Το μέλλον της Κύπρου περνά από την απελευθέρωσή της

Print Friendly, PDF & Email

16/8/2018

Η θέση του “Φ”  

Η ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΣ, η Κερύνεια, η Μόρφου, η Κυθρέα, η Καρπασία υπό κατοχή. Υπό κατοχή το 37% του εδάφους μας. Ιούλιος και Αύγουστος του 1974, οι Τούρκοι διά της δύναμης των όπλων κατάκτησαν τη γη μας. Νεκροί, αγνοούμενοι, πρόσφυγες. Χιλιάδες άνθρωποι είχαν πάρει τον δρόμο της προσφυγιάς. Η δεύτερη φάση της εισβολής, η άλλη πλευρά του ιδίου νομίσματος. Προδομένος ο λαός δεν μπορούσε να συγκρατήσει τις δυνάμεις του εχθρού και υποχώρησε. Πέραν, όμως, από τον κυπριακό Ελληνισμό, που όσο μπορούσε πολέμησε, καμία άλλη βοήθεια δεν υπήρξε. 

ΚΑΝΕΝΑΣ από τους διεθνείς παίκτες δεν επιχείρησε να τους σταματήσει. Η λεγόμενη διεθνής κοινότητα απούσα. Δηλώσεις και διακηρύξεις πολλές, στην πράξη, όμως, τίποτε. Κάποιες διεθνείς δυνάμεις ενεθάρρυναν την Τουρκία, επικρότησαν παρασκηνιακά τις ενέργειές της. Για την ιστορία θα υπενθυμίσουμε την αμερικανική στάση τότε και ειδικά τον ρόλο του Χένρι Κίσινγκερ. Αλλά και τον διαχρονικό ρόλο των Βρετανών, που ως εγγυήτρια χώρα δεν έπραξε το παραμικρό για να αποτρέψει την τουρκική εισβολή. Δεν έπραξε τίποτε για να εγγυηθεί την ανεξαρτησία της Κυπριακής Δημοκρατίας, ως όφειλε. Η Κύπρος παραδόθηκε στο βάρβαρο Αττίλα. Άνθρωποι εκτελέστηκαν, άνθρωποι χάθηκαν. Καλοκαίρι του 1974: Θάνατος και καταστροφή τα βασικά χαρακτηριστικά μιας μαύρης επετείου για τον Ελληνισμό της Κύπρου.

ΚΑΙ μετά ο σχεδιασμός προχώρησε στο επόμενο βήμα, αυτό της εδραίωσης της κατοχής και διά των συνομιλιών νομιμοποίησή τους. Έχουμε πολλές φορές επικαλεστεί στο παρελθόν μια τοποθέτηση του Ραούφ Ντενκτάς. Ο πάλαι ποτέ κατοχικός ηγέτης Ραούφ Ντενκτάς είχε αναφέρει σε ξένη αντιπροσωπεία (από Αμερικανούς αποτελούμενη) που τον είχε επισκεφθεί, λίγα χρόνια μετά την εισβολή, τα εξής: «Δώστε μου δυο γενιές να περάσουν και το Κυπριακό θα είναι λυμένο και χωρίς ακόμη συμφωνία». Αυτή η τακτική του Ντενκτάς εφαρμόσθηκε. Στην πράξη αυτό εφαρμόζεται ως επίσημη πολιτική της Τουρκίας. Αναβάθμιση αξιώσεων και ροκάνισμα του χρόνου. Παρασύροντας την ελληνική πλευρά σε ατέρμονες συζητήσεις. 

Η ΤΟΥΡΚΙΚΗ πολιτική δεν διαφοροποιείται. Παραμένει αναλλοίωτη. Αυτό δεν σημαίνει πως θα την παρακολουθούμε παθητικά. Δεν σημαίνει πως θα πρέπει να προσαρμοστούμε στις τουρκικές επιδιώξεις και στους σχεδιασμούς για να πεισθεί η Τουρκία να συνεργαστεί για λύση. Η τακτική αυτή έχει αποτύχει. Η τακτική αυτή έχει καταρρεύσει καθώς όχι μόνο δεν έχει «πείσει» την Τουρκία να συνεργαστεί αλλά την έχει αποθρασύνει. Ζητά συνεχώς κι άλλες υποχωρήσεις από την ελληνοκυπριακή πλευρά.

Ο ΜΟΝΟΣ δρόμος, θα το επαναλάβουμε χωρίς να κουραζόμαστε, ο μόνος στόχος, είναι η απελευθέρωση και η εκδίωξη της Τουρκίας από το νησί. Αυτό δεν θα το πετύχουμε παρακαλώντας, αλλά αγωνιζόμενοι για ανατροπή των κατοχικών δεδομένων. Η Τουρκία επιμένει στον γεωπολιτικό και γεωστρατηγικό έλεγχο του νησιού. Επιδιώκει δε αυτό να το διασφαλίσει διά της υπογραφής μας. Μέσα από μια συμφωνία στο Κυπριακό. Το δόγμα του Προέδρου της κατοχικής δύναμης Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ότι «η Τουρκία βρίσκεται ένα βήμα μπροστά από τους Ελληνοκύπριους», παραμένει μια επικοινωνιακή ανακάλυψη κενού περιεχομένου. Όλα όσα λέγονται από τουρκικής πλευράς μπορούν να επιβεβαιωθούν και στην πράξη, μόνο εάν γίνουν πρακτικά βήματα. 

Η ΤΟΥΡΚΙΑ «παίζει» με τον χρόνο και κερδίζει. Εάν έχει κόστος, θα αναθεωρήσει προσεγγίσεις και πρακτικές. Η σημερινή κατάσταση στην Τουρκία επιβεβαιώνει πως το καθεστώς της Άγκυρας δεν είναι ανίκητο.

ΠΗΓΗ:http://www.philenews.com/f-me-apopsi/arthra-apo-f/article/568591/to-mellon-tis-kyproy-perna-apo-tin-apeleftherosi-tis