6/7/2023
γράφει ο Φρίξος Δαλίτης
Οι εικόνες από τα σοβαρά επεισόδια στους δρόμους της Γαλλίας τις προηγούμενες μέρες είναι μία απόδειξη πώς, οι χώρες της Ευρώπης έχουν να αντιμετωπίσουν μια σοβαρότατη κοινή πρόκληση, που αφορά αφενός τη διαχείριση του μεταναστευτικού και αφετέρου τις πολιτικές ένταξης αυτών των ανθρώπων στις τοπικές κοινωνίες. Κάθε χώρα και κάθε κοινωνία έχει τις δικές της ιδιαιτερότητες, κάτι που ισχύει και στην περίπτωση της Γαλλίας. Υπάρχει όμως μία κοινή συνισταμένη για όλες τις ευρωπαϊκές κοινωνίες που αφορά τις μεγάλες εισροές μεταναστών αλλά και γενικότερα τις πολιτικές ανισοτήτων, αποκλεισμών, και διεύρυνσής του οικονομικού και κοινωνικού χάσματος μεταξύ των στρωμάτων της κοινωνίας. Η Ευρώπη είναι αντιμέτωπη πλέον με τις αδιέξοδες πολιτικές της.
Σε αυτό το σημείο είναι ενδεχομένως και η απάντηση στο γιατί ακροδεξιές πολιτικές δυνάμεις και τα επονομαζόμενα ως αντισυστημικά κινήματα, βρίσκουν πρόσφορο έδαφος, ενδυναμώνοντας την παρουσία τους στο πολιτικό προσκήνιο. Ένα φαινόμενο που παρατηρείται σχεδόν σε όλες τις χώρες της Ευρώπης, με πιο πρόσφατο παράδειγμα την Ελλάδα. Όταν λοιπόν οι πολίτες θεωρούν ότι το πολιτικό σύστημα τους κρατεί αποκλεισμένους και όταν βρίσκονται αντιμέτωποι με τις καθημερινές δυσκολίες επιβίωσης, τότε στρέφονται σε άλλες κατευθύνσεις.
Η περίπτωση των επεισοδίων στη Γαλλία, ήταν μια καλή αφορμή για να θεριέψει ακόμη περισσότερο το θηρίο της ακροδεξιάς στην Ευρώπη. Τα αίτια πίσω από τις δράσεις και τις διαδηλώσεις στους γαλλικούς δρόμους περνούν σε δεύτερη μοίρα και η επικρατούσα αντίληψη σε μεγάλες πληθυσμιακές ομάδες στις τοπικές κοινωνίες των χωρών είναι ότι ο «εχθρός είναι εντός των πυλών». Διότι οι μετανάστες, στους μεγάλους αριθμούς που καταφθάνουν στις χώρες της Ευρώπης, θεωρούνται ως απειλή. Για αυτό, αντί οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις να προσπαθούν να εξηγήσουν ότι ο ρατσισμός και οι πολιτικές των κλειστών συνόρων δεν είναι η λύση, θα πρέπει να αναζητήσουν βαθύτερα τα αίτια που ανατροφοδοτούν και ενισχύουν τέτοιες συμπεριφορές.
Σε ανάλυση του για παράδειγμα την περασμένη Κυριακή, ο βρετανικός Observer με τίτλο: «The Observer view on the riots in France», αναφέρει μεταξύ άλλων για τα επεισόδια στην Γαλλία ότι δεν ήταν ένα μεμονωμένο περιστατικό, αλλά ένα περιστατικό που αντανακλά ευρύτερα προβλήματα στη γαλλική αστυνόμευση, τις φυλετικές σχέσεις και την κοινωνία».
Στην ανάλυσή του, σχολιάζεται και η στάση του Εμανουέλ Μακρόν που κατηγορήθηκε για ανευθυνότητα όταν, ένα από τα βράδια των επεισοδίων, φωτογραφήθηκε με τη σύζυγό του, να διασκεδάζουν σε συναυλία του Έλτον Τζον.
Σημειώνεται ακόμα στην ανάλυση, ότι το πρόβλημα είναι ότι στη Γαλλία καταγράφεται ένα συνεχώς διευρυνόμενο χάσμα που χωρίζει τους «έχοντες» από τους «μη έχοντες» και πως από τη μία πλευρά η αστυνομία μιλά για τους έφηβους ταραχοποιούς ως «παράσιτα» και «άγριες ορδές» ενώ εκείνοι αισθάνονται ότι «βρίσκονται σε πόλεμο».
Οι Financial Times στη δική τους ανάλυση, σημειώνουν μεταξύ άλλων ότι η πόλωση της γαλλικής κοινωνίας έχει επιδεινωθεί καθώς η ακροδεξιά της Μαρίν Λε Πεν έχει ανέβει σε νέα ύψη και το δημόσιο αίσθημα κατά της μετανάστευσης έχει σκληρύνει.
Είναι χαρακτηριστικές όμως και οι αντιδράσεις της κυπριακής κοινωνίας στην πορεία που πραγματοποίησαν νεαροί μουσουλμάνοι στην Πάφο. Σίγουρα η εικόνα των ατόμων αυτών στους κυπριακούς δρόμους με το κοράνι ανά χείρας να φωνάζουν συνθήματα θρησκευτικού φανατισμού, είναι από μόνη της, σοκαριστική για την κυπριακή κοινωνία. Δεν έχει σημασία γιατί αυτοί οι άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους. Η διαμαρτυρία τους όμως και ο τρόπος με τον οποίο έγινε, είναι λογικό να προκαλεί αντιδράσεις και ανησυχία. Πόσο δε μάλλον σε μια χώρα που δέχεται μια συνεχή εισβολή παράτυπων μεταναστών, πολύ δυσανάλογα μεγαλύτερο από αυτό που μπορεί να εντάξει και να διαχειριστεί, είναι ημικατεχόμενη και νιώθει απειλή με οτιδήποτε ταυτίζει ξένο προς αυτήν.
Δεν είναι θέμα αιτιολόγησης ούτε των επεισοδίων από την μια, ούτε των ρατσιστικών αντιδράσεων από την άλλη. Είναι θέμα καταγραφής των γεγονότων τα οποία θα πρέπει να τεθούν κάτω και να συζητηθούν σε μία ολιστική βάση αντιμετώπισης από πλευράς των κυβερνήσεων των Βρυξελών. Ειδάλλως, το φαινόμενο του ρατσισμού θα διογκωθεί και θα διευρυνθεί σε ένα ευρύ κομμάτι της κοινωνίας και το τέρας της ακροδεξιάς θα κατασπαράξει με μαθηματική ακρίβεια όλες τις χώρες της Ευρώπης και μάλιστα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, απειλώντας πρωτίστως την ίδια την ύπαρξη της ΕΕ, ως πολιτικού οικοδομήματος που άλλαξε την μεταπολεμική ιστορία της Γηραιάς Ηπείρου.
ΠΗΓΗ:ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ 6/7/2023
