Π. Ήφαιστος:Το έγγραφο του Ελληνικού ΥΠΕΞ για την Κύπρο:Το Μείζον είναι η ΔΔΟ, Δηλ. η Κρατική ΆΒΥΣΣΟΣ που ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΚΑ ΑΠΟΔΕΧΟΜΑΣΤΕ

Print Friendly, PDF & Email

του Παναγιώτη Ήφαιστου

24 Οκτ 2016

Χρήσιμο είναι να γίνουν μερικά σχόλια για το κείμενο του Ελληνικού ΥΠΕΞ που «διέρρευσε». Είναι σημαντικό για πολλούς λόγους. Κατ’ αρχάς σημειώνουμε πως για πρώτη φορά και μετά από πολλές δεκαετίες άκρατου τουρκικού αναθεωρητισμού και άκρατου νεοελληνικού κατευνασμού τίθενται κάποια ζητήματα επί τάπητος και που αφορούν τον Τουρκικό αναθεωρητισμό. Ίσως να βοήθησε και ο ασυγκράτητος αναθεωρητισμός του Ερντογάν (πρόσφατα άρθρα του Ηλία Κουσκουβέλη και Σταύρου Λυγερού που αναρτήθηκαν).


Απαιτείται όμως να τεθούν ξεκάθαρα κάποια πράγματα πέραν του κειμένου αυτού, το οποίο δεν συνιστά στρατηγικό σχέδιο αλλά -να το πω ευθέως και ειλικρινά – θέσεις του νυν ΥΠΕΞ την στιγμή που η επίσημη Κυπριακή Δημοκρατία κάθεται στο τραπέζι στην βάση της ΔΔΟ, υμνώντας την επιπλέον, και την στιγμή που στο νεοελληνικό κράτος των Αθηνών είτε έχουμε φανατικούς ανανιστές -«Δουδουνιστές»είτε έχουμε θιασώτες του δόγματος «η Κύπρος (των εκατοντάδων χιλιάδων Ελλήνων) είναι μακριά.

Το ζήτημα δηλαδή είναι ευρύτερο και απαιτεί όχι μόνο (και) ο ΥΠΕΞ της Ελλάδας αλλά και όλο το πολιτικό σύστημα να συνηγορήσουν δημόσια, ανοικτά και τεκμηριωμένα με την άποψη ότι η ΔΔΟ δεν είναι βιώσιμη και δεν είναι συμβατή με την διεθνή και ευρωπαϊκή νομιμότητα.

Για ακόμη μια φορά καλό είναι να υπογραμμιστούν κάποια πράγματα που καθότι η Ελλάδα και η Κύπρος βρίσκονται πολλά κοντά σε Βατερλώ .
Πρώτον, δεν έχει, εν τέλει, και μεγάλη σημασία η κατάργηση των εγγυήσεων και η αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων εισβολής εάν η Τουρκία εξασφαλίσει ένα τουρκικό κράτος εντός ενός κρατιδίου χωρίς κυριαρχία όπως με μαθηματική ακρίβεια μετεξελίσσεται η ΚΔ. Θα είναι κράτος εντός κρατιδίου επειδή αυτή είναι η ΔΔΟ και τίποτα άλλο.

Στην Ελλάδα και Κύπρο, εξάλλου, κυριαρχούν απόψεις συνέχισης του κατευνασμού του τουρκικού αναθεωρητισμού. Όμως –όταν πλέον θα καταργηθεί η ΚΔ και θα δημιουργηθεί το κρατικό έκτρωμα της ΔΔΟ–, για ένα ακόμη λόγο τα πράγματα θα χειροτερεύσουν τάχιστα: Θα επιταθεί το – από άποψη στρατηγικού ορθολογισμού – ανάλγητο δόγμα «Η Κύπρος είναι μακριά». Το αποτέλεσμα θα είναι διενέξεις στην Κύπρο, εμπλοκή του νεολληνικού κράτους άθελά του και νέες «εθνικές καταστροφές». Τα λέμε αυτά για δεκαετίες πλην αυτά και χειρότερα θα έχουμε πολύ σύντομα επειδή ενώ η ΚΔ κοντεύει τις Συμπληγάδες ελάχιστοι στέκονται στις Θερμοπύλες του στρατηγικού και πολιτικού ορθολογισμού.

Επιπλέον, το νέο «κράτος» δεν θα είναι λειτουργεί. Θα λειτουργεί ομαλά, βέβαια, εάν για πρώτη φορά στην ιστορία θα επέλθει πειραματικά η κατά Ράμφον -όταν αυτός και πολλοί άλλοι υποστήριζαν το φασιστικό, ανελεύθερο και αντιδημοκρατικό σχέδιο Αναν – η μεταεθνική εποχή. Η μεταεθνική εποχή των νεοελληνικών φαντασιώσεων μέσα στην οποία θα κυριαρχεί η ουσιαστικά γελοία πλην ευρέως διαδεδομένη επικίνδυνη θέση ότι η Πολιτική ενός κράτος κινείται, δήθεν, γραμμικά και ότι αρκούν μερικά ζεϊμπέκικα, καμιά κουμπαριά με τον Ερντογάν, ανάπτυξη αισθητικών σχέσεων ή χαμόγελα και χαριεντίσματα κάθε είδους ως μέσων για την δημιουργία του πρώτου και μοναδικού μετά-εθνικού μεταμοντέρνου παραδείσου.

Φρικτά επικίνδυνες και θανατηφόρες αυτές οι φαντασιόπληκτες και α-πολιτικές παραδοχές καθότι η ίδια η ΔΔΟ πέραν του ότι καταργεί την θεμελιώδη δημοκρατική αρχή της δημοκρατίας θα δημιουργήσει μια συγκρουσιακή πολιτική σχιζοφρένεια. Αυτό επειδή προγραμματικά και Συνταγματικά δύο διαφορετικές κοσμοαντιλήψεις και δύο διαφορετικές κοσμοθεωρίες θα είναι κρατικά υποχρεωμένες να συναινούν σε όλα. Τέτοιο κρατικό έκτρωμα δεν υπήρξε ποτέ και ποτέ δεν θα υπάρξει στην δε Κύπρο ο βίος του κρατιδίου αυτού θα είναι πολύ σύντομος. Λαμβάνοντας υπόψη και τις καταιγιστικές εξελίξεις στην περιφέρειά μας τάχιστα η Τουρκία θα δράσει σύμφωνα με τα από καιρό διακηρυγμένα συμφέροντά της για ολική επικυριαρχία πάνω στην Μεγαλόνησο (στην «μακριά ευρισκόμενη Κύπρο»…). [ΚΎΠΡΟΣ: “ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΙΣΟΤΗΤΑ” ΓΙΑ ΚΡΑΤΟΣ ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΩΝ ΦΡΕΝΟΚΟΜΕΙΟΥ http://wp.me/p3OlPy-12U ]

Όχι μόνο δεν θα λειτουργεί αλλά θα είναι πηγή διενέξεων και κλιμακώσεων για τις οποίες η Τουρκία θα ζητά την άδεια κάποιου να παρέμβει όσο την ζητά τώρα στην Συρία ή στο Ιράκ. Το δε πολύ αποδυναμωμένο κράτος των Αθηνών – πολύ πιο αποδυναμωμένο από ότι στο παρελθόν – θα ενδιαφέρεται για τους Έλληνες της Κύπρου όσο νοιάστηκε για τους Έλληνες της Κωνσταντινούπολης ή της Ίμβρου και της Τενέδου.

Αυτή την φορά βέβαια τα πράγματα είναι διαφορετικά καθότι οι ιστορικές συνθήκες είναι διαφορετικές και καθότι πλανάται οικτρά όποιος νεοέλληνας νομίσει ότι θα σφαγιάζονται, θα εκδιώκονται και θα προσφυγοποιούνται εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες και οι νεοέλληνες των Αθηνών αδιατάρακτα, για να το πούμε γλαφυρά πλην αληθινά, θα απολαμβάνουν τα φραπέ τους στο Κολωνάκι και στα Εξάρχεια.

Εν πολλοίς, εν τέλει και όπως έχουμε συχνά στηλιτεύσει, η πολιτική μας μυωπία οφείλεται σε έλλειμμα γνώσης για τον ανελέητα ανταγωνιστικό και συγκρουσιακό χαρακτήρα του σύγχρονου διεθνούς συστήματος. Οι περισσότεροι νεοέλληνες τις τέσσερεις δεκαετίες που πέρασαν κάθονται πάνω στα υψηλά εθνομηδενιστικά βουνά παγκοσμιόπληκτων φορέων επιστημονικών τίτλων που φαντασιώνονται την ένωση του πλανήτη. [ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΑ ΜΠΕΡΔΕΜΑΤΑ ΚΑΙ Η ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΕΘΝΙΚΟΎ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΥ ΕΠΙΒΙΩΣΗΣ http://wp.me/p3OlPy-Vv , επίσης ΑΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΑΣΤΟΥΣ ΚΑΙ ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΥΣ. ΤΟ ΑΒΑΣΤΑΚΤΟ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟ ΧΑΟΣ http://wp.me/p3OlPy-OE , επίσης Tο εθνοκρατοκεντρικό διεθνές σύστημα και η διαδρομή της ανθρωποκεντρικής πολιτικής θεμελίωσης http://wp.me/p3OlPy-1id και Πολιτικές όψεις του διεθνούς συστήματος και των διεθνών θεσμών και η εθνική στρατηγική μιας χώρας. Με αφορμή άρθρο του Θ. Καρυώτη. http://wp.me/p3OqMa-1gz]

Πάνω σε αυτό τον παγκοσμιοποιημένο ενωμένο πλανήτη, έγραφε άτομο που ανέβηκε στα ανώτατα κυβερνητικά αξιώματα … δεν έχει και πολλή σημασία η κρατική κυριαρχία. Μεταφράζω: Δεν έχει σημασία ο θεσμός συλλογικής ελευθερίας που είναι το κράτος, δεν έχει σημασία ο θεσμός ασφάλειας μιας κοινωνίας και δεν έχει σημασία η ανάγκη να οργανωνόμαστε και να γινόμαστε ανταγωνιστικοί σε όλα τα πεδία και σε όλα τα ζητήματα. Τα ΜΚΟ θα φροντίζουν για όλα, ο Σόρος θα μεγαλουργεί [και τα ηγεμονικά και αναθεωρητικά κράτη, ασφαλώς, θα οργιάζουν κατακρεουργώντας τους αδύναμους και απρόσεκτους.

Δεύτερον, διαβάζουμε στο κείμενο του Ελληνικού ΥΠΕΞ που «διέρρευσε»:

» … Τρίτο, το σύστημα αυτό δεν ανταποκρίνεται στις σύγχρονες συνθήκες και στη θέση της Κύπρου στο διεθνές σύστημα, στην αναβαθμισμένη υπόσταση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Τέταρτο, οι στρεβλώσεις θα αξιοποιούνται από τρίτους που επιθυμούν να επεμβαίνουν στο εσωτερικό κράτους μέλους της ΕΕ και του ΟΗΕ προς ίδιον όφελος. …].

Το σύστημα στο οποίο αναφέρεται είναι οι εγγυήσεις. Εδώ όμως το μείζον, γράψαμε πολλοί και πολύ συχνά, δεν είναι μόνο οι εγγυήσεις που αυτονόητα απαιτείται να καταργηθούν και να φύγουν τα στρατεύματα κατοχής. Το μείζον λοιπόν και όποιος δεν το βλέπει πάσχει από μυωπία, είναι «λύση» στην βάση της οποίας και εμείς προσανατολιζόμαστε και την οποία εδώ και χρόνια συζητεί η Ελληνική πλευρά διολισθαίνοντας ολοένα και περισσότερο στις τουρκικές θέσεις.

Είναι μια «λύση» ΕΞ ΟΛΟΚΛΗΡΟΥ ΑΝΤΙΘΕΤΗ ΜΕ ΤΗΝ ΚΟΙΝΟΤΙΚΗ ΈΝΝΟΜΗ ΤΑΞΗ. Γι’ αυτό εμείς εάν ουσιαστικά αυτοκτονώντας την δεχθούμε θα εδραιώσουμε κοινοτική εξαίρεση. Να το πούμε διαφορετικά, θα είμαστε ένα ΔΗΘΕΝ μέλος της ΕΕ, πλέον, ενώ κατ’ ουσία το μείζον της πολιτειακής δομής που θα δεχθούμε εμείς οι ίδιοι θα αποτελεί εξαίρεση του κοινοτικού κεκτημένου. Και ασφαλώς μόνο πολιτικά νήπια θα μπορούσαν να πιστεύουν ότι με καταργημένη την δημοκρατική αρχή και με την δυνατότητα λήψεως αποφάσεων η Κύπρος θα έχει εξωτερική ή κοινοτική πολιτική και ότι θα είναι πλήρες μέλος. Θα είναι ένα μέλος μη μέλος.

Τρίτον και συναφές, επειδή την δεκαετία του 1980 και 1990 υπήρξα από τους πρωτεργάτες της υποβολής αίτησης ένταξης της Κύπρου στην ΕΕ με δεκάδες άρθρα και ένα βιβλίο με το οποίο αντέκρουσα τις τότε απίστευτες θέσεις του «ιδρύματος» ΕΛΙΑΜΕΠ (σε άλλο βιβλίο που κυκλοφόρησε που κυκλοφόρησε αυτό το ίδρυμα και με το οποίο λεγόταν ότι ακόμη και η υποβολή αίτησης είναι ανέφικτη), να το κάνουμε σαφές ότι πολιτικά και στρατηγικά εμείς βλέπαμε και αναλύαμε τα πράγματα πολύ διαφορετικά [Σταθερά και μεταβλητά κριτήρια του κυπριακού ζητήματος πριν και μετά το 1974 και τα αίτια του ελλείμματος εθνικής στρατηγικής http://wp.me/p3OlPy-1lm – http://wp.me/p3OqMa-1gv]. Κανείς δεν έχει παρά να διαβάσει τα κείμενα αυτά. Πιο συγκεκριμένα:

Ποτέ δεν θεωρήσαμε την ΕΕ ως αιώνιο γαλήνιο λιμάνι στο οποίο η Κύπρος θα αγκυροβολήσει και θα διεξάγει αιώνιο μακάριο βίο. Ακόμη πιο σημαντικό, σε αναρίθμητα κείμενά μας αναλύσαμε το γεγονός ότι η ΕΕ είναι ένας στρατηγικός και διπλωματικός νάνος (είχαμε εδραιώσει αυτό το πόρισμα σε δύο εκτενέστατες αγγλικές μονογραφίες για τα διπλωματικά και στρατηγικά ζητήματα της Ευρώπης) και ότι η ωφέλεια από την ένταξη απορρέει από το γεγονός ότι η ΕΕ είναι ένας νομικός γίγαντας. Τουτέστιν, το γεγονός ότι ενώ στην διπλωματία και στρατηγικά ζητήματα δέσποζε η Διατλαντική δομή και η Ατλαντική Συμμαχία μέσα στο Αμερικανικό στρατηγικό θερμοκήπιο που δημιουργήθηκε λόγω ακριβώς της Αμερικανικής στρατηγικής κάλυψης αναπτύχθηκε η Κοινοτική έννομη τάξη.

Αυτή την κοινοτική έννομη τάξη χρειαζόταν η Κύπρος. Κανένα σωτήρα δεν θα συναντούσε στις Βρυξέλλες παρά μόνο κυβερνήσεις και τεχνοκράτες στους οποίους «θα κουνούσε σε σημαία» την κοινοτική έννομη τάξη καλώντας τους να συνηγορήσουν με μια βιώσιμη λύση του κυπριακού. [βλ. πλήρη ανάλυση στο «ΠΛΑΙΣΙΟ ΑΡΧΩΝ ΓΙΑ ΜΙΑ ΔΙΚΑΙΗ ΚΑΙ ΒΙΩΣΙΜΗ ΛΥΣΗ ΤΟΥ ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ ΜΕ ΓΝΩΜΟΝΑ ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΔΙΚΑΙΟ, …» http://wp.me/p3OlPy-lc, βάση που αποτελεί και το μόνο πλαίσιο βιώσιμης λύσης του κυπριακού.]

Αφού αποφασίστηκε η ΚΔ να γίνει μέλος της ΕΕ θα έπρεπε να επιδιώξουμε να εισρεύσει στην διαδικασία επίλυσης η διεθνής και ευρωπαϊκή νομιμότητα. Και επειδή δεν είμαστε νομικιστές, είχαμε προτείνει παράλληλα υποστηρικτικές στρατηγικές. Η τριπλή στρατηγική: Ισχυρή αποτροπή στο κεντρικό μέτωπο, προεκταθείσα άμυνα στην Κύπρο ή αυτό που μετά ονομάστηκε Ενιαίος Αμυντικός Χώρος και δημιουργία έτσι ισορροπίας / αποτροπής που θα μας επέτρεπε να αξιώσουμε την εφαρμογή της διεθνούς και ευρωπαϊκής νομιμότητας. [Ελληνική Εθνική Στρατηγική, έννοια, σκοποί προϋποθέσεις επιτυχούς εκπλήρωσης: η περίπτωση της ευρωπαϊκής προοπτικής… http://wp.me/p3OlPy-Ff και In Memoriam Γιάννου Κρανιδιώτη. Ειρηνική επίλυση των ελληνοτουρκικών διαφορών και ο Γιάννος Κρανιδιώτης http://wp.me/p3OlPy-I2 ]

Το γράψαμε και το ξαναγράψαμε ότι η νεοελληνική πολιτικοπνευματική φτώχεια υπερίσχυσε: Αντί οι κρατικοί λειτουργοί των δύο κρατών όταν το 2001 αποφασίστηκε η «ένταξη ανεξαρτήτως λύσης» να συντάξουν ένα σχέδιο συμβατό με την διεθνή και ευρωπαϊκή νομιμότητα [ξανά: «ΠΛΑΙΣΙΟ ΑΡΧΩΝ ΓΙΑ ΜΙΑ ΔΙΚΑΙΗ ΚΑΙ ΒΙΩΣΙΜΗ ΛΥΣΗ ΤΟΥ ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ ΜΕ ΓΝΩΜΟΝΑ ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΔΙΚΑΙΟ, …» http://wp.me/p3OlPy-lc] και να το εγχειρήσουν σε όλους ως η μόνη εφικτή και βιώσιμη λύση, είχαμε πολλά ευτράπελα που δεν μας τιμούν.

Πιο συγκεκριμένα ο Λόρδος Χάνευ συντάκτης του φασιστικού, αντιδημοκρατικού και ανελεύθερου σχεδίου που υποβλήθηκε από τους άνευρους και εξαρτημένους υπαλλήλους του ΟΗΕ, μάζευε πολλούς «νεοέλληνες ιθαγενείς» του πνευματικού και πολιτικού κόσμου του αριστεροδεξιού τριγώνου Εξάρχεια, Κολωνάκι, ξένες πρεσβείες και τους υπαγόρευσε το σχέδιο. Αυτό περίπου λέει και ο ίδιος ο Λόρδος Χάνευ στο βιβλίο του που έγραψε μετά.

Τέλος αλλά όχι τα τελευταία που θα μπορούσαν να μνημονευτούν για την Κοινοτική έννομη τάξης είναι τα εξής:

Πρώτον, θα ήταν πολύ πιο παραγωγικό εάν είχαμε επικαλεστεί την Κοινοτική Έννομη τάξη την δεκαετία του 1990 και 2000. Καθότι τώρα η Κοινότητα εξελίσσεται ραγδαία και προς άγνωστη κατεύθυνση. Κατά συνέπεια, άνθρακες ο θησαυρός για όσους πουν ότι ας δεχθούμε μια ΔΔΟ (που αντιβαίνει στην κοινοτική έννομη τάξη) και θα βελτιωθεί στην συνέχεια. Τίποτα τέτοιο δεν θα γίνει επειδή πρώτο αν εμείς την δεχθούμε θα αποτελέσει εξαίρεση και επειδή όπως εξελίσσεται η κοινότητα οι εξαιρέσεις θα πληθαίνουν (και χωρίς να εξετάζουμε εάν θα επιβιώσει η ΕΕ, τουλάχιστον όπως είναι σήμερα).

Δεύτερον και συναφές, στην ΕΕ υπάρχουν κυρίαρχα κράτη και αν δεν το έχουμε ακόμημάθει είναι και ένας σοβαρός λόγος για τον οποίο πάσχουμε διαρκώς με αποκορύφωση τα μνημόνια και την αβάσταχτη κυριαρχία της τεχνόσφαιρας. Αυτό που θα μας μείνει σε κάθε περίπτωση θα είναι το κράτος που θα συμφωνηθεί που αν είναι βιώσιμο θα επιβιώσει και εάν δεν είναι βιώσιμο κανείς στην Ευρώπη δεν θα ενδιαφερθεί. Γιατί να ενδιαφερθεί; Υπάρχει κάποιο σοβαρό επιχείρημα για το αντίθετο!

Χάος λοιπόν στην Ελληνική πλευρά ενώ απέναντι είναι μια Τουρκία η οποία παρά τα πολύ μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζει μπορεί και κινείται συντεταγμένα και βάση σχεδίου για να θέσει στην Κύπρο υπό τον πλήρη έλεγχό της. Ασφαλώς και συγχαίρουμε τον Έλληνα ΥΠΕΞ για το γεγονός πως έθεσε επιτακτικά το θέμα των εγγυήσεων και των τουρκικών στρατευμάτων.

Πιο πάνω όμως υπαινίχθηκα πως πολύ διαφορετικά είναι τα πράγματα σε όλο το φάσμα των νεοελλήνων ενώ, συναφώς, εξαρχής έγραψα ότι «ένα χελιδόνι ποτέ δεν φέρνει την Άνοιξη». Πολύ διαφορετικά γράψαμε πιο πάνω και το υπογραμμίζουμε, επειδή τώρα και μετά από μια τέτοια εκτρωματική «λύση» κυριαρχούν και θα κυριαρχούν ανανιστές, φαντασιόπληκτοι και θιασώτες του επικίνδυνου και ανορθολογικού δόγματος «η Κύπρος είναι μακριά».

Κινούμαστε λοιπόν όπως πρόσφατα έγραψα προς την Άβυσσο.

Είτε σύντομα θα βρεθούμε σε πολυμερείς διαπραγματευτικές Συμπληγάδες όπου επειδή εμείς οι ίδιοι πάμε εκεί προτείνοντας ΔΔΟ θα μας πετσοκόψουν πάνω στην κλίνη των στρατηγικών παιγνίων.

Είτε έτσι θα γίνει (θα μας δώσουν δηλαδή ένα άλλο σχέδιο το «σχέδιο Μουν. …») με αποτέλεσμα και πάλι το συλλογικό ένστικτο επιβίωσης της κοινωνίας μα το απορρίψει με τεράστιο όμως κόστος. Τεράστιο κόστος καθότι ας μην περιμένουμε από οποιονδήποτε να νοιάζεται για «τα δίκαιά μας».

Οι τρίτοι θα νοιάζονται όσο εμείς και πολλοί άλλοι νοιαζόμαστε για δεκάδες εκατομμύρια που σφαγιάζονται στο τετράγωνο Τουρκία, Ιράκ, Συρία, Ιράν!

Ούτε το πολύγωνο Εξάρχεια-Κολωνάκι-Σύνταγμα, Λευκωσία φαίνεται να κατανοεί τον χαρακτήρα του σύγχρονου διεθνούς συστήματος και τις ανελέητες συνέπειες για όποιον δεν το γνωρίζει καλά και για όποιον μετατρέπεται σε άβουλο Ιθαγενή αποδέκτη γελοίων ιδεολογημάτων και θεωρημάτων (που δυστυχώς εδώ και δεκαετίες κατακλύζουν την Ελλάδα και την Κύπρο). Για να παραφράσω τον τίτλο του νυν ΥΠΕΞ και συναδέλφου εξελισσόμαστε πλέον από «αποικία χρέους» σε κράτη (Ελλάδα και Κύπρος) υποψήφια για την κλίνη του Προκρούστη των στρατηγικών παιγνίων. Η αρχή έγινε και η καταβύθιση της Κύπρου στην νεο-ισλαμική άβυσσο θα επιταχύνει τα πράγματα.

Το κείμενο του Ελληνικού ΥΠΕΞ για το οποίο πρώτα έγραψε η εφημερίδα Φιλελεύθερος βρίσκεται αναρτημένο και στην διεύθυνση http://mignatiou.com/2016/10/apokalipsi-gia-tin-kipro-to-elliniko-dogma-gia-tin-asfalia-to-telos-engiiseon-katochis/

Συναφείς αναλύσεις αναρτημένες στο διαδίκτυο

«ΠΛΑΙΣΙΟ ΑΡΧΩΝ ΓΙΑ ΜΙΑ ΔΙΚΑΙΗ ΚΑΙ ΒΙΩΣΙΜΗ ΛΥΣΗ ΤΟΥ ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ ΜΕ ΓΝΩΜΟΝΑ ΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΔΙΚΑΙΟ, …» http://wp.me/p3OlPy-lc
Ελληνική Εθνική Στρατηγική, έννοια, σκοποί προϋποθέσεις επιτυχούς εκπλήρωσης: η περίπτωση της ευρωπαϊκής προοπτικής… http://wp.me/p3OlPy-Ff
In Memoriam Γιάννου Κρανιδιώτη. Ειρηνική επίλυση των ελληνοτουρκικών διαφορών και ο Γιάννος Κρανιδιώτης http://wp.me/p3OlPy-I2
Η ΚΥΠΡΟΣ ΣΤΗΝ ΚΟΨΗ ΤΟΥ ΞΥΡΑΦΙΟΥ ΚΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΟ ΧΕΙΛΟΣ ΤΟΥ ΚΡΗΜΝΟΥ http://wp.me/p3OqMa-1eH
Π. Ήφαιστος, ΚΥΠΡΟΣ: ΣΤΑ ΠΡΟΘΥΡΑ ΜΙΑΣ ΜΥΣΤΗΡΙΑΣ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑΣ ΚΑΙ Η ΕΠΊΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΈΛΛΗΝΑ ΥΠΈΞ ΣΤΗΝ ΛΕΥΚΩΣΊΑ http://wp.me/p3OqMa-140
ΚΎΠΡΟΣ: “ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΙΣΟΤΗΤΑ” ΓΙΑ ΚΡΑΤΟΣ ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΩΝ ΦΡΕΝΟΚΟΜΕΙΟΥ http://wp.me/p3OlPy-12U
Ο ΕΘΝΙΚΟΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΤΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ 1955-59 http://wp.me/p3OlPy-120
Π. Ήφαιστος, ΚΥΠΡΙΑΚΟ: ΔΙΑΦΘΕΙΡΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΘΕΣΜΟΥΣ, ΑΥΤΟΚΤΟΝΟΥΜΕ ΠΟΛΙΤΙΚΑ / ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΑ ΚΑΙ ΠΕΡΙΦΡΟΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΔΙΕΘΝΗ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑ. http://wp.me/p3OqMa-17D

ΚΑΙ ΤΑ ΑΞΙΩΜΑΤΑ

(υπογραμμίζεται τι συμβαίνει για όσους όπως οι Μήλιοι δεν γνωρίζουν την διεθνή πολιτική, τον ρόλο του «δικαίου» που είναι άμεσα συναρτημένο με την ισχύ και το τι σημαίνει να έχεις φλούδες ελπίδες: «… σκότωσαν όσους Μηλίους ενήλικούς έπιασαν, κι έκαμαν δούλους τα παιδιά και τις γυναίκες. Το νησί το αποικίσανε οι ίδιοι στέλνοντας αργότερα πεντακόσιους αποίκους …» )

Θουκιδύδης: Διάλογος Μηλίων-Αθηναίων (εδ. 89-116): (εδάφιο.89).

Αθηναίοι:

α) υπαινίσσονται πως δίκαια έχουν την ηγεμονία

β) υποδεικνύουν το γεγονός πως κάθε πλευρά έχει την δική της αντίληψη περί δικαίου-δικαιοσύνης και γ) ρητά προειδοποιούν τους Μήλιους πως «όταν υπάρχη ίση δύναμη για την επιβολή του, κι ότι, όταν αυτό δεν συμβαίνη, οι δυνατοί κάνουν όσα τους επιτρέπει η δύναμή τους κι οι αδύναμοι υποχωρούν κι αποδέχονται». (Εδάφιο 97)

Αθηναίοι: «λόγια που να στηρίζονται στο δίκαιο δεν λείπουν από κανένα. … όσοι (όμως) διατηρούν την ελευθερία τους το χρωστούν στη δύναμή τους». (εδάφιο 103).

Αθηναίοι: «Η ελπίδα, παρηγοριά την ώρα του κινδύνου, όσους την έχουν από περίσσια δύναμη κι αν τους βλάψει δεν τους καταστρέφει όσοι όμως, στηριγμένοι πάνω της, τα παίζουν όλα για όλα (γιατί απ’ τη φύση της είναι σπάταλη), μονάχα όταν αποτύχουν την γνωρίζουν».

Κατάληξη: (εδάφιο 114). «άρχισαν αμέσως τις εχθροπραξίες, κι αφού μοίρασαν τη δουλειά στα στρατιωτικά τμήματα της κάθε πόλης έζωσαν κυκλικά με τείχος τους Μηλίους … έγινε μάλιστα και κάποια προδοσία ανάμεσα στους Μηλίους … (οι Αθηναίοι) σκότωσαν όσους Μηλίους ενήλικούς έπιασαν, κι έκαμαν δούλους τα παιδιά και τις γυναίκες. Το νησί το αποικίσανε οι ίδιοι στέλνοντας αργότερα πεντακόσιους αποίκους».

Πηγή: https://ifestos.edu.gr/2016/10/24/π-ήφαιστος-το-έγγραφο-του-ελληνικού-υπ/

Αφήστε το σχόλιό σας

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.