της Δρα Ελένης Σταύρου
20 Νοε 2016
Η πρόσφατη αυτόβουλη γαλαντομία της Βρετανίας, να παραιτηθεί από τα «κυριαρχικά» δικαιώματά της σε εδάφη των βάσεών της, και πρωτίστως στη βάση της Δεκέλειας, εκτιμάται ότι πιθανόν να υποκρύπτει παγίδα εις βάρος ζωτικότατων συμφερόντων μας, και ως τέτοια, πρέπει εμείς να την αντιμετωπίσουμε.
Η πάγια βρετανική πολιτική
Διαχρονικός στόχος των Βρετανών είναι η κατοχύρωση και η διαιώνιση της αδιατάρακτης παραμονής και λειτουργίας των, κατ’ αυτούς, «κυρίαρχων» στρατιωτικών βάσεών τους στην Κύπρο, και η ταυτόχρονη εξουδετέρωση κάθε αξιοποίησης της γεωστρατηγικής αξίας της Κύπρου, από οποιαδήποτε άλλη κατεύθυνση.
Με τη «Συνθήκη Εγκαθίδρυσης» της Κυπριακής Δημοκρατίας, στο πλαίσιο των «επάρατων» Συμφωνιών Ζυρίχης-Λονδίνου, η Βρετανία «κράτησε» όσο έδαφος η ίδια έκρινε αναγκαίο και επαρκές για τις στρατιωτικές της βάσεις.
Είναι νομικά ολοκάθαρο ότι οι βάσεις αυτές είναι «αποικιοκρατικό κατάλοιπο», το οποίο οι Βρετανοί κατορθώνουν να κρατάνε στο απυρόβλητο καθ’ όλες τις θυελλώδεις εξελίξεις του Κυπριακού.
Το πιο πιθανό βρετανικό σχέδιο
Με βάση τη Συνθήκη Εγκαθίδρυσης, οι Βρετανοί δεσμεύονται να αποδώσουν απευθείας, στην Κυπριακή Δημοκρατία, οποιοδήποτε τμήμα του εδάφους των βάσεών τους, το οποίο δεν θέλουν πλέον να χρησιμοποιούν.
Τώρα οι Βρετανοί δηλώνουν μεν έτοιμοι να «επιστρέψουν» εδάφη των βάσεών τους, αλλά τονίζουν πως η παραχώρησή τους αυτή θα προωθηθεί μόνο στο πλαίσιο «λύσης του Κυπριακού». Δηλαδή, στο νέο κράτος που θα προκύψει με τη «λύση», και όχι στην υφιστάμενη ολοζώντανη Κυπριακή Δημοκρατία, όπως είναι, άλλωστε, υποχρεωμένοι να πράξουν.
Η πράξη αυτή των Βρετανών θα είναι κατάφωρη παραβίαση της Συνθήκης Εγκαθίδρυσης και θα πρέπει να αποκλεισθεί, χωρίς καμίαν απολύτως ασάφεια. Εδώ υπενθυμίζεται ότι οι Βρετανοί συντάκτες του «Σχεδίου Ανάν», το 2004, είχαν κρύψει σ’ αυτό πρόνοια, με την οποία οι βάσεις τους αποκτούσαν Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ), ως εάν να ήταν κράτος.
Ως πιθανότερο σενάριο, θεωρείται η εκκένωση της βάσης της Δεκέλειας και η απόδοση κάποιας περιοχής της βάσης Ακρωτηρίου-Επισκοπής.
Η μεν Κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας δικαίως θα απαιτήσει να της αποδοθεί το έδαφος της βάσης, όπως προνοεί η Συνθήκη Εγκαθίδρυσης, οι δε Τούρκοι θα απαιτήσουν, με την «κατανόηση» και των Βρετανών, το ήμισυ και τουλάχιστον του εδάφους της Δεκέλειας, αφού οι Έλληνες θα επωφεληθούν εξ ολοκλήρου από κάποια άλλη παραχώρηση σε Ακρωτήρι-Επισκοπή.
Οι επιπτώσεις
Σε κάθε περίπτωση, θεωρείται βέβαιο πως η βρετανική προσφορά θα παραδώσει στους Τούρκους έδαφος της βάσης της Δεκέλειας, για να τους αποδώσει:
-Στρατηγικά ερείσματα στον χερσαίο χώρο της βάσης.
-Διέξοδο στην Νότια Ακτή.
-Δικαιώματα Ανεξάρτητης Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ).
-Δικαιώματα F.I.R.
Αναλυτικότερα:
Όπως φαίνεται και στον Χάρτη, εάν οι Τούρκοι αποκτήσουν πρόσβαση στην ακτή, ολοκληρώνουν νόμιμα και αιώνια την πολιορκία ολόκληρης της επαρχίας Αμμοχώστου, ελεύθερης και κατεχόμενης. Παρενθετικά τίθεται εδώ και το ερώτημα:
«Η συνοικία της Αμμοχώστου, που θα επιστραφεί στους Έλληνες, θα έχει εξασφαλισμένη ελεύθερη πρόσβαση στο λιμάνι της Αμμοχώστου;». Μια τυχόν διέξοδος των Τούρκων στη νότια ακτογραμμή, θα τους προσδώσει δικαιώματα ΑΟΖ που θα διεμβολίζουν τα διεθνώς, πλέον, προβεβλημένα ενεργειακά τεμάχια-οικόπεδα της Κυπριακής Δημοκρατίας, και η Τουρκία θα αποκτήσει, νόμιμα, γεωστρατηγικές θαλάσσιες προσβάσεις στην ανατολική λεκάνη της Μεσογείου και στις ΑΟΖ του Ισραήλ και της Αιγύπτου. Πολύ πιθανό να δούμε, κάποια μέρα και έναν τουρκικό πολεμικό ναύσταθμο στο κέντρο του κόλπου της Λάρνακας.
Οι Βρετανοί πιθανό να θελήσουν να διατηρήσουν τη λειτουργία της «Επισταθμίας Αγίου Νικολάου» (το Τέσσερα Μίλι, κατά τους Βαρωσιώτες), όπου είναι εγκατεστημένες σύγχρονες μονάδες τηλεπικοινωνιακών υποκλοπών, κατασκοπίας και ηλεκτρονικού πολέμου.
Εκτιμάται πως ένα νέο κεφάλαιο προστίθεται στους ώμους του Προέδρου της Δημοκρατίας και των συνεργατών του. Η εθνική μας ιστορία, το αίσθημα ευθύνης και η θεία πρόνοια ας φωτίζουν τα βήματά μας.
