Τα ΜΟΕ, τα οδοφράγματα και τα παραμύθια της καλής κυρίας Σπέχαρ

Print Friendly, PDF & Email

22/9/2018

του   Άριστου Μιχαηλίδη   

Ήταν η Παγκόσμια Ημέρα Ειρήνης, χτες. Για φαντάσου, όμως, κυρία Ελίζαμπεθ Σπέχαρ! Εδώ λίγοι το πήραν χαμπάρι. Και ξέρεις γιατί; Διότι το θεωρούν μεγάλη απάτη. Να γιορτάζουν την ειρήνη όσοι την απολαμβάνουν και όχι όσοι την χρειάζονται. Κι εσείς, οι επαγγελματίες της ειρήνης, οι εκπρόσωποί της επί της γης, κάνετε εκδηλώσεις να την τιμήσετε και αρκείστε στα παχιά λόγια λες και η ειρήνη είναι κανένα ακαδημαϊκό ζήτημα να το συζητούμε σε πολιτιστικές εκδηλώσεις. «Για τα Ηνωμένα Έθνη, λέει, «το δικαίωμα στην ειρήνη δεν συνεπάγεται μόνο την απουσία βίαιων συγκρούσεων αλλά και την προστασία όλων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και την υλοποίηση αναπτυξιακών στόχων.» Έτσι τα είπες κυρία Σπέχαρ μου. Και μετά πήγες στη νεκρή ζώνη να απολαύσεις το γεύμα σου εν ειρήνη, γνωρίζοντας ότι είσαι σε ένα νησί όπου παραβιάζονται όλα ανεξαιρέτως τα ανθρώπινα δικαιώματα. Η νεκρή ζώνη, όπου είναι η κατοικία σου, υπάρχει, διότι ήρθε εδώ μια ξένη χώρα με 40.000 στρατιώτες πριν από 44 χρόνια κι έμεινε να χωρίζει τη γη και τους ανθρώπους και να παραβιάζει τα ανθρώπινα δικαιώματα. Κι εσείς, που ξέρετε τόσο όμορφα λόγια για την ειρήνη, δεν βρίσκετε μια κουβέντα να πείτε γι΄ αυτή τη χώρα.

Μιλάτε εδώ για την ειρήνη και τα ανθρώπινα δικαιώματα σαν να βρίσκεστε στο Βέλγιο κι ασχολείστε με το πρόβλημα επικοινωνίας των ολλανδόφωνων Φλαμανδών και των γαλλόφωνων Βαλλόνων. Εκεί, βέβαια, ούτε η Ολλανδία, ούτε η Γαλλία έστειλαν στρατό να τους διχοτομήσει. Εδώ, όμως; Το πρόβλημα είναι η επικοινωνία μεταξύ των κοινοτήτων; Πρέπει, λέει, τα μέρη στην Κύπρο «να επιδοθούν στην υλοποίηση Μέτρων Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης ως τα δομικά στοιχεία για την ειρήνη.» Σημειώνει και τη σημασία «της συμπερίληψης της κοινωνίας των πολιτών στην ειρηνευτικής διαδικασία, με έμφαση στις διακοινοτικές επαφές, τις ανταλλαγές και τη συνεργασία.»

Σοβαρά τα λέει, άραγε και μάλιστα την Ημέρα της Ειρήνης, και η Σπέχαρ και άλλοι αξιωματούχοι των Ηνωμένων Εθνών ή απλώς θέλουν μέσω αυτών να δηλώσουν με έμφαση την αδυναμία και την υποκρισία τους; Να σου λέει ο πρόεδρος της Τουρκίας ότι είναι θέμα λεπτών να στείλει στρατεύματα να σε καταστρέψουν και οι φρουροί του Δικαίου να σου μιλούν για τα ΜΟΕ και τα δομικά στοιχεία της ειρήνης.

Διότι, αυτή ιστορία με τα Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης συνεχίζεται από το 1975. Πρώτα λεγόταν «επαναπροσέγγιση», τώρα λέγεται «ΜΟΕ». Ποιο το αποτέλεσμα; Συνέβαλε στην ειρήνη η κοινωνία των πολιτών και στήθηκαν τα δομικά στοιχεία της ειρήνης για να μας τα λένε έτσι όμορφα οι εκπρόσωποι των Ηνωμένων Εθνών; Έφερε την ειρήνη η πλατιά οικοδόμηση εμπιστοσύνης που κορυφώθηκε εδώ και δεκαπέντε χρόνια από το άνοιγμα των οδοφραγμάτων; Ούτε κατά διάνοια. Όχι γιατί έχουν πρόβλημα συνεννόησης και συνεργασίας οι άνθρωποι των δυο κοινοτήτων, αλλά διότι ανάμεσα τους βρίσκεται μια Τουρκία με τον κατοχικό στρατό της. Κι αυτό το στοιχείο, αυτό το καταλυτικό στοιχείο, κάνουν πως δεν το βλέπουν οι προασπιστές της ειρήνης. Είναι κουραστικό να το επαναλαμβάνουμε, αλλά αυτοί δεν κουράστηκαν να πλασάρουν παραμύθια σ΄ ένα λαό, που υποφέρει από την απουσία της ειρήνης από τότε που ίδρυσε κράτος;

Το παραμύθι παίρνει τώρα νέες διαστάσεις. Η Χαβαντίς στα κατεχόμενα είχε χτες ρεπορτάζ, και με δηλώσεις του παράνομου «δήμαρχου» Λευκωσίας, Μεχμέτ Χαρμαντζί, και άλλων, που υποστηρίζουν ότι πρέπει να ανοίξει οδόφραγμα και στην Πύλη Αμμοχώστου. Με αφορμή, γράφει, την αυξημένη διέλευση Ελληνοκυπρίων προς τα κατεχόμενα λόγω της συναλλαγματικής ισοτιμίας, είτε για καύσιμα είτε για φάρμακα, και λόγω του ότι η διέλευση με αυτοκίνητα στη Λευκωσία διεξάγεται μόνο από το οδόφραγμα του Αγίου Δομετίου, έχουν και πάλι αυξηθεί οι φωνές στα κατεχόμενα για άνοιγμα και δεύτερου οδοφράγματος. Μάλιστα, υπάρχει, λέει, και επιστολή του «δήμαρχου» με τον νόμιμο δήμαρχο Κωνσταντίνο Γιωρκάτζη, που από κοινού υπέβαλαν αίτημα για άνοιγμα σημείου διέλευσης αυτοκινήτων στην Πύλη Αμμοχώστου.

Είναι θέμα προσφοράς και ζήτησης, φαίνεται. Αφού υπάρχει ζήτηση καυσίμων και φαρμάκων να ανοίξουν τα οδοφράγματα για να εξυπηρετηθεί ο καταναλωτής. Τι λέτε κι εσείς κυρία Σπέχαρ μου; Δεν είναι καλύτερη ιδέα να φύγει ο κατοχικός στρατός και να ανοίξει όλη η νεκρή ζώνη μέσα σε μια μέρα; Ή, αυτό να το ξεχάσουμε;

ΠΗΓΗ:http://www.philenews.com/f-me-apopsi/arthra-apo-f/article/584708/ta-moe-ta-odofragata-kai-ta-paramythia-tis-kalis-kyrias-spechar