Άκου, λοιπόν, κύριε Βασιλείου, άκου, λοιπόν, κύριε Κασουλίδη…

Print Friendly, PDF & Email

  04 Ιανουαρίου 2018, 11:30 πμ  

του     Γιώργου Καλλινίκου  

Χθες, προσπαθήσαμε σε ήπιο τόνο, σεβόμενοι τον θεσμό του Προέδρου της Δημοκρατίας, την προσφορά του ανδρός στην ένταξη της Κύπρου στην ΕΕ και ένα ανθρωπιστικό θέμα όπως είναι η υγεία, να καταδείξουμε το αυτονόητο. Ότι δεν μπορεί κανείς στην Κύπρο του 2018, που έχει διέλθει από καταστροφή, να απαιτεί προνόμια της εποχής των παχιών αγελάδων. Ούτε και αν αυτός είχε θητεύσει ως Πρόεδρος. Προσπαθήσαμε παράλληλα, να υποδείξουμε με τον δέοντα σεβασμό στον Γιώργο Βασιλείου ότι είναι αδιανόητο για έναν τόσο εύπορο άνθρωπο να αναμένει να του καλύψουν οι φορολογούμενοι πολίτες τα έξοδα εγχείρησής ή διαμονής στο εξωτερικό. Πολύ χειρότερα, μάλιστα, όταν ο περιβόητος λογαριασμός περιλάμβανε τα έξοδα διαμονής ολόκληρης της οικογένειας του στο Λονδίνο.

Ελπίζαμε ότι έτσι θα τον βοηθούσαμε να συνετισθεί. Να πράξει το αυτονόητο και αξιοπρεπές. Να πληρώσει τον λογαριασμό. Έτσι θα εξέθετε όλους στο υπουργείο Εξωτερικών, που επί 18 χρόνια, αμελούσαν να διεκδικήσουν διαγραφή μιας τρύπας στα δημόσια οικονομικά. Ελπίζαμε ότι έτσι θα βοηθούσαμε να γίνει αντιληπτό από κάθε πρώην, τέως και νυν αξιωματούχο αυτού του κράτους, ότι πλέον, θα αντιμετωπίζονται ως ίσοι με τον κάθε πολίτη. Όχι σαν εστεμμένοι με βασιλικά προνόμια τα οποία θα επωμίζονται οι «ιθαγενείς». Η χθεσινή ανακοίνωση, ωστόσο, του κύριου Βασιλείου καταδεικνύει ότι ποσώς έχει αντιληφθεί ποια είναι η ουσία της υπόθεσης. Εκφράζει απαρέσκεια για τον Γενικό Ελεγκτή γιατί δεν άκουσε και τη δική του πλευρά, λες και είναι υποχρεωμένη η Ελεγκτική Υπηρεσία να δίνει εξηγήσεις για το όποιο χρέος προς το κράτος. Ισχυρίζεται ότι ο Οδυσσέας Μιχαηλίδης επιχειρεί να του αποδώσει σφετερισμό δημοσίου χρήματος, κάτι που δεν ευσταθεί. Καταλήγει λέγοντας: «Αναμένω με ενδιαφέρον τη θέση του υπουργείου Εξωτερικών». Ούτε λέξη για την ουσία. Αν θα πληρώσει την οφειλή.

Μας αναγκάζει, λοιπόν, να του μιλήσουμε με διαφορετικό ύφος σήμερα για να του υποδείξουμε εκ νέου το αυτονόητο. Γνωρίζεις, λοιπόν, άνθρωπέ μου, πόσοι ασθενείς στέλλονται στο εξωτερικό για επεμβάσεις αλλά τους καλύπτουν μόνο τα έξοδα της εγχείρησης; Γνωρίζεις, άνθρωπέ μου,  πόσα παιδάκια αποστέλλονται για επεμβάσεις πολύ σοβαρές αλλά το κράτος δεν καλύπτει τα έξοδα διαμονής των γονέων τους; Με αποτέλεσμα να καταφεύγουν σε εράνους για να μαζέψουν χρήματα ώστε να μείνουν κοντά στα παιδάκια τους; Γνωρίζεις, άνθρωπέ μου, πόσα παιδιά και πόσοι ενήλικες στέλλονται στο εξωτερικό για εγχειρήσεις και επειδή στην πορεία διαπιστώνεται ότι απαιτούνται και άλλες εξειδικευμένες εξετάσεις ή θεραπείες ή επεμβάσεις, επιστρέφουν άπρακτοι επειδή οι κρατικές υπηρεσίες δεν τους έχουν εγκρίνει επιπρόσθετα έξοδα; Γνωρίζεις, άνθρωπέ μου, πόσοι ασθενείς δεν εγκρίνονται καν για να αποσταλούν στο εξωτερικό και μη έχοντας άλλη επιλογή, καταφεύγουν κι αυτοί στη διενέργεια εράνων για να αναζητήσουν ελπίδα ζωής; Γνωρίζεις, άνθρωπέ μου, πόσοι ασθενείς αναζητάνε ένα απλό φάρμακο, που θα τους βελτιώσει έστω και λίγο την ποιότητα ζωής τους, αλλά τους το αρνούνται οι κρατικές υπηρεσίες; Μόλις πριν μερικές εβδομάδες η αξιολογότατη φιλόλογος Μαριάννα Παφίτη έκανε αγώνα για ένα απλό φάρμακο των 300 ευρώ. Ακόμη κανείς αρμόδιος δεν συγκινήθηκε… Κάνε τον λογαριασμό των 48.000 που χρωστάς να δεις πόσα φάρμακα αγοράζονται για την κάθε Μαριάννα.

Άκου, λοιπόν, άνθρωπέ μου, εσύ και όσοι ευτύχησαν να διαθέτουν οικονομική ευμάρεια, δεν μπορούν να μπαίνουν στην ίδια μοίρα με όλους τους πιο πάνω. Πρέπει να ευχαριστείτε τον Θεό, που έχετε τη δυνατότητα σε κάθε πρόβλημα (μακάρι να μην σας προκύψει ποτέ) να αναζητήσετε κάθε ελπίδα. Άκου, λοιπόν, άνθρωπέ μου, ακόμη και αν δεν γνώριζες ότι ήσουν χρεωμένος το εν λόγω ποσό, μια μόνο επιλογή είχες. Μόλις το έμαθες να απέστελλες σχετική επιταγή στο Γενικό Λογιστήριο του κράτους. Όχι να αναζητάς τον Γενικό Ελεγκτή για να του πεις την δική σου θέση. Όχι να το συζητάς τρεις μέρες τώρα με εμφανή πρόθεση να μην πληρώσεις. Όχι να προκαλείς το ΥΠΕΞ να ακούσεις την άποψή του, αναμένοντας να μην ζητήσει αποπληρωμή του χρέους.

Άκου, λοιπόν, άνθρωπέ μου, αυτός ο λαός, σας τίμησε όλους τους πολιτικούς για χρόνια πολλά. Σας σεβάστηκε πέραν του δέοντος. Σας εμπιστεύτηκε. Ανέχτηκε τα τερτίπια, τα οφίκια, τα προκλητικά επιδόματα και τα αδικαιολόγητα ωφελήματα. Κι εσείς τον προδώσατε. Τώρα πια, από ίδια κριτήρια θα περνάτε κι εσείς. Γι’ αυτό, επειδή παρατράβηξε το ανέκδοτο, πήγαινε εξόφλησε τον λογαριασμό και κλείσε ένα κεφάλαιο, που όσο παραμένει ανοικτό, απλώς, σε εκθέτει ολοένα και περισσότερο!

ΑΚΟΥ ΚΙ ΕΣΥ ΚΥΡΙΕ ΚΑΣΟΥΛΙΔΗ: Χθες δήλωσες ότι θα χειριστείς την υπόθεση με τρόπο που δεν θα πληγεί η αξιοπρέπεια που έχουν προσφέρει στον τόπο». Λοιπόν, για να τελειώνει το ανέκδοτο, ο τόπος έχει προσφέρει πλειστάκις στον κύριο Βασιλείου. Με όλα όσα συνοδεύουν τη θητεία του στην Προεδρία της Δημοκρατίας, με τον διορισμό του στη θέση του διαπραγματευτή για ένταξη στην ΕΕ και φυσικά με τον διορισμό της συζύγου του ως Επιτρόπου στην ΕΕ. Ειδικά το τελευταίο, δεν γνωρίζω πώς θα μπορούσε να συμβεί χωρίς το «η Αντρούλα κι εγώ». Ο λαός εκτιμά όσους προσφέρουν αλλά επιτέλους, πρέπει κι αυτοί να εκτιμούν όσα τους προσφέρει ο λαός!

ΠΗΓΗ:http://www.philenews.com/f-me-apopsi/arthra-apo-f/article/473203/akoy-loipon-kyrie-basileioy-akoy-loipon-kyrie-kasoylidi