Δοκιμασμένη συνταγή για την αποτυχία

Print Friendly, PDF & Email

του Άριστου Μιχαηλίδη

16 Οκτ 2016

Στο Σύνταγμα της Ζυρίχης προβλεπόταν η δημιουργία κυπριακού στρατού από 2.000 άντρες με αναλογία 60:40. Δηλαδή, 60% Ελληνοκύπριοι και 40% Τουρκοκύπριοι. Ο υπουργός Άμυνας ήταν Τουρκοκύπριος. Όταν ξεκίνησε η διαδικασία, ο υπουργός Άμυνας είχε την άποψη ότι οι μονάδες έπρεπε να ήταν εθνικά διαχωρισμένες.

Οι Τ/κ στους δικούς τους λόχους, οι Ε/κ στους δικούς τους. Κι ας ήταν κοινός στρατός και κοινό κράτος. Οι Ελληνοκύπριοι υποστήριζαν ότι ο στρατός έπρεπε να ήταν μεικτός και αυτό ψήφισαν στο Υπουργικό Συμβούλιο όπου είχαν την πλειοψηφία. Ο Τουρκοκύπριος Αντιπρόεδρος άσκησε βέτο (Οκτώβριος του 1961) και η δημιουργία κοινού κυπριακού στρατού ναυάγησε.

Είναι ένα παράδειγμα από τα πολλά της ιστορίας μας που πρέπει να έχουμε κατά νου για να μην τα επαναλαμβάνουμε όταν σκεφτόμαστε το μέλλον.

Σήμερα, συμφώνησαν Αναστασιάδης και Ακιντζί την αναλογία στην Αστυνομία, 60:40, ίδια με τον κυπριακό στρατό του 1960. Η Άμεση Δράση (ΜΜΑΔ) και το Τμήμα Ανιχνεύσεως Εγκλημάτων θα είναι 50:50. Δεν ξέρουμε τον λόγο. Θα είναι εθνικά διαχωρισμένες οι μονάδες; Είμαστε βέβαιοι ότι η επιδίωξη της τουρκικής πλευράς αυτή θα είναι. Διότι η φιλοσοφία όλων των προτάσεων, αυτών που συμφωνούνται κι αυτών που εκκρεμούν, είναι ο φυλετικός διαχωρισμός και όχι η πραγματική ενοποίηση και το κοινό κράτος.

Χαρακτηριστικότερο όλων η επιμονή Ακιντζί στη διαδικασία λήψης αποφάσεων από τις ρυθμιστικές Αρχές, όπως η Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς και η Επιτροπή Προστασίας Ανταγωνισμού. Ενώ συμφωνήθηκε η σύνθεση των Επιτροπών (2:1), η τουρκική πλευρά επιμένει ότι για να λαμβάνονται αποφάσεις πρέπει να υπάρχει μία θετική ψήφος από την τουρκοκυπριακή πλευρά.

Αυτές οι Επιτροπές ασχολούνται με θέματα που δεν έχουν σχέση με την προστασία των κοινοτήτων, ασχολούνται με επιχειρήσεις, χρηματιστήριο κ.λπ. Ωστόσο, αν συμφωνηθεί η τουρκική θέση, θα μπορούν να αδρανοποιηθούν όποτε η τουρκοκυπριακή πλευρά το αποφασίσει. Όπως και για τους προϋπολογισμούς του κράτους, που είχαμε επίσης την τραγική εμπειρία του 1960, όταν το κράτος κινδύνευε να παραλύσει επειδή οι Τ/κ βουλευτές δεν ενέκριναν τους προϋπολογισμούς. Σήμερα, η τουρκική πλευρά επιμένει ότι για να εγκριθούν οι προϋπολογισμοί πρέπει να υπάρχει ειδική πλειοψηφία με θετική ψήφο οκτώ γερουσιαστών από την κάθε κοινότητα. Αν μία εκ των δυο κοινοτήτων αποφασίσει να σαμποτάρει το κράτος, θα είναι πανεύκολο. 

Κατά τα άλλα, ο κ. Ακιντζί πήγε την Παρασκευή στα κατεχόμενα, μετά τις συνομιλίες, και δήλωνε ότι η ελληνοκυπριακή πλευρά δεν έχει αποδεχτεί όσο χρειάζεται την έννοια της ομοσπονδίας, «το ότι θα δημιουργήσουμε ένα ομόσπονδο κράτος δεν έχει επικρατήσει». Η κατηγορία του στρέφεται προφανώς προς τον συνομιλητή του και προς την πλειοψηφία του ΔΗΣΥ και του ΑΚΕΛ, που υποστηρίζουν θερμά τη ΔΔΟ.

Αλλά αυτό που έχει σημασία είναι ότι πρέπει μάλλον να αρχίσουν οι διαπραγματευτές να συζητούν από το μηδέν: τι είναι ομοσπονδία, τι είναι κοινό κράτος, πώς θα αποφύγουμε το ναυάγιο, πώς θα αποτρέψουμε τον φυλετικό διαχωρισμό, με ποιες πρόνοιες θα δημιουργηθούν συνθήκες για να λειτουργήσει και να επιβιώσει το μελλοντικό κοινό κράτος;

Αν σκοπός είναι να συμφωνηθεί η καλύτερη συνταγή για να έρθει η ρήξη όσο γρηγορότερα γίνεται, ας υιοθετηθούν όλες οι τουρκικές ιδέες. Είναι δοκιμασμένη συνταγή.

Πηγή:http://www.philenews.com/el-gr/arthra-apo-f-a-michailidis/85/336096/dokimasmeni-syntagi-gia-tin-apotychia

Αφήστε το σχόλιό σας

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.