Να μη νομίζουμε ότι μόνο η δική μας πλευρά υποχωρεί, που έλεγε κι ο Κασουλίδης

Print Friendly, PDF & Email

του   Άριστου Μιχαηλίδη

Μου αρέσει κάθε φορά που όποτε αναβαθμίζεται στη δημόσια συζήτηση μια πτυχή του Κυπριακού, κάποιοι έχουν την ίδια κουβέντα στο στόμα: Μα, θα χάσουμε τη λύση για τη «χαλαρή ομοσπονδία»; Το προηγούμενο ήταν: Μα, θα χάσουμε τη λύση για 650 Τούρκους στρατιώτες που θα παραμείνουν; Φυσικά, αν είναι να χάσουμε τη λύση ας δούμε ευνοϊκά ακόμα και τη χαλαρή ομοσπονδία, παρότι για εμάς πρόκειται για μια εξέλιξη, που δεν διαφέρει από τη λύση δυο κρατών. Αλλά, αυτό είναι προσωπική άποψη, μπορεί στο τέλος να αποδειχτεί ότι η ηγεσία που έχει άλλη άποψη είναι η σωστή. Το παρουσιάζουν, όμως, ως να είναι όλα τα άλλα θετικά και αν δεχτούμε κάτι αρνητικό δεν χάθηκε ο κόσμος. Αλλά, τι είναι θετικό σε όλη αυτή την περιπέτεια αναζήτησης λύσης για να γίνουμε κι εμείς θετικοί; Που ξεκινήσαμε από την πολυφερειακή ομοσπονδία, πήγαμε στη διζωνική και τώρα πάμε στα δυο χαλαρά κρατίδια; Με τη μεγαλύτερη ευκολία αφαιρούμε ένα – ένα ακόμα και τα φύλλα συκής για να προσεγγίσουμε τις τουρκικές θέσεις, να προσεγγίσουμε μια διευθέτηση τουρκικών προδιαγραφών και να το δικαιολογούμε με ό,τι εξυπνάδα κόψει ο νους του καθενός. Χωρίς καμιά μελέτη και χωρίς στόχο. Στο απόλυτο σκοτάδι.

Η ουσία, όμως, είναι ότι η όποια διευθέτηση είναι ένα μεγάλο πακέτο που χωράει πάρα πολλά. Και φυσικά, θα ήταν παράλογο να νομίζαμε ότι θα είναι όλα θετικά για να καλύπτουν τις ανησυχίες μας. Σε οποιαδήποτε διευθέτηση υπάρχουν θετικά και αρνητικά για την κάθε πλευρά. Αλλά, προσπαθώ να σκεφτώ ποια είναι τα θετικά για την πλευρά μας και δεν τα βρίσκω. 

Επί βασιλείας του, ο Γιαννάκης Κασουλίδης, ως υπουργός Εξωτερικών (τότε που έλεγε «είμαι αισιόδοξος, όποιος έχει παράπονο ας πάει όπου θέλει» 18.5.15) σε μια συνέντευξη στον Φιλελεύθερο (4/10/2015), χρησιμοποίησε αυτό το επιχείρημα για να πείσει ότι δεν είναι μόνο εμείς που κάνουμε υποχωρήσεις. Έλεγε: «Για να μη νομίζουμε όμως ότι μονομερώς μόνο η δική μας πλευρά υποχωρεί, ενώ η τουρκική πλευρά είναι εκεί που είναι, θα σημειώσω δυο παραδείγματα: Πρώτο, έχει γίνει δεκτή η θέση ότι η Κύπρος θα λειτουργεί σύμφωνα με το ευρωπαϊκό κεκτημένο. Ποιου υποχώρηση είναι; Δεύτερο, έχει γίνει δεκτή η θέση ότι το ατομικό δικαίωμα στην περιουσία θα γίνει σεβαστό. Ποιου υποχώρηση είναι;» Αυτά τα δυο βρήκε να αναφέρει ως υποχωρήσεις της τουρκικής πλευράς. Παρόλο, που αν πραγματικά δέχονταν οι Τούρκοι μια λύση με βάση το ευρωπαϊκό κεκτημένο για όλους και όλα και όχι μόνο για όσα τους συμφέρουν μόνο, θα είχε λυθεί το Κυπριακό και η Κύπρος θα γινόταν «κανονικό κράτος». Ακόμα κι αυτά, όμως, που για την πλευρά μας δεν είναι τα κυρίαρχα, στη συνέχεια των διαπραγματεύσεων αποδείχτηκε ότι δεν τα αποδέχτηκαν ακριβώς. Έγιναν ευρωπαϊκό κεκτημένο με μόνιμες παρεκκλίσεις και ατομικό δικαίωμα στην περιουσία με περιορισμούς υπέρ των σφετεριστών – χρηστών.

Οπότε, έχουμε μπροστά μας ένα πακέτο, που περιλαμβάνει μόνο πρόνοιες τις οποίες απαίτησε και έλαβε και κατοχύρωσε ως διαπραγματευτικό κεκτημένο, η τουρκική πλευρά. Κυρίως, πρόνοιες που εξυπηρετούν την Τουρκία και όχι τους Τουρκοκύπριους. Από τη διοίκηση του νέου κράτους μέχρι τις τέσσερις ευρωπαϊκές ελευθερίες των Τούρκων υπηκόων στην υποτιθέμενη ανεξάρτητη Κύπρο. Από την πολιτική ισότητα, που έγινε αριθμητική, μέχρι τα βέτο των υπουργών, που πάνε να γίνουν βέτο σε όλα. Από τον σεβασμό στις ευαισθησίες της άλλης κοινότητας μέχρι την προκλητική παρέμβαση σε κοινοβουλευτικές αποφάσεις (π.χ. ενωτικό δημοψήφισμα). Από τη μετεξέλιξη της Κυπριακής Δημοκρατίας μέχρι την παρθενογένεση. Από το μηδέν στρατός, μηδέν εγγυήσεις μέχρι το λίγο στρατός και πιο εξορθολογισμένες εγγυήσεις. Και τώρα, από την ομοσπονδία με ισχυρή κεντρική κυβέρνηση, για να διασφαλίζεται η ενότητα του κράτους στη χαλαρή διζωνική για να διασφαλίζεται ο απόλυτος διαχωρισμός. Και μιλούν ακόμα για επανένωση!

ΠΗΓΗ:http://www.philenews.com/f-me-apopsi/arthra-apo-f/article/592506/na-mi-nomizoyme-oti-mono-i-diki-mas-plevra-ypochorei-poy-eleg-ki-o-kasoylidis