2/10/2019
Γράφει ο Φιλοπάτρις
HulusiAkarΥπουργός Άμυνας της Τουρκίας 30-8-2019
«Είμαστε στο ίδιο σημείο που βρισκόμασταν και το 1974 στην Κύπρο. Ό,τι χρειάστηκε να γίνει εκείνη την ημέρα, κανείς να μην αμφιβάλει ότι δεν θα γίνει το ίδιο σε παρόμοια κατάσταση σήμερα»
Ακούοντας τις δηλώσεις του Τούρκου Υπουργού άμυνας Χουλουσί Ακάρ πριν μερικές μέρες διερωτώμαι αν η Κυβέρνηση και ειδικά ο Πρόεδρος Νίκος Αναστασιάδης στη Κύπρο έχει αντιληφθεί σε τι δεινή κατάσταση είμαστε, ως Κυπριακή Δημοκρατία. Η Τουρκία πραγματοποιεί διατρήσεις ανοικτά της Πάφου και της Καρπασίας, διενεργεί ανενόχλητη έρευνες στην ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας (ΚΔ) και το τουρκικό πολεμικό ναυτικό έχει εμποδίσει την διάτρηση της Eniτον Φεβρουάριο του ’18. Η Τουρκία με τις ενέργειες της αμφισβητεί defactoτην δικαιοδοσία της ΚΔ στην ΑΟΖ της.
Η Τουρκία με την εισβολή και την διατήρηση μεγάλου αριθμού στρατευμάτων στις κατεχόμενες περιοχές έχει στην ουσία από το 1974 θέσει στρατηγικά υπό τον έλεγχο της την Κύπρο και κατ’επέκταση μεγάλο μέρος της ΑΟΖ της. Να μην ξεχνάμε επίσης ότι κάτω από τις συνεχείς πιέσεις της Άγκυρας και υποβοηθούμενη απο τις ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο, εμποδίστηκε η έλευση του Ρωσικού αντιαεροπορικού συστήματος S300 το 1998, αποσκοπόντας στην συνέχιση της πλήρους κυριαρχίας και ελέγχου του εναερίου χώρου της ΚΔ.
Ο Τούρκος Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν κάτω από τον μανδύα του Νεο Οθωμανισμού καλλιεργεί την ιδέα του προστάτη του Ισλάμ και του υπέρμαχου προστάτη των Σουννιτικών συμφερόντων. Το ακροατήριο που απευθύνεται ειναι μάλλον το εκλογικό σώμα της Τουρκίας και σε πολύ λιγότερο βαθμό οι Σουννίτες της Μέσης Ανατολής, Αφρικής και Ασίας. Με τον ίδιο τρόπο η ρητορική του ως προστάτη των διακαιωμάτων των Τουρκοκυπρίων και του Τουρκοκυπριακού κράτους-μαριονέττα είναι το περιτύλιγμα και φυσικά όχι η ουσία. Στόχος της Τούρκου Προέδρου είναι η ενεργειακοί πόροι της Ανατολικής Μεσογείου.
Η Τουρκία έχει περιορισμένους ενεργειακούς πόρους και διαθέτει σημαντικά ποσά ετησίως από τον προυπολογισμό της για αγορά υδρογονανθράκων. Η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από άνθρακα καλύπτει περίπου το ένα τέταρτο περίπου των αναγκών της, με την ντόπια παραγωγή να αδυνατεί να εξυπηρετήσει τις μονάδες παραγωγής με συνέπεια την αγορά άνθρακα από το εξωτερικό για κάλυψη του κενού. Το φυσικό αέριο (ΦΑ) είναι το καύσιμο που χρησιμοποιείται από τις μονάδες παραγωγής ηλεκτρισμού για το πενήντα τοις εκατό περίπου των ολοένα αυξανομένων αναγκών της Τουρκίας σε ηλεκτρισμό. Η Ρωσσία είναι ο μεγαλύτερος με διαφορά προμηθευτής ΦΑ της Τουρκίας και στη δεύτερη θέση ήταν το Ιράν, πριν την επιβολή κυρώσεων από τις ΗΠΑ. Είναι επόμενο ότι η Τουρκία θα θέλει την όσο δυνατόν μεγαλυτερη απεξάρτηση από την προμήθεια ΦΑ από τα δύο ιστορικά ανταγωνιστικά της κράτη.
Η ανακάλυψη κοιτασμάτων υδρογονανθράκων οχι μόνο στην Κυπριακή ΑΟΖ, αλλά και στο Ισραήλ και Αίγυπτο έφερε αλλαγή στα γεωπολiτικά δεδομένα της περιοχής. Η Τουρκική κυβέρνηση αντιδρώντας στη σύναψη συμφωνίας της ΚΔ για καθορισμό θαλάσσιων οριοθετήσεων με Αίγυπτο, Λίβανο και Ισραήλ προχώρησε στην υοθέτηση σχεδίου που καταρτίστηκε από το Τουρκικό Γενικό Επιτελείο Άμυνας και σύμφωνα με τους χάρτες που δημοσιεύτηκαν, επεικονίζει ως μέρος της Τουρκικής υφαλοκρηπίδας το μισό Αιγαίο και την θαλάσσια περιοχή μεταξύ Κύπρου, Ρόδου και Κρήτης αναγνωρίζοντας τους μονον χωρικά ύδατα και όχι υφαλοκρηπίδα. Με την συνεχή παρουσία των γεωτρύπανων, ερευνητικών σκαφών και του πολεμικού ναυτικού της ασκεί πίεση στην ΚΔ στο θέμα της εκμετάλλευσης των κοιτασμάτων με την αμφισβήτώντας την κυριαρχία της. Στην ενδεχόμενη επανέναρξη των συνομιλιών για το Κυπριακό το θέμα των υδρογονανθράκων θα εξεταστεί υπό την σκιά αυτών των πιέσεων που εντέχνως η Τουρκική πλευρά εξασκεί.
Η Τουρκία ενεργώντας μακροπρόθεσμα, πέραν του στρατού της έχει αποκτήσει αξιόλογο πολεμικό ναυτικό και αεροπορία. Πέραν της αγοράς από ξένους προμηθευτές, έχει δημιουργήσει δική της αμυντική βιομηχανία και ήδη κατασκευάζει μεταξύ άλλων, τα δικά της μη επανδρωμένα αεροσκάφη (UAV), τεθωρακισμένα οχήματα, κατευθυνόμενα βλήματα και πυράυλους, ελικόπτερα και ναυπηγεί φρεγάτες, ακόμα και ένα πλοίο αμφιβίων επιχειρήσεων (‘μινι αεροπλανοφόρο’). Οι Τούρκοι αντιλήφθηκαν την σημασία ισχυρού πολεμικού ναυτικού και αεροπορίας ως μέσα επιβολής πολιτικής και τετελεσμένων γεγονότων ως επίσης και σαν εργαλεία άσκησης πιέσεων με σκοπό την βελτίωση της διαπραγματευτικής θέσης της, γι’αυτό και προχώρησαν στην ενδυνάμωση τους. Επιπλέον οι διατρήσεις γίνονται από δικά της γεωτρύπανα αποφεύγοντας έτσι τον σκόπελο της ανάθεσης σε ξένες εταιρείες με τον απαραίτητο εξοπλισμό και εμπειρογνωμοσύνη, αφού υπήρχε η προειδοποίηση από την ΚΔ για νομικά μέτρα και διεθνή εντάλματα εναντίον οποιασδήποτε εταιρείας ενεργούσε στην κυπριακή ΑΟΖ χωρίς την αδειοδότηση της νόμιμης αναγνωρισμένης κυβέρνησης.
Η ΚΔ προσέφυγε στην ΕΕ (όχι όμως στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ) καταγγέλλοντας τις Τουρκικές ενέργειες και κατάφερε να αποσπάσει λεκτική υποστήριξη και την επιβολή κάποιων (πολύ) ήπιων οικονομικών κυρώσεων στην Τουρκία. Οι κυρώσεις αυτές δεν αναμένεται να κάνουν την Τουρκία να αλλάξει τακτική. Πολύ πιο αυστηρές κυρώσεις, για παράδειγμα, δεν πέτυχαν να αναγκάσουν την Ρωσία να υποχωρήσει στην προσάρτηση της Κριμαίας η την Βόρεια Κορέα να τερματίσει το πυρηνικό της πρόγραμμα. Eξ’άλλου η ΕΕ φοβάται την ροή προσφύγων προς τα κράτη μέλη της και η Τουρκία, η οποία φιλοξενεί περί τα 3,5 εκατομύρια πρόσφυγες από την Συρία, εντέχνως ‘παιζει’ το προσφυγικό χαρτί κατά το δοκούν. Υπάρχουν βεβαίως και τα οικονομικά συμφέροντα με μια μεγάλη αγορά όπως η Τουρκία, η ΕΕ είναι ο μεγαλύτερος εμπορικός της εταίρος με ότι αυτό συναπάγεται. Το σίγουρο είναι ότι η Κύπρος σε περίπτωση κάποιου επεισοδίου είναι απελπιστικά μόνη και καμιά χώρα της ΕΕ δεν θα είναι διατεθειμένη να συνδράμει στρατιωτικά υπερ της και μάλλον ούτε η Ελλάδα. Η Κυπριακή κυβέρνηση υποτίμησε εξαρχής την Τουρκική αποφασιστικότητα να επιβάλει τετελεσμένα και να προβληθεί ως ο κατ’εξοχήν ρυθμιστής πραγμάτων στην Ανατολική Μεσόγειο. Εξέλαβε τις Τουρκικές προειδοποιήσεις και δηλώσεις ως κούφιες απειλές και επικοινωνιακά τεχνάσματα και φτάσαμε στο σημείο να εξαγγέλλει η Τουρκία την αγορά και τρίτου γεωτρύπανου που μάλλον θα αποστείλει στην κυπριακή ΑΟΖ. Εκτός από την λανθασμένη πολιτική εκτίμηση της Τουρκικής απειλής η ΚΔ εγκληματικά αφήνει ανυπεράσπιστη την επικράτεια της και τους πολίτες της στον στρατιωτικό τομέα.
Η παντελής ανυπαρξία αξιόλογων ναυτικών δυνάμεων, αεροπορικών μέσων, η μείωση της στρατιωτικής θητείας χωρίς τους απαραίτητους σχεδιασμούς, το παγωμα των εξοπλισμών, η αδυναμία προμήθειας ανταλλακτικών σε καίρια οπλικά συστήματα, η κατάργηση διακλαδικών ασκήσεων είναι μόνον μερικά από τα τραγικά ελλείματα της Εθνικής Φρουράς (ΕΦ). Θα περίμενε κάποιος ένα κράτος με κατεχόμενα εδάφη εδώ και 45 χρόνια και σε ένα συνεχές περιβάλλον απειλών να έκανε κάποιες κινήσεις για να δημιουργήσει μια ισχυρή δύναμη αποτροπής και σε συντονισμό με την Ελλάδα να βάλει σε ισχύ κάποιους σχεδιασμούς και κοινούς στόχους με τα κατάλληλα μακροπρόθεσμα εξοπλιστικά προγράματα ώστε να μην θεωρεί η άλλη πλευρά ότι μπορεί να κάνει ακόμα ένα περίπατο οπως το ’74. Αντί αυτού οι πρόσφατες κινήσεις όσον αφορά τα περί άμυνας είναι μάλλον σπασμωδικές και ασυνάρτητες. Η πρόσφατη αγορά από την Σερβία αυτοκινούμενων πυροβόλων (καλοδεχούμενα φυσικά) ΝΟΡΑ-Β52 των 155χιλ. προβληματίζουν ως προς τις προτεραιότητες που έχουν τεθεί. Θυμίζω την αποστολή το 1974 του 281ΤΠ και του 286ΜΤΠ προς τα Πάναγρα στο φως της ημέρας με τις γνωστές τραγικές συνέπειες, την πλήρη αποδεκατισμό τους απο την Τουρκική πολεμική αεροπορία (ΤΠΑ) και τις βαρύτατες απώλειες σε ζωές. Το πυροβολικό χωρίς επαρκή αντιαεροπορική κάλυψη δεν έχει δυνατότητα επιβίωσης στον σύγχρονο παιδίο μάχης. Από τις πρώτες κιόλας βολές των πυροβόλων ο αντίπαλος θα προσδιορίσει την θέση τους και εκτός από το πυροβολικό του, θα δοθούν τα στίγματα τους είτε στην ΤΠΑ είτε σε μη επανδρωμένα αεροχήματα μάχης η drones(UCAV). Μπορεί τα πυροβόλα να μετακινηθούν, είναι θέμα χρόνου όμως να εντοπιστούν και να πληγούν με πυραύλους ακριβείας με σχετική ευκολία αφού τουλάχιστον τα αεροσκάφη θα είναι εκτός εμβέλειας των αντιαεροπορικών συστημάτων της ΕΦ και νοομένου ότι αυτά θα έχουν επιβιώσει από τα πρώτα πλήγματα του αντιπάλου διότι η καταστολή της αεράμυνας θα είναι η πρώτη επιδίωξη του σε περίπτωση στρατιωτικής αντιπαράθεσης. Γνωρίζοντας τις δυνατότητες της άλλης πλευράς θα μπορούσαμε να εκπονήσουμε μια μακροπρόθεσμη στρατηγική με σκοπό την αντιμετώπιση και κάποια εξισορρόπηση των στρατιωτικών δεδομένων μέσα στα πλαίσια πάντα των οικονομικών μας δυνατοτήτων.
Όταν μια χώρα όπως η Σουηδία, χωρίς άμεση απειλή εναντίων των συνόρων της, επαναφέρει την μερική έστω υποχρεωτική στρατιωτική θητεία και μελετά την επιβολή επιπρόσθετης φορολογίας για να χρηματοδοτήσει το εξοπλιστικό της πρόγραμμα με σκοπό την αντιμετώπιση του εξ ανατολών της κινδύνου, είναι τουλάχιστον αδιανόητο η ΚΔ να παρακολουθεί με απάθεια και ανοχύρωτη στρατιωτικά τις εξελίξεις γύρω της. Το Ισραήλ ανέπτυξε προηγμένα συστήματα αεράμυνας (IronDome) πρωτίστως για να προστατέψει τον άμαχο πληθυσμό του από ρουκέτες και βλήματα πυροβολικού που εξαπολύονται από την Γάζα. Αυτό το σύστημα αεράμυνας σε συνδιασμό με τα συστήματα David’sSlingκαι Arrowμέσου και μεγάλου βεληνεκούς αντίστοιχα συνθέτουν ένα πλήρες δίκτυο αεράμυνας ικανό να αναχαιτήσει κάθε είδους πυραυλική και άλλη απειλή. Επίσης ανέπτυξε ενεργά συστήματα άμυνας για άρματα και οχήματα μάχης (Trophy) τα οποία τα προστατεύουν από αντιαρματικά βλήματα και ρουκέτες. Αυτά κάνουν τα κράτη που φροντίζουν για την ασφάλεια των κατοίκων τους και του στρατιωτικού προσωπικού τους. Η ΚΔ 45 χρόνια μετά την καταστροφική εισβολή δεν έχει προνοήσει να εφοδιάσει την ΕΦ με τα μέσα ώστε να είναι ικανή να φέρει εις πέρας την αποστολή της που είναι η διαφύλαξη των κυριαρχικών διακαιωμάτων του κράτους και την ασφάλεια από εξωτερικούς κινδύνους των κατοίκων της.
Hκυβέρνηση και ο (εδώ και 6 χρόνια) πρόεδρος Νίκος Αναστασιάδης φέρουν βαρύτατες ευθύνες για την σημερινή κατάσταση τόσο στο πολιτικό όσο και στο στρατιωτικό πεδίο. Πρέπει έστω και τώρα να εγκαταλείψουν την πολιτική κατευνασμού η οποία μάλλον ενθαρρύνει την άλλη πλευρά σε πιο μαξιμαλιστικές απαιτήσεις, αλλά χωρίς να μην μπούμε σε πολιτική αντιπαράθεσης. Το επιθυμητό αποτέλεσμα πάντα να είναι η δίκαιη λύση του Κυπριακού μέσω διαπραγματεύσεων. Όμως χωρίς τυμπανοκρουσίες και σε χαμηλούς τόνους και αφού γίνει ένας σχεδιασμός με σειρά προτεραιοτήτων, να αρχίσει το έργο της αναβάθμισης της ΕΦ σε αξιόμαχη, υπολογίσημη δύναμη αποτροπής στα πλαίσια πάντα των οικονομικών δυνατοτήτων του κράτους. Η επιβολή κάποιας επιπρόσθετης φορολογίας για σκοπούς χρηματαδότησης των εξοπλιστικών προγραμματων θα πρέπει να μελετηθεί. Η αντιαεροπορική και αντιπυραυλική άμυνα είναι η μέγιστη των προτεραιοτήτων. Η άμυνα κλιμακωτού βεληνεκούς κατά της εναέριας απειλής σε συνδιασμό με συστήματα ελέγχου, καθοδήγησης, συντονισμού, αυτοπροστασίας, ηλεκρονικών αντιμέτρων και decoysείναι απαραίτητα για την Κύπρο. Κάτω από την ομπρέλα αυτή θα μπορούν να δράσουν το πυροβολικό, τα επιθετικά ελικόπτερα, οι επίγειες δυνάμεις ακόμα και ναυτικές δυνάμεις. Δυστυχώς ίσως να μην αρκεί αυτή η παθητική μορφή αντιαεροπορικής άμυνας έναντι ενός αντιπάλου όπως η ΤΠΑ γι’αυτό, σε μακρινό ορίζοντα η δημιουργία μοίρας μαχητικών αεροσκαφών αναχαίτισης όσο και αν φαντάζει εξωπραγματική θα μπορούσε τουλάχιστον να είναι αντικείμενο στρατιωτικής και τεχνοοικονομικής μελέτης. Οι επιλογές υπάρχουν ακόμα και σε μεταχειρισμένα αεροσκάφη (Ελλάδα, Ισραήλ, ίσως Γαλλία) όπως και η τεχνογνωσία από την Ελληνική Πολεμική Αεροπορία και η δυνατότητα μεταστάθμευσης στην Κρήτη λόγω περιορισμένου στρατηγικού βάθους της Κύπρου.
Η αγορά μη επανδρωμένων αεροχήματων μάχης (UCAV) θα μπορούσε να δόσει στην ΕΦ τη δυνατότητα προσβολής εχθρικών στόχων πέραν του βεληνεκούς του πυροβολικού αλλά και παρακολούθησης και συλλογής πληροφοριών. Πληροφορίες στον τύπο αναφέρουν την αγορά 4 τέτοιων UCAVαπό την ΚΔ τα οποία θα επιτηρούν την ΑΟΖ. Οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν ότι τα dronesαυτά δεν θα εξοπλιστούν και θα αξοιοποιούνται άοπλα. Ελπίζω μόνον να μην ευσταθούν. Παραμένει πάντα όμως το ζήτημα της βιωσιμότητας τους σε περιβάλλον εναέριας κυριαρχίας του αντιπάλου. Μικρότερα μη επανδρωμένα αεροχήματα (UAV) παρακολούθησης είναι κάπως δυσκολότερο να εντοπιστούν από τα ραντάρ δεν έχουν όμως τη δυνατότητα κρούσης. Η τεχνολογία όμως στα μη επανδρωμένα αεροχήματα αυξάνεται με ραγδαίους ρυθμούς, υπάρχουν αρκετές επιλογές στη διεθνή αγορά και με σχετικά χαμηλό κόστος θα μπορούσαν να αυξήσουν σημαντικά τις επιχειρισιακές ικανότητες της ΕΦ. Μόνα για τα εναέρια αυτά μέσα, η ενδελεχής μελέτη από ειδικούς στο θέμα και η δημιουργία ειδικής μονάδας θα πρέπει να είναι προτεραιότητα. Θα προχωρούσα ακόμα ένα βήμα για να προσθέσω την δυνατότητα ίσως και κατασκευής τους στην Κύπρο. Γιατί όχι? Κύπριοι επιστήμονες υπάρχουν και με σχετική πείρα στο θέμα μάλιστα, ας το ψάξουν οι ιθύνοντες.
Επιβάλλεται η ενισχυση του αρματικού δυναμικού με σύγχρονα άρματα και οχήματα μάχης και εκσυγχρονισμός των υφιστάμενων, με συστήματα αυτοπροστασίας που αυξάνουν την βιωσιμότητα τους στο σύγχρονο περιβάλλον μάχης και προστατεύουν το προσωπικό από καταστροφικά πλήγματα. Μια καθαρή τάση στους μοντέρνους στρατούς είναι η προστασία της ζωής του στρατιωτικού προσωπικού με κάθε μέσο, είτε με μέσα ατομικής προστασίας είτε προστατεύοντας τα οχήματα η σκάφη που επιβαίνουν. Αλεξίσφαιρα γιλέκα και κράνη (από υλικό Kevlar) για τους εθνοφρουρούς αλλά και για το σύνολο των εφέδρων και εθνοφυλάκων είναι απαραίτητα σε ένα στρατό το 2019, ο οποίος έχει απέναντι του ένα αντίπαλο με αριθμητική υπεροχή. Ο ατομικός οπλισμός των οπλιτών της ΕΦ με εξαίρεση κάποιες επίλεκτες μονάδες είναι πεπαλαιωμένος. Έχει γραφτεί στον τύπο η πληροφορία για την αγορά Ισραηλινού ατομικού οπλισμού διαμετρήματος 5,56χιλ. αντί του υφιστάμενου και κατά πολλούς ξεπερασμένου 7,62χιλ. Περιμένουμε πότε και αν θα ολοκληρωθεί η αγορά του ατομικού αυτού οπλισμού και η προμήθεια όλων των μονάδων και της εφεδρείας και οχι μόνον στις ειδικές δυνάμεις. Το αντιαρματικό οπλοστάσιο της ΕΦ θα μπορούσε να ενισχυθεί με συστήματα μεγαλύτερου βεληνεκούς και διατρητικότητας. Το μεγαλύτερο βεληνεκές καθιστά δυσκολότερο τον εντοπισμό των χειριστών του αντιαρματικού και το κυριότερο, εκτός βεληνεκούς του άρματος που θέλουν να πλήξουν.
Όσο για το ναυτικό, η αγορά περιπολικών ανοικτής θαλάσσης από το Ισραήλ ουδόλως αλλάζει το ισοζύγιο δυνάμεων το οποίο είναι συντριπτικά εις βάρος της ΚΔ. Τα περιπολικά αυτά (Saar62) δεν είναι εξοπλισμένα με πυραύλους επιφανείας-επιφανείας ούτε επιφανείας-αέρος πράγμα που τα καθιστά έυκολο στόχο της ΤΠΑ. Επίσης εξ’οσον γνωρίζω δεν έχουν τη δυνατότητα προσνήωσης η απονήωσης ελικοπτέρου κάτι που θα ήταν μεγάλο πλεονέκτημα στις ναυτικές επιχειρήσεις. Μάλλον η αγορά υποβρυχίων, δεδομένης και της αεροπορικής υπεροχής του αντιπάλου θα έδινε ένα πλεονέκτημα στην ΕΦ στον ναυτικό τομέα και κάτι που σίγουρα θα προβλημάτιζε τους Τούρκους επιτελείς. Πάλιν η τεχνογνωσία στο θέμα των υποβρυχίων του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού θα ήταν άκρως υποβοηθητική. Τα υποβρύχια όμως έχουν μεγάλο κόστος αγοράς και συντήρησης και μόνον τα πολεμικά ναυτικά μεγάλων χωρών διαθέτουν. Από την άλλη ένα κρατος σε ημικατοχή από το 1974 σε καθεστώς προτεκτοράτου της Τουρκίας πιστεύω πως, όταν δεν μπορεί να εξασκήσει την κυριαρχία του, στα κετεχόμενα εδάφη του, στη θάλασσα και στην ΑΟΖ του, επιβάλλεται να αποκτήσει τα μέσα, με όποιες θυσίες, να συνάψει τις συμφωνίες και τις συμμαχίες που να του επιτρέπουν να διεκδικήσει και να προασπίσει τα αυτονόητα.
Το ίδιο κράτος, το 1984 ίδρυσε το Ταμείο Αμυντικής Θωράκισης (ΤΑΘ) με σκοπό την συγκέντρωση χρημάτων για την αγορά στρατιωτικού εξοπλισμού για την ΕΦ που διέθετε τότε ακόμη στο οπλοστάσιο της όπλα του Β’ παγκοσμίου πολέμου. Από τότε θα εισεύρευσαν στο ΤΑΘ πέραν των 8 δις ευρώ, ίσως και περισσότερα και αναφέρω μόνον το ΤΑΘ και όχι το πάγειο ταμείο της ΚΔ η άλλες εξοικονομήσεις πόρων η φορολογίες που θα μπορούσαν να διατεθούν για την άμυνα. Ερωτώ όλους ειδικούς και μη, αλλά ειδικά αυτούς που θα μειδίασαν όταν διάβασαν το κείμενο του υποφαινόμενου για δημιουργία μοίρας μαχητικών αεροσκαφών η αγορά υποβρυχίων τι ένοπλες δυνάμεις θα μπορούσε να έχει η ΚΔ και τι έχει τώρα στην πραγματικότητα αν οι πόροι αυτοί πήγαιναν εκεί που έπρεπε και όχι στις τσέπες κάποιων υπερπληρωμένων ανευθύνων η για αγορά λιμουζίνων.
Κύριοι, με λίγα λόγια εγκληματίσατε και συνεχίζετε να το κάνετε εις βάρος του Κυπριακού λαού, των Εθνοφρουρών, εφέδρων και εθνοφυλάκων και σε τελική ανάλυση, εις βάρος της ίδιας σας της πατρίδας. Εν κατακλείδι σας παραπέμπω στην δήλωση του Hulusi Akar στην εισαγωγή μου και το μόνο που ελπίζω, είναι επιτέλους να ξυπνήσετε και να πείτε: Όχι άλλο ’74.
ΥΓ. Ο γράφων δεν είναι στρατιωτικός. Είναι μελετητής Ιστορίας, στρατιωτικών και γεωπολιτικών θεμάτων. Όλες οι πληροφορίες που αναφαίρονται στο πιο πάνω κείμενο είναι από τον τύπο και ανοικτές πηγές πληροφόρησης.
