Η δύναμη της ελπίδας…

Print Friendly, PDF & Email

1/1/2022

ΘΕΣΗ ΣΗΜΕΡΙΝΗΣ

Η τουρκική λίρα κατρακύλα, αλλά ο Ερντογάν παραμένει ακόμη όρθιος εφαρμόζοντας διάφορα πειράματα, προκειμένου να σώσει την οικονομία της χώρας του, καθώς και τον δικό του θρόνο ενόψει των εκλογών του 2023. Και κάθε φορά που ακούγεται ότι κάτι πάει στραβά στην Τουρκία, λογικό είναι ο απλός πολίτης να αισθάνεται ανακούφιση. Όταν η Άγκυρα αποδυναμώνεται, γεννώνται ελπίδες στο Κυπριακό, οι οποίες, όμως, αργά ή γρήγορα, σβήνουν, λόγω της έλλειψης δικής μας αποτελεσματικής πολιτικής. Και, κάθε φορά, ξεκινάμε από το μηδέν.

Κάποτε αυτή η πολιτική πρακτική πρέπει να αλλάξει. Και επειδή βαδίζουμε προς τις εκλογές, ο πολίτης αναμένει να ακούσει, όχι μόνο πότε και αν θα καταρρεύσει ο Ερντογάν, αλλά εάν οι ημέτεροι είναι έτοιμοι να αποκομίσουν οφέλη από μια τέτοια εξέλιξη. Είναι τόσο στείρα η πολιτική μας ηγεσία, που ακόμη κι αν διαλύεται η Τουρκία, λόγω κεκτημένης ταχύτητας, θα ζητά επανέναρξη των συνομιλιών και νέο Κραν Μοντανά, αντί της πλήρους αποχώρησης των στρατευμάτων από την Κύπρο και της δημοκρατικής λύσης.

Τι θέλει, λοιπόν, ο πολίτης; Ελπίδα! Και η ελπίδα δεν μπορεί να γεννηθεί μέσα από κούφια λόγια και λαϊκισμούς, αλλά μέσα από συγκροτημένες στρατηγικές επιλογές, είτε αυτές αναφέρονται στο Κυπριακό είτε στην καταπολέμηση των ναρκωτικών είτε στην ανεργία είτε στην οικονομία. Αυτή είναι η δύναμή της. Οι αξιόπιστες προτάσεις. Θέλουμε δράσεις για το παρόν και για το μέλλον. Για τη νέα γενιά. Δυστυχώς, δεν υπάρχουν δείγματα επαρκούς σοβαρότητας από το κομματικό κατεστημένο. Δικαίως ο λαός είναι και προβληματισμένος και ανήσυχος. Και απογοητευμένος και οργισμένος. Διότι, πέραν του Κυπριακού, το ζητούμενο δεν είναι μόνο πώς θα ληφθούν μέτρα για να περιοριστεί η πανδημία του κορωνοϊού και να σωθούν ανθρώπινες ζωές, αλλά και με ποιον τρόπο θα διασφαλιστεί η κοινωνική συνοχή μιας χώρας. Και η κοινωνική συνοχή είναι συναφής με το μοντέλο ανάπτυξης. Ερώτημα: Ποιο είναι, τελικά, το μοντέλο ανάπτυξης για την ανάκαμψη της οικονομίας; Πριν από λίγα χρόνια η απουσία ενός τέτοιου μοντέλου έβρισκε άλλοθι πίσω από την εκμετάλλευση του φυσικού αερίου, το οποίο, όμως, αργεί, παρά τις περί του αντιθέτου υποσχέσεις. Και το οποίο, βεβαίως, τελεί υπό την τουρκική απειλή, την οποία τροφοδοτεί η απουσία δικής μας αποτροπής.

Ούτε επί του Κυπριακού, ούτε επί των κοινωνικών ζητημάτων, ούτε επί των οικονομικών έχουν δοθεί κατανοητές απαντήσεις και ρεαλιστικές πολιτικές. Προσδοκούμε, εάν είμεθα τυχεροί, να τις ακούσουμε εν τω μέσω του προεκλογικού. Αλλιώς, γιατί υποψήφιοι να διεκδικήσουν το χρίσμα και γιατί ο πολίτης να τους ψηφίσει;

Αυτά τα αυτονόητα, δηλαδή η παρουσίαση συγκροτημένων πολιτικών προτάσεων επίλυσης των προβλημάτων του πολίτη στο πλαίσιο της καθημερινότητάς του, αλλά και μακροπρόθεσμα, μετατρέπονται από το κομματικό κατεστημένο σε άλυτες μαθηματικές πράξεις! Όμως, ας μην υποτιμήσουν οι υποψήφιοι τις ανάγκες και το κριτήριο του ενεργού πολίτη. Κι ας μη στηριχτούν στους κομματικούς στρατούς. Η συντριπτική πλειοψηφία του λαού έχει κριτήριο και αυτή είναι που θα δώσει τη νικώσα ψήφο, ανταμείβοντας όσους προσφέρουν πολιτικές και ελπίδα. Και θα τιμωρήσει όσους έχουν την ψευδαίσθηση ότι μπορούν να μας υποτιμούν, τάζοντάς μας λαγούς με πετραχήλια. Άλλαξαν οι καιροί… Θέλουμε να ελπίζουμε. Το επιβάλλει, άλλωστε, η αλλαγή του χρόνου…

ΠΗΓΗ:https://simerini.sigmalive.com/article/2022/1/1/e-duname-tes-elpidas/