14 Οκτώβριος 2018, 18:04
Του Μιχάλη Παπαδόπουλου
ΤΙ ΛΕΝΕ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΣΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ, ΜΕ ΕΠΙΚΕΝΤΡΟ ΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΒΑΣΗ ΛΥΣΗΣ. Η ΑΠΟΚΕΝΤΡΩΜΕΝΗ ΚΑΙ Η ΧΑΛΑΡΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ, Η ΣΥΝΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ, ΤΑ ΔΥΟ ΚΡΑΤΗ ΚΑΙ ΟΙ ΧΕΙΡΙΣΜΟΙ
Μέσα στον ωρυμαγδό των ερμηνειών και των παρερμηνειών που προκάλεσε η συζήτηση για τη μετατόπιση της βάσης λύσης του Κυπριακού, η «Σ» επιχειρεί να καταγράψει, με όσο το δυνατόν μεγαλύτερη περιεκτικότητα και σαφήνεια, τις θέσεις των πολιτικών κομμάτων για τις εξελίξεις, σε μια προσπάθεια να διαλευκανθούν οι όποιες ασάφειες προέκυψαν στο ήδη βεβαρημένο από τη σύγχυση και τη… «μάχη των ερμηνειών» τοπίο του κυπριακού προβλήματος. (Σημ.: Το Κίνημα Αλληλεγγύης επιφυλάχθηκε να διατυπώσει οιαδήποτε θέση, αναμένοντας την επικείμενη σύνοδο του ΕΣ στις 23 του μηνός).
ΔΗΣΥ
Για τον Δημοκρατικό Συναγερμό, ο μοναδικός εφικτός δρόμος για επίλυση του Κυπριακού και απαλλαγή από την τουρκική κατοχή είναι οι διαπραγματεύσεις στη συμφωνημένη βάση Διζωνικής, Δικοινοτικής Ομοσπονδίας, όπως την περιγράφουν τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας και το Πλαίσιο που κατέθεσε ο Γ.Γ. του ΟΗΕ στο Κραν Μοντανά. Μια λύση που θα σέβεται την ευρωπαϊκή ιδιότητα της Κύπρου, θα δημιουργεί ένα φυσιολογικό κράτος χωρίς εγγυήσεις, παρεμβατικά δικαιώματα και κατοχικά στρατεύματα και θα δημιουργεί συνθήκες ασφάλειας και ευημερίας για όλους τους Κύπριους πολίτες.
Το υφιστάμενο στάτους κβο είναι απαράδεκτο και εγκυμονεί πολλούς κινδύνους για την επιβίωση του κυπριακού Ελληνισμού. Όσο η κατοχή συνεχίζεται, η Τουρκία παγιώνει τα τετελεσμένα της κατοχής, οι έποικοι και τα κατοχικά στρατεύματα αυξάνονται, οι περιουσίες των προσφύγων ξεπουλιούνται, οι γενιές που είχαν βιώματα από την κοινή συμβίωση Ε/κ-Τ/κ φεύγουν και η τουρκοκυπριακή κοινότητα μετατρέπεται σε προέκταση της τουρκικής κοινωνίας, με όλες τις παθογένειες που κάτι τέτοιο συνεπάγεται.
Οι φωνές που ακούγονται για αλλαγή του επιδιωκόμενου στόχου, δηλαδή της βάσης επίλυσης του Κυπριακού, ή για λύση δύο κρατών, σε περίπτωση που υιοθετηθούν, θα αποβούν καταστροφικές για την υπόθεση της Κύπρου. Θα οδηγήσουν σε οριστική διχοτόμηση και επίρριψη ευθυνών στη δική μας πλευρά από τον διεθνή παράγοντα.
Στη Νέα Υόρκη ο Πρόεδρος Αναστασιάδης ορθά επανέλαβε, τόσο από το βήμα της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, όσο και κατ’ ιδίαν στον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ, την ετοιμότητα της ε/κ πλευράς να συνεχίσει τις διαπραγματεύσεις από το σημείο όπου έμειναν στο Κραν Μοντανά, στη βάση του πλαισίου των 6 σημείων που κατέθεσε ο κ. Γκουτέρες. Θα πρέπει να συνεχίσουμε με κάθε ευκαιρία να επαναλαμβάνουμε προς κάθε κατεύθυνση τη βούλησή μας για επανέναρξη της διαδικασίας των διαπραγματεύσεων και να ζητούμε την ενεργοποίηση του διεθνούς παράγοντα, για να πειστεί και η τουρκική πλευρά να πράξει το ίδιο. Εάν δεν επαναρχίσουν σύντομα οι διαπραγματεύσεις, το παράθυρο για μια βιώσιμη και λειτουργική λύση θα κλείσει οριστικά.
ΑΚΕΛ
Η συζήτηση περί «συγκεντρωτικής», «αποκεντρωμένης» ή «χαλαρής» ομοσπονδίας είναι θεωρητική. Αυτό που καθορίζει πόσο «συγκεντρωτική» και πόσο «αποκεντρωμένη» είναι μια ομοσπονδία, είναι κατά κύριο λόγο οι αρμοδιότητες και οι εξουσίες που έχουν η κεντρική κυβέρνηση και οι περιφέρειες (πολιτείες, κρατίδια, καντόνια κ.λπ.) της ομοσπονδίας.
Πόσο «συγκεντρωτική» ή πόσο «αποκεντρωμένη» είναι μια ομοσπονδία γενικά και αόριστα δεν μπορεί να κριθεί. Έτσι και στην περίπτωση της Κύπρου, γενικά και αόριστα δεν μπορεί να γίνει συζήτηση. Πολύ περισσότερο που το θέμα των αρμοδιοτήτων είναι ουσιαστικά συμφωνημένο.
Αν ο Πρόεδρος θεωρεί ότι οι αρμοδιότητες που έχουν συμφωνηθεί είναι πολλές και θα πρέπει να μειωθούν, ας ενημερώσει τις πολιτικές δυνάμεις και την κοινωνία ποιες αρμοδιότητες αποφάσισε (αν αποφάσισε) να αφαιρέσει από την κεντρική κυβέρνηση και να τις παραχωρήσει στις περιφέρειες. Ο Πρόεδρος οφείλει να υποδείξει τι θέλει και τι δεν θέλει. Έτσι θα κριθεί το περιεχόμενο της ομοσπονδίας. Έτσι θα κριθεί, αν τελικά θα έχουμε ομοσπονδία ή κάτι άλλο.
Λέει ο Πρόεδρος ότι ξανα-έθεσε το θέμα και προηγουμένως. Όντως το έθεσε και το 2010 και το 2012, όταν συζητήθηκε στο Εθνικό Συμβούλιο. Ποτέ όμως δεν απάντησε στο ερώτημα, ποιες αρμοδιότητες έπρεπε -κατά την άποψή του- να αφαιρέσουμε από αυτές που έχουν συμφωνηθεί.
Πέρα από το θέμα ουσίας, όμως, προκύπτουν κι άλλα θέματα σε σχέση με την πρόθεση του Προέδρου να συζητήσει για «αποκεντρωμένη» ομοσπονδία.
Την ώρα που αναμένουμε τις αποφάσεις του ΓΓ του ΟΗΕ, αν θα αναλάβει μια νέα πρωτοβουλία για συνέχιση των διαπραγματεύσεων, είναι ο κατάλληλος χρόνος να ανοίξει μια τέτοια συζήτηση;
Πώς θα επηρεάσει την προσπάθειά μας για υλοποίηση του στόχου για έναρξη των διαπραγματεύσεων το γεγονός ότι ανοίγουμε εμείς θέματα που δεν βρίσκονται σ’ αυτά που καθόρισε ο ΓΓ του ΟΗΕ;
Πώς θα αντιδράσει ο ΓΓ του ΟΗΕ, ο οποίος επιθυμεί συνέχιση των διαπραγματεύσεων από το σημείο που διακόπηκαν, διαφυλάσσοντας τις συγκλίσεις που έχουν συμφωνηθεί, ενώ ο Πρόεδρος ανοίγει συμφωνημένα θέματα;
Κι αν, τελικά, ο ΓΓ του ΟΗΕ κρίνει ότι δεν υπάρχουν οι προϋποθέσεις για επανέναρξη των διαπραγματεύσεων, δεν εκθέτουμε την πλευρά μας στον κίνδυνο του επιμερισμού ευθυνών, επειδή ανοίγουμε θέματα πέρα και έξω από αυτά που ζητά ο κ. Γκουτέρες;
Πώς θα ερμηνευθεί από τον διεθνή παράγοντα η πρόθεση της ελληνοκυπριακής πλευράς να ανοίξει συμφωνημένα θέματα στη διαπραγμάτευση; Θα μας κατανοήσει ή θα θεωρήσει ότι κωλυσιεργούμε;
Ξέρει τι θέλει ο Πρόεδρος; Κι αν ξέρει, πώς γίνεται από τη μια να διαπραγματεύτηκε αύξηση των αρμοδιοτήτων και στη συνέχεια να θέλει μείωσή τους;
Για το θέμα που άνοιξε ο Πρόεδρος έχουμε μεγάλες ανησυχίες: Τόσο για την προοπτική των διαπραγματεύσεων, όσο και για την ποιότητα της λύσης.
ΔΗΚΟ
Αυτό που είναι ολοφάνερο, είναι το γεγονός ότι η πορεία που ακολουθούμε στο Κυπριακό, χωρίς ξεκάθαρους στόχους, χωρίς κανέναν προσανατολισμό, είναι πορεία που οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε καταστροφικές συνέπειες. Η όλη συζήτηση για τη «χαλαρή» ή αποκεντρωμένη ομοσπονδία, που γίνεται τις τελευταίες μέρες, αυτό ακριβώς δείχνει. Ότι βαδίζουμε χωρίς προσανατολισμό. Ρίχνουμε στο τραπέζι ευφάνταστες αοριστίες, που μόνο στόχο έχουν να παραπλανήσουν και να καλύψουν τον εγκλωβισμό των κυβερνώντων σε διαδικασίες εξαιρετικά επικίνδυνες για το μέλλον του τόπου.
Η ουσία, όμως, έγκειται στο γεγονός ότι, τελικά, η ιδέα της αποκεντρωμένης μορφής ομοσπονδίας που εισέρχεται στη συζήτηση για το Κυπριακό δεν αποτελεί παρά μόνο ακόμα μια υποχώρηση της πλευράς μας στον βωμό μιας λύσης που, όπως φαίνεται, όλο και απομακρύνεται.
Γιατί, πόσο μακριά είναι, αλήθεια, η «χαλαρή ομοσπονδία» απ’ όλα αυτά που συμφώνησαν τα τελευταία έντεκα χρόνια οι διαπραγματευτές μας; Έχουμε αποδεχθεί ήδη πάρα πολλές πρόνοιες που ευνοούν και εξυπηρετούν τις απαιτήσεις της Τουρκίας και μόνο. Τέσσερεις ελευθερίες των Τούρκων υπηκόων, εκ περιτροπής προεδρία, αριθμητική ισότητα, βέτο, παραμονή εποίκων. Στον βωμό της όποιας λύσης η μετεξέλιξη της Κυπριακής Δημοκρατίας. Στον βωμό της όποιας λύσης και οι κόκκινες, υποτίθεται, γραμμές μας για μηδέν στρατό, μηδέν εγγυήσεις. Τι απέμεινε; Η μετεξέλιξη της διζωνικής σε «χαλαρή» ομοσπονδία, με αποδυναμωμένη την κεντρική κυβέρνηση και αυξημένες εξουσίες στα συνιστώντα κρατίδια. Κατά τα άλλα, προσπαθούν να μας πείσουν ότι στόχος είναι η επανένωση και όχι η εξυπηρέτηση των διαχρονικών τουρκικών απαιτήσεων και προσδοκιών.
ΕΔΕΚ
Εμμέσως πλην σαφώς οι υποστηρικτές της ΔΔΟ αλλά και της διαδικασίας που ουσιαστικά μετέτρεψε το Κυπριακό από ένα διεθνές πρόβλημα σε ζήτημα διακοινοτικής διευθέτησης παραδέχονται την αποτυχία της πολιτικής τους και αναζητείται με εύσχημο τρόπο αλλαγή διαδικασίας και ενδεχομένως άλλη βάση στην τελική μορφή λύσης. Όμως, δυστυχώς, η επί σειράν ετών εμμονή τους σε αυτήν τη βάση και σε αυτήν τη διαδικασία οδήγησε αφενός σε σοβαρές υποχωρήσεις αρχών και αφετέρου στην κατοχύρωση πολιτικών πλεονεκτημάτων στην Τουρκία, καθώς και σε μερική αναβάθμιση του κατοχικού καθεστώτος.
Μπροστά σε αυτό το φάσμα της αποτυχίας κάποιοι επιχειρούν να μετατοπίσουν τις δικές τους ευθύνες είτε κινδυνολογώντας, για να δικαιολογήσουν τις νέες τους υποχωρήσεις, είτε καταγγέλλοντας ότι οδηγούν σε μονιμοποίηση της διχοτόμησης ή και σε ενδεχόμενη μελλοντική τουρκοποίηση της Κύπρου όσους από την αρχή είχαν διαγνώσει τους κινδύνους που ελλοχεύουν από αυτήν την τακτική και δεν είχαν αποδεχθεί τη ΔΔΟ. Όμως, αποφεύγουν να ασκήσουν κριτική είτε στους ιδίους είτε σε όσους υποστήριζαν αυτήν την τακτική, αλλά το 2004 απέρριψαν το Σχέδιο ΑΝΑΝ, το οποίο προέβλεπε λύση ΔΔΟ. Ταυτόχρονα, προχωρούν σε επιλεκτική επίκληση των ψηφισμάτων του ΟΗΕ (π.χ. ζητούν μόνον εφαρμογή της ΔΔΟ, αλλά δεν διεκδικούν την κατά προτεραιότητα απόδοση της πόλης Αμμοχώστου, αποχώρηση τουρκικών στρατευμάτων και εποίκων κ.ά.) και ανάγουν το πλαίσιο Γκουτέρες σε ευαγγέλιο όταν σε αυτό υπάρχουν πρόνοιες που βρίσκονται εκτός του πλαισίου του ΟΗΕ.
Από τη στιγμή που επιχειρείται ενδεχομένως αλλαγή διαδικασίας, εκτιμούμε ότι μπορούμε να αξιοποιήσουμε αυτήν την πρόθεση και να υποστηρίξουμε την υλοποίηση των αποφάσεων της Γ.Σ. των ΗΕ για σύγκληση Διεθνούς Διάσκεψης (με την εμπλοκή των Μονίμων Μελών του Σ.Α.), ώστε να τοποθετηθεί το Κυπριακό στη σωστή του βάση ως διεθνές πρόβλημα εισβολής, συνεχιζόμενης κατοχής και εθνοκάθαρσης και την κατά προτεραιότητα συζήτηση της διεθνούς πτυχής που αποτελεί και την ουσία του προβλήματος.
Ακολούθως, όταν υπάρξει κατάληξη, να συζητηθούν τα θέματα εσωτερικής διακυβέρνησης.
Επίσης, για να ενισχύσουμε τη διαπραγματευτική μας θέση, επιβάλλεται Ελλάδα και Κύπρος να χαράξουμε κοινή πολιτική για αναβάθμιση του γεωστρατηγικού μας ρόλου, αξιοποιώντας τρεις πυλώνες: τον πολιτικό, με συγκεκριμένες δράσεις εντός Ε.Ε. και ΟΗΕ, τον ενεργειακό, με περαιτέρω αναβάθμιση των συνεργασιών και ολοκλήρωση των ενεργειακών προγραμμάτων, και τον στρατιωτικό, με επανενεργοποίηση του δόγματος του ενιαίου αμυντικού χώρου.
Κίνημα Οικολόγων – Συνεργασία Πολιτών
Το Κυπριακό, για το Κίνημα Οικολόγων – Συνεργασία Πολιτών, είναι κυρίως πρόβλημα εισβολής, κατοχής και καταπάτησης των αρχών του Ευρωπαϊκού και Διεθνούς Δικαίου. Δεν είναι πρόβλημα που δημιούργησαν οι εθνικές ή θρησκευτικές διαφορές ανάμεσα στις κοινότητες και τις ομάδες του πληθυσμού των Κυπρίων.
Λύση του Κυπριακού μπορεί να γίνει αποδεκτή μόνον όταν οδηγεί σε άρση της αδικίας, επαναφορά της φυσικής τάξης πραγμάτων και στον σεβασμό στις ανθρώπινες αξίες. Οι πρόνοιες του σχεδίου λύσης του Κυπριακού πρέπει να είναι μεν βιώσιμες και λειτουργικές, αλλά πρέπει επίσης να είναι σύννομες και συμβατές με τις πιο πάνω αξίες και κανόνες.
Επιθυμία μας είναι να έχουμε λύση του Κυπριακού το συντομότερο, μέσω ουσιαστικών διαπραγματεύσεων. Η συνέχιση της παρούσας κατάστασης δεν είναι προς το συμφέρον του κυπριακού λαού.
Κύριο στοιχείο της λύσης του Κυπριακού, πρέπει να είναι το ενιαίο του κυπριακού χώρου, του λαού, της κοινωνίας, της οικονομίας κ.ο.κ. Η λύση πρέπει να προνοεί ένα κράτος, με μία και μοναδική διεθνή προσωπικότητα, μία και αδιαίρετη κυριαρχία, ένα λαό και μία ιθαγένεια, μία ενιαία οικονομία, κοινωνία και οικοσύστημα, δίκαιη εκπροσώπηση των εθνικών κοινοτήτων στα συλλογικά όργανα διοίκησης σε ένα κράτος δικαίου και σύστημα δικαιοσύνης βασισμένο στις ευρωπαϊκές αρχές και τους μηχανισμούς ασφάλειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στοιχεία απαραίτητα για την κατοχύρωση της βιωσιμότητας οποιασδήποτε λύσης.
Οι πρόσφατες εξελίξεις στο Κυπριακό, στο περιθώριο των οποίων ακούγονται προτάσεις για λύση που προσομοιάζει με διχοτόμηση ή για δύο κράτη ή συνομοσπονδία, δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτές και σίγουρα δεν έχουν σχέση με τη λύση που επιθυμούμε ως Κίνημα Οικολόγων-Συνεργασία Πολιτών.
Η πρότασή μας είναι ότι πρέπει να ζητήσουμε να επαναρχίσει η λειτουργία των επιτροπών εργασίας και των τεχνικών επιτροπών στα μεγάλα κεφάλαια, που είναι ακόμα ανοικτά και που δημιουργούν τριβές. Θέματα όπως το περιουσιακό, την οικονομία, την εσωτερική διακυβέρνηση, τα οποία έμειναν ανοικτά, καθώς ο Πρόεδρος Αναστασιάδης σύρθηκε στο Μον Πελεράν και τις δύο πενταμερείς διασκέψεις, πρέπει να τεθούν εκ νέου στο τραπέζι των συνομιλιών και να συζητηθούν σε βάθος με στόχο την επίτευξη συγκλίσεων.
Αυτή η εισήγηση δημιουργεί κινητικότητα και απαντά στην, ούτως ή άλλως, παράλογη απειλή για μη ανανέωση της θητείας της UNFICYP.
Συμμαχία Πολιτών
Το Κυπριακό έχει φτάσει σε μια πολύ κρίσιμη καμπή. Έχει πλέον στο πρόσφατο ιστορικό παρελθόν του καταγράψει δύο αδιέξοδα σε δύο διαδοχικές Διασκέψεις στην παρουσία του Γ.Γ. του ΟΗΕ. Το status quo σαφέστατα δεν μπορεί να αποτελέσει λύση του Κυπριακού. Από την άλλη, για να οδηγηθούμε σε μια δίκαιη και βιώσιμη λύση, που θα ανατρέπει τα δεδομένα της κατοχής, θα πρέπει να υπάρξει κατάλληλη προετοιμασία, αλλά και σωστή εκτίμηση των δεδομένων που έχουμε μπροστά μας, δηλαδή των στόχων που έχει θέσει η Τουρκία, τους συσχετισμούς δυνάμεων στην περιοχή, για να εκτιμήσουμε σωστά το κατά πόσον μια νέα Διάσκεψη μπορεί να οδηγήσει πραγματικά σε μια δίκαιη λύση του Κυπριακού ή θα μας φέρει στο ίδιο τραγικό δίλημμα που βρεθήκαμε στη Γενεύη και στο Κραν Μοντανά. Δηλαδή, είτε να ικανοποιήσουμε τις τουρκικές απαιτήσεις και να αποδεχτούμε μια τουρκικών προδιαγραφών λύση του Κυπριακού, είτε να οδηγηθούμε σε αδιέξοδο.
Για δεκαετίες ακολουθούμε μια μονοδιάστατη, άγονη κι αναποτελεσματική πολιτική, με λάθος στόχευση και λάθος αντίληψη για την Τουρκία και τους στόχους που επιδιώκει να πετύχει μέσα από τη λύση.
Με αυτόν τον τρόπο επιτρέψαμε στην Τουρκία όχι απλώς να εδραιώνει τα νέα δεδομένα που δημιουργεί, αλλά να τα καθιστά συντελεστές της λύσης αναβαθμίζοντας διαρκώς τους στόχους της.
Είναι καιρός, πλέον, Κύπρος και Ελλάδα, να επαναξιολογήσουμε 50 χρόνια Κυπριακού, ρεαλιστικά, να εκτιμήσουμε τι επιδιώκει η Τουρκία και τι στόχους έχει θέσει πλέον για το Κυπριακό και από κοινού, συλλογικά, να μελετήσουμε και ποιες είναι οι δικές μας εναλλακτικές επιλογές, ποια είναι τα ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα που διαθέτουν η Κύπρος και η Ελλάδα και ποιους στόχους θα επιδιώξουμε να πετύχουμε και με ποια στρατηγική.
Ταυτόχρονα, να αξιοποιήσουμε τη γεωστρατηγική θέση της Κύπρου, τα ανταγωνιστικά μας πλεονεκτήματα και τις υποδομές μας για τη σύναψη στρατηγικών συμμαχιών που θα καλύπτουν και το ζήτημα της ασφάλειάς μας.
Τέλος, να διασυνδέσουμε τη μορφή της λύσης με το ευρύτερο ζήτημα της ασφάλειας και σταθερότητας της περιοχής μας, μετακινώντας το κέντρο βάρους του προβλήματος.
ΕΛΑΜ
Επειδή τις τελευταίες μέρες ακούστηκαν πολλά για «εθνικά τσουνάμια», «διχοτόμηση» και «λύση δύο κρατών», θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι εμείς θεωρούμε αυτές τις δηλώσεις τουλάχιστον ύποπτες και εθνικά επικίνδυνες, αφού κάποιοι προσπαθούν να τρομοκρατήσουν την κοινή γνώμη για να προωθήσουν νέες υποχωρήσεις. Οφείλουμε να ενημερώσουμε τον λαό, ότι η διχοτόμηση μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσω της επίλυσης του Κυπριακού, με την Διζωνική, Δικοινοτική Ομοσπονδία.
Το Εθνικό Λαϊκό Μέτωπο (Ε.ΛΑ.Μ.) είναι το μοναδικό κόμμα που με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο απορρίπτει κατηγορηματικά κάθε πρόταση για «λύση» Ομοσπονδίας, είτε αυτή είναι «χαλαρή» είτε οποιασδήποτε άλλης μορφής. Για να μιλούμε για λύση, θα πρέπει να μιλούμε για ένα πλαίσιο που θα είναι βιώσιμο, άρα λειτουργικό.
Η λεγόμενη «αποκεντρωμένη» ομοσπονδία είναι ένα βήμα πριν από τη συνομοσπονδία, αν δεν την χαρακτηρίσουμε ακόμη κι ως συνομοσπονδία, η οποία αποδεδειγμένα δεν λειτούργησε πουθενά, αφού δεν είναι βιώσιμη.
Η άλλη πρόταση, αυτή της Ομοσπονδίας, η οποία, όπως λένε πολλοί, υπάρχει σε πολλές χώρες, αποτελεί τη μισή αλήθεια. Και για να γίνουμε πιο σαφείς, οι Ομοσπονδίες που βασίζονται σε εθνοτικά χαρακτηριστικά είτε διαλύθηκαν είτε δυσλειτουργούν με τεράστια προβλήματα.
Όσο αφορά, όμως, τη Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία, θα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε ότι δεν επιλύει κανένα πρόβλημα, αλλά, αντιθέτως, νομιμοποιεί τα γεγονότα του 1974 και όσα επακολούθησαν, αφού προσφέρει αναγνώριση στο ψευδοκράτος, την «ηγεσία», τους «θεσμούς» και τα «όργανά» του, μέσω του διαχωρισμού της Κύπρου σε δύο ζώνες και σε δύο κοινότητες.
Η μόνη πραγματική λύση του Κυπριακού είναι η απελευθέρωση, που θα έρθει μέσα από ένα πραγματικά κανονικό κράτος, όπως είναι το ενιαίο κράτος, που μόνον το Κίνημά μας στηρίζει.
ΠΗΓΗ:http://www.sigmalive.com/simerini/politics/534225/theseis-kai-antitheseis-en-meso-antifaseon
