι καταθέτουν στο τραπέζι, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, θέτει θέμα επιβίωσης της Κύπρου και της οικονομίας της και αλλοίωσης του δημογραφικού χαρακτήρα της αν αποδεχτεί το αίτημα. Το είπε και γραπτώς στον Γιούνκερ, το είπε και δημοσίως ξανά το Σαββατοκύριακο στις διάφορες εκδηλώσεις όπου μιλούσε. Αλλά, ακόμα κι αν το θέμα ετίθετο μόνο για σκοπούς ίσης μεταχείρισης με τους Ελλαδίτες, από πού ώς πού να είναι προς συζήτηση; Δεν είναι από εποικισμό Ελλαδιτών που απειλείται η Κύπρος, και ούτε βεβαίως οι Έλληνες υπήκοοι μπορεί να είναι στην ίδια μοίρα με τους Τούρκους υπηκόους. Διότι οι Έλληνες είναι Ευρωπαίοι πολίτες και ό,τι δικαιούνται στην Κύπρο το δικαιούνται ως Ευρωπαίοι, όπως όλοι οι άλλοι υπήκοοι χωρών μελών της Ένωσης, στην οποία δεν ανήκει η Τουρκία. Εξάλλου, όπως είπε χτες στο ΡΙΚ ο Νίκος Χριστοδουλίδης, «το θέμα δεν το ονομάσαμε εμείς “τέσσερις ελευθερίες”, αυτή την ονομασία την έδωσε ο κ. Τσαβούσογλου» στη Γενεύη.
Οι τέσσερις ελευθερίες της Ευρωπαϊκή Ένωσης αφορούν την άρση των συνοριακών εμποδίων μεταξύ των κρατών-μελών για να λειτουργήσουν ως «εσωτερική αγορά». Και είναι η ελεύθερη διακίνηση προσώπων, αγαθών, υπηρεσιών και κεφαλαίων. Δεν έχουν σχέση μόνο με τη διακίνηση προσώπων για να αφορά ειδικά τους Ελλαδίτες. Μπορεί ο πάσα ένας με κοινή λογική να σκεφτεί τι μπορεί να συμβεί στην Κύπρο όταν μια τεράστια οικονομία, με εταιρείες κολοσσούς, που δεν είναι η Γερμανία, η οποία δεν ενδιαφέρεται για την Κύπρο, αλλά η Τουρκία (η οποία δηλώνει απερίφραστα πως ακόμα και Τουρκοκύπριοι να μην υπήρχαν, η Τουρκία όφειλε να διατηρεί το κυπριακό ζήτημα) απολαμβάνει ελεύθερη διακίνηση αγαθών, υπηρεσιών και κεφαλαίων. Μπορεί ο κάθε λογικός άνθρωπος να σκεφτεί τι θα πάθει η Κύπρος αν η Τουρκία τη θεωρεί «εσωτερική αγορά». Παρ’ όλ’ αυτά, το συζητούν και προσπαθούν να μας πείσουν ότι δεν είναι τόσο κακό όσο φαίνεται και φταίνε πάλι οι απορριπτικοί που κινδυνολογούν και το δαιμονοποιούν.
Ας απευθύνει την απορία του προς τους «δικούς του», τώρα που έγινε κι αυτός απορριπτικός, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης: «Και τι να κάνω την καρέκλα του Προέδρου εάν η πατρίδα μου θα διχοτομηθεί, εάν η πατρίδα μου θα κινδυνεύει, εάν ο Ελληνισμός θα κινδυνεύει;». Ας την απευθύνει και προς τον Δημήτρη Χριστόφια που από το 2010, όταν τον στήριζε ο Νίκος Αναστασιάδης, έκανε κατ’ αρχήν συμφωνία με τον Ταλάτ, για την απόλαυση των τεσσάρων ελευθεριών από Τούρκους υπηκόους. Για να μας λέει μετά ότι ήταν και υπέρ μας η σύγκλιση για να ελεγχθεί η ροή των Τούρκων αφού θα ήταν σε αναλογία 4:1 με τους Έλληνες. Μας έμειναν, όμως, οι ελευθερίες των Τούρκων και τώρα προσπαθούμε να τους δώσουμε και λογικοφάνεια. Τόσος παραλογισμός.
ΠΗΓΗ:http://www.philenews.com/f-me-apopsi/arthra-apo-f/article/398858/kai-ti-na-kano-tin-karekla-opos-leei-ki-o-proedros
