του Κωστάκη Αντωνίου
14 Νοε 2016
Είτε τουρκική λύση, είτε καταστροφικό αδιέξοδο
Ούτε ωραιοποιήσεις, ούτε ψευδαισθήσεις, ούτε ψέματα και παραπλανήσεις, ούτε συντήρηση ενός κλινικά νεκρού διαλόγου μπορούν να ανακόψουν την πορεία των πραγμάτων, προς δύο διαζευκτικές κατευθύνσεις: Είτε θα προκύψει τουρκική λύση, είτε εφιαλτικό αδιέξοδο. Η πολιτική Αναστασιάδη, ΔΗΣΥ-ΑΚΕΛ έχει προδιαγράψει μία πορεία που δεν οδηγεί στην παραμικρή δικαίωση του κυπριακού Ελληνισμού, αλλά σε πλήρη σφαγιασμό των δικαιωμάτων του.
Η μόνη κίνηση που μπορεί να ανατρέψει τα πράγματα είναι μία κίνηση του Ερντογάν, ότι: Δέχεται ακύρωση των εγγυητικών «δικαιωμάτων» της Τουρκίας, αποδέχεται επιστροφή εδαφών τα οποία θα αφήνουν στους Τουρκοκυπρίους έδαφος σύμφωνο με την πληθυσμιακή αναλογία τους και απόσυρση όλων των τουρκικών στρατευμάτων, αμέσως μετά τη λύση. Ακόμη και σε αυτή την περίπτωση, τίποτε δεν προδιαγράφει πως η Τουρκία θα σταματήσει να παρεμβαίνει, έχοντας ως εφαλτήριο το τουρκοκυπριακό -στην πραγματικότητα τουρκικό- κράτος.
Το δόγμα Ετσεβίτ-Ντενκτάς, και το οποίο αποδέχθηκε ο Νίκος Αναστασιάδης, έλεγε πως η λύση έχει γραφεί επί του εδάφους. Είναι διχοτόμηση, υπογεγραμμένη μάλιστα με ελληνικά χέρια. Ελληνοκύπριοι πολιτικοί αποδέχθηκαν τη διζωνική, οι ηγέτες μας έχουν υπογράψει την ανταλλαγή πληθυσμών, έχουν δεχθεί πως το κράτος θα διχοτομηθεί σε δύο ζώνες, στη βάση εθνοτικών και ρατσιστικών κριτηρίων, πως το ψευδοκράτος θα αναβαθμιστεί σε νόμιμο «τουρκοκυπριακό συνιστών κράτος» και πως η Κυπριακή Δημοκρατία θα υποβαθμιστεί σε «ελληνοκυπριακό συνιστών κράτος».
Έχουν αποδεχθεί όπως το τουρκοκυπριακό κράτος συνάπτει διεθνείς συμβάσεις, άρα μιλούμε για συνομοσπονδία, και έχουν επίσης αποδεχθεί όπως η Κύπρος καταστεί εσαεί τουρκικό προτεκτοράτο.
Ύστερα από τέσσερεις και πλέον αιώνες, η Τουρκία επιστρέφει στην Κύπρο όχι ως εισβολέας και κατακτητής, αλλά ως νόμιμος ιδιοκτήτης της Κύπρου.
Κανένα Μον Πελεράν και κανένα άλλο σημείο διαπραγμάτευσης, εντός και εκτός Κύπρου, δεν μπορεί να μεταβάλει αυτή την εφιαλτική πραγματικότητα.
Η ηγεσία μας, αυτοβούλως και ενσυνειδήτως, έχει ωθήσει τα πράγματα προς μία λύση αυτοδικαίωσης-τουρκοποίησης, καθιστώντας την Τουρκία τον απόλυτο επικυρίαρχο της πατρίδας μας.
Έχει αποδεχθεί πλήρως όλες τις «πραγματικότητες» τις οποίες επέβαλε διά πυρός και σιδήρου η Τουρκία, και έχει «επιτύχει» τα ίδια και χειρότερα από εκείνα τα οποία κατηγορούσε ότι επιδιώκουν οι δήθεν οπαδοί της διχοτόμησης. Δεν θα ισχύσει απλώς το «Εμείς απ’ εδώ και οι Τούρκοι απ’ εκεί».
Είναι ξεκάθαρο πως θα ισχύσει το «εμείς απ’ εδώ και η Τουρκία απ’ εκεί». Και αυτό προσωρινά. Διότι, μετ’ ολίγον, η λύση θα καταρρεύσει και η Τουρκία δεν θα είναι μόνο «απ’ εκεί». Θα προελάσει μέχρι «και εδώ».
Εάν πάλιν οι συνομιλίες καταρρεύσουν, κανένας ισχυρισμός τύπου «ευθύνεται η αδιαλλαξία της Τουρκίας» δεν πρόκειται να γίνει δεκτός είτε εντός, είτε εκτός Κύπρου. Η Τουρκία ήταν πάντοτε αδιάλλακτη, αλλά και οι χειρισμοί της ηγεσίας μας διευκόλυναν την αδιαλλαξία της. Και ως επακόλουθο των θαλασσωμάτων των ηγετών μας, οι τελευταίοι εύρισκαν πρόχειρο και εύκολο καταφύγιο στην αδιαλλαξία της Τουρκίας.
Το άρθρο αυτό εγράφη προτού γίνει γνωστό το αποτέλεσμα των συνομιλιών στο Μον Πελεράν. Αλλά οποιοδήποτε και αν είναι το αποτέλεσμα, η πραγματικότητα δεν διαφοροποιείται. Είτε με συμφωνία λύσης-διάλυσης, είτε με αδιέξοδο, η μοίρα του Ελληνισμού της Κύπρου έχει τελεσίδικα σφραγισθεί…
