«Μας χωρίζει ο στρατός, δεν μας ενώνει η ίδια ελπίδα»

Print Friendly, PDF & Email

του Γ. Καλλινίκου

01 Νοε 2016

«Μας χωρίζει ο χρόνος, μας ενώνει η ελπίδα». Το μήνυμα που έγινε viral. Το έγραψε ακόμη και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας στο Τwitter. Δεν έχει σημασία ποιος ήταν ο εμπνευστής. Σημασία έχει ότι αποτελεί ένα ακόμη εργαλείο εκείνων, που επιμένουν να διατηρούν τον λαό στον κόσμο των ψευδαισθήσεων. Όπου κυριαρχεί το συναίσθημα για επανένωση της μικρής λατρεμένης πατρίδας. Δεν είναι κακό να υπάρχει συναίσθημα. Συντηρεί ζωντανή τη φλόγα της επανένωσης. Αρκεί να μην υπερβαίνει του ορίου και να θολώνει τη λογική. Διότι αυτό είναι καταστροφικό. 

Αν πραγματικά αυτό που μας χώριζε ήταν ο χρόνος, θα ήμασταν οι ευτυχέστεροι επί της Γης. Η διαφορά της ώρας αποτελεί ένα ουσιαστικά ασήμαντο θέμα το οποίο αναδεικνύει την μέγιστη σημασία. Ότι τα κατεχόμενα βρίσκονται υπό τον πλήρη έλεγχο της Άγκυρας, του Σουλτάνου της και των επεκτατικών ορέξεων τους. Ακόμη και σε αυτό το ασήμαντο θέμα επιβάλουν τη διαφορετικότητά τους. Ο Ακιντζί ισχυρίστηκε όταν ανακοινώθηκε ότι στα κατεχόμενα θα εφαρμόσουν την τουρκική αντί την ευρωπαϊκή ώρα,  ότι ο ίδιος διαφωνεί αλλά δεν είχε επιλογή. Μα αυτή ακριβώς είναι η ουσία. Εφαρμόζεται ό,τι θέλει η Άγκυρα.

Δεν είναι επομένως, ο χρόνος που μας χωρίζει. Είναι τα επεκτατικά σχέδια της Τουρκίας. Είναι ο τουρκικός στρατός, που συνεχίζει να μολύνει τα ιερά χώματα αυτού του νησιού. Είναι η κατοχή της μισής μας πατρίδας. Είναι το αιματοβαμμένο παλικαρόβουνο, που στενάζει υπό το βάρος της σημαίας της ντροπής. Και αδυνατεί να ανασηκώσει την πλάτη και να τους αποσείσει. Είναι η πράσινη γραμμή και τα συρματοπλέγματα, που παραμένουν απειλητικά. Είναι η προκλητικότητα ενός αδίστακτου Σουλτάνου, που συμπεριφέρεται σαν ωμός πειρατής. Και αποστέλλει πειρατικά «Μπαρμπαρός» για να διεκδικήσει θησαυρούς, που δεν του ανήκουν.

Ο γράφων συμμερίζεται απόλυτα το πάθος όσων έκαναν viral το ρομαντικό μήνυμα. Πονάει κι αυτός για την κατοχή. Σε νεότερη ηλικία άφηνε κι αυτός το συναίσθημα να κυριαρχεί. Και δεν υστερούσε κανενός το συναίσθημά του. Ράγιζε η καρδιά αντικρίζοντας την βουβή Αμμόχωστο. Έλιωσε όταν περπάτησε στα δρομάκια και στο λιμανάκι της γραφικής Κερύνειας μετά το άνοιγμα των οδοφραγμάτων. Πόνεσε όταν σεργιάνισε στη Μόρφου και διαπίστωσε την εγκατάλειψή της. Κάποια στιγμή, ωστόσο, τα σύννεφα του ρομαντισμού διαλύονται. Αντικρίζεις την ωμή πραγματικότητα. 

Συνειδητοποιείς ότι όσο σοβαρά και αν είναι αυτά που πραγματικά μας χωρίζουν και αναφέρθηκαν πιο πάνω, υπάρχει κάτι ακόμη σοβαρότερο. «Μας ενώνει η ελπίδα», έγραφε το μήνυμα. Τι ειρωνεία. Αυτή είναι η τραγικότητά μας. Ότι δεν μας ενώνει η ίδια ελπίδα. Η δική μας ελπίδα είναι αυτός ο τόπος να επανενωθεί και να κάνει ένα νέο ξεκίνημα. Αφήνοντας πίσω του όσα μας χώρισαν το 1960, το 1963-64 και το 1974. Να κάνει ένα πραγματικά ελπιδοφόρο ξεκίνημα ως μέλος της ευρωπαϊκής οικογένειας. Χωρίς ξένους στρατούς, χωρίς ξένους πάτρωνες, χωρίς ξένους με επεμβατικά δικαιώματα. Είναι, όμως, αυτή η ελπίδα και της άλλης πλευράς; Δυστυχώς όχι. 

Μας το βροντοφώναξαν πλειστάκις, οι θεωρητικά πλέον θετικοί υπέρ της λύσεως. Ο Ακιντζί και ο Ταλάτ. Ποια νέα αρχή μπορεί να γίνει όταν θα συνεχίσουμε να αντικρίζουμε τούρκους στρατιώτες; Πολλούς ή λίγους δεν έχει σημασία. Θυμάμαι μικρό παιδάκι το φόβο που μου προκαλούσαν –προ του 1974- οι αναφορές για την ΤΟΥΡΔΥΚ. Θέλουμε με τέτοιο φόβο να μεγαλώνουν και τα παιδιά μας στο μέλλον; Και όλα αυτά, βεβαίως, όχι επειδή πραγματικά οι Τ/κ αισθάνονται ανασφάλεια. Αν ίσχυε κάτι τέτοιο δεν θα κυκλοφορούσαν στις ελεύθερες περιοχές. Είναι ουτοπία να πιστεύει κάποιος ότι στην Κύπρο της Ευρώπης το 2016 μπορεί να κυριαρχήσουν νοοτροπίες του 1963 ή του 1974. 

Απλώς, μετατρέπονται σε πιόνια του Σουλτάνου. Παραγράφοντας την ουσιαστική ευκαιρία. Προσπερνώντας το πραγματικό όραμα. Διαλύοντας την πραγματική ελπίδα αυτού του τόπου. Αντί λοιπόν για το υπό αναφορά μήνυμα, αποδοτικότερο θα ήταν ένα άλλο ευφυές μήνυμα προς την άλλη πλευρά. Που να τους υποδεικνύει ποια είναι η πραγματική ελπίδα, που πρέπει να μας ενώνει.

Πηγή:http://www.philenews.com/el-gr/arthra-apo-f-g-kallinikou/99/338486/mas-chorizei-o-stratos-den-mas-enonei-i-idia-elpida

Αφήστε το σχόλιό σας

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.