6/1/2026
γράφει ο Δρ. Νίκος Ερρίκου Ιωάννου
Καρδιολόγος
Δίπλα μου ήτανε ο Ονήσιλος βγαλμένος απ’ την ιστορία και το θρύλο ολοζώντανος.
Αρχιλεβέντης βασιλιάς αυτός
κρατούσε στο χέρι ό,τι του ΄χε απομείνει:
ένα καύκαλο ―το δικό του κρανίο― γεμάτο μέλισσες.
Δέκα χρόνια έστελλε τις μέλισσές του ο Ονήσιλος
να μας κεντρίσουν
να μας ξυπνήσουν
να μας φέρουν ένα μήνυμα.
Δέκα χιλιάδες μέλισσες έστειλε ο Ονήσιλος
κι όλες ψοφήσανε απάνω στο παχύ μας δέρμα
χωρίς τίποτα να νιώσουμε.
Κι όταν το ποδοβολητό των βαρβάρων
έφτασε στη Σαλαμίνα
φρύαξε ο Ονήσιλος.
Άλλο δεν άντεξε.
Άρπαξε το καύκαλό του και το θρυμμάτισε απάνω στο κεφάλι μου.
Κι έγειρα νεκρός.
Άδοξος, άθλιος, καταραμένος απ’ τον Ονήσιλο.
Η έκπληξη και συγκίνηση που μου προκάλεσε ένα έκθεμα στη γκαλερί του Massimo Valsecchi στο Palazzo Butera του Παλέρμο ήταν απερίγραπτη.
Μέσα σε μια γυάλινη θήκη απεικονίζετο ένα ανθρώπινο κρανίο στηριγμένο σε μια κυρήθρα και από πάνω άλλες τέσσερις κυρήθρες.
Αυτομάτως ήλθε στη μνήμη μου το ποίημα του Παντελή Μηχανικού «Ονήσιλος» γραμμένο λίγο μετά την τραγωδία του 1974. Αφήνω στην κρίση και ευαισθησία του κάθε αναγνώστη την αξιοποίηση της δύναμης του ποιητή παρέχοντας ελάχιστες πληροφορίες που όποιος θέλει μπορεί να διευρύνει με αναζήτηση στις πηγές.
Ο βασιλιάς της Σαλαμίνας Ονήσιλος επαναστάτησε κατά των Περσών μαζί με τους Ίωνες περί το 500 π.Χ.
Στην κρίσιμη αναμέτρηση επροδώθη από τους συμμάχους του και έπεσε ηρωικά μαχόμενος.
Οι Αμαθούσιοι έκοψαν το κεφάλι του και το κρέμασαν στην είσοδο της πόλης για παραδειγματισμό. Όταν όμως φώλιασαν στο κρανίο χιλιάδες μέλισσες εθεωρήθη κακός οιωνός και κατόπιν χρησμού από τους Δελφούς έθαψαν το κρανίο με τιμές.
Το 1964 στην Κύπρο εδόθη το μήνυμα της απειλής για Τουρκοποίηση, αλλά οι ηγέτες μας εκώφευαν μέχρι που μετά 10 χρόνια…. εισβολή-κατοχή.
Τώρα μετά από 51 χρόνια τι κάνουμε Ονήσιλε;
