25/10/2019
του Αλέκου Μιχαηλίδη
Την Ημέρα των Ηνωμένων Εθνών γιόρτασαν χθες οι όπου γης… διπλωμάτες, ηγέτες, αξιωματούχοι και παρατρεχάμενοι. Δεξίωση έλαβε χώρα και στο Λήδρα Πάλλας, στο οποίο προσκλήθηκαν τόσο ο Πρόεδρος Αναστασιάδης όσο και ο κατοχικός ηγέτης Μουσταφά Ακιντζί. Χαιρετισμό απηύθυνε η Ελίζαμπεθ Σπέχαρ, ενώ είχε προηγηθεί το μήνυμα του Αντόνιο Γκουτέρες, ο οποίος κάτι ψέλλισε για αγώνα του ΟΗΕ για τη διατήρηση της ειρήνης και προσφορά σε εκατομμύρια ανθρώπους που έχουν εμπλακεί σε ένοπλες συγκρούσεις.
«Μέσα στην παγκόσμια φουρτουνιασμένη θάλασσα» ο Χάρτης των Ηνωμένων Εθνών παραμένει η κοινή μας ηθική άγκυρα σημείωσε ο κ. Γκουτέρες, ο οποίος έκανε ιδιαίτερη αναφορά στο έργο του ΟΗΕ «για μία δίκαιη παγκοσμιοποίηση». ΣΤΟΠ.
Στην πραγματικότητα, η ιστορία του ΟΗΕ είναι ιστορία των ισχυρών χωρών –κυρίως των νικητών του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου– με πινελιές σκανδάλων και αποτυχημένων αποστολών. Εν τοις πράγμασι, ο ΟΗΕ χειραγωγείται από τις ΗΠΑ, φθάνοντας σε σημείο να «χρωματίζεται» εντέχνως και βάσει συμφερόντων η φράση «διατήρηση της ειρήνης».
Πέραν της τουρκοκρατούμενης Κύπρου, ο ΟΗΕ, που συμπληρώνει 74 χρόνια ζωής, έχει στο βιογραφικό του σοβαρές αποτυχίες και γι’ αυτό δέχεται δριμεία κριτική. Ενδεικτικά, κυανόκρανοι προσπαθούν να διατηρήσουν την (όποια) ειρήνη στη Δυτική Σαχάρα από το 1991, τη Λιβερία από το 2003, την Αϊτή από το 2004, τον Λίβανο από το 1978, τη Μέση Ανατολή από το 1948, τα υψίπεδα Γκολάν, το Νότιο Σουδάν από το 2011, την Ινδία και το Πακιστάν από το 1949, το Νταρφούρ από το 2007, το Αμπίγε από το 2011, το Κονγκό από το 2010, την Ακτή Ελεφαντοστού από το 2004, το Μάλι από το 2013, την Κεντροαφρικανική Δημοκρατία από το 2014, την Κύπρο από το 1964.
Ενδεικτική της αναποτελεσματικότητας του ΟΗΕ, είναι η αποστολή στη Ρουάντα. Μήνες πριν τη γενοκτονία της φυλής των Τούτσι και ενώ ο γνωστός και μη εξαιρετέος Κόφι Ανάν διατελούσε β’ γενικός γραμματέας για θέματα ειρηνευτικών αποστολών και υπεύθυνος για πάνω από 75.000 στρατιώτες ανά τον κόσμο, ο επικεφαλής της αποστολής στη Ρουάντα Ρομέο Νταλέρ, είχε προειδοποιήσει για συγκρούσεις ζητώντας ενισχύσεις. Ο Ανάν δεν ανταποκρίθηκε, πιθανόν επειδή η Ευρώπη και οι ΗΠΑ δεν είχαν πρόθεση να εμπλακούν στην αφρικανική χώρα. Ο ίδιος, παραδέχθηκε το «σκοτεινό» 2004 ότι «η διεθνής κοινότητα απέτυχε στη Ρουάντα». Παρόλα αυτά, το 1997 έγινε ΓΓ του ΟΗΕ με την πίεση των ΗΠΑ και το 2001 του απονεμήθηκε το Νόμπελ Ειρήνης. Για τη Ρουάντα, ο ΟΗΕ διέταξε διεξαγωγή εσωτερικής έρευνας και το 1999, ενώ είχαν θανατωθεί 800.000 Τούτσοι και μετριοπαθείς Χούτου, απέδωσε ευθύνη στις ΗΠΑ και στη Βρετανία και σε άλλες χώρες, αλλά τίποτα περισσότερο.
Η Χάρτα των Ηνωμένων Εθνών, για την οποία καμαρώνει ο Γκουτέρες, παραβιάστηκε πάμπολλες φορές, ωστόσο η ηγεσία του Οργανισμού έκοβε και έραβε πάντα υπό τις εντολές των μεγάλων δυνάμεων. Το 2003, οι ΗΠΑ εισέβαλαν στο Ιράκ, ωστόσο ο ΟΗΕ, υπό την ηγεσία του Ανάν, δεν έβγαλε άχνα. Ο ίδιος ανέλαβε θέση ειδικού διαμεσολαβητή για τον πόλεμο στη Συρία το 2012, ωστόσο αποχώρησε έξι μήνες μετά λόγω διαδοχικών αποτυχημένων προσπαθειών. Η Χάρτα παραβιάζεται και στην Κύπρο. Κι όμως, ο ΟΗΕ διατηρεί μια φαιδρή πολιτική ίσων αποστάσεων, που γέρνει μάλιστα προς την πλευρά του θύτη, του ισχυρού, της Τουρκίας. Η διαμεσολάβηση δε, για την οποία περηφανεύτηκε χθες η Ελίζαμπεθ Σπέχαρ, χαρακτηρίζεται από αδράνεια, ένοχη σιωπή και σχέδια που αθωώνουν το τουρκικό διαρκές έγκλημα. Και επί γης ειρήνη…
ΠΗΓΗ:http://www.philenews.com/f-me-apopsi/arthra-apo-f/article/806842/i-apati-ton-inomenon-ethnon
