1/2/2026
γράφει η Φανούλα Αργυρού*
Στις 2 Ιουλίου 1987, Μικτή Κοινοβουλευτική Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων του Βρετανικού Κοινοβουλίου πρότεινε στο Φόρεϊν Όφις και την Κυβέρνηση λύση «Συνομοσπονδίας» για την Κύπρο και οικονομική αναβάθμιση των κατεχομένων.
Εν αναμονή, ευέλικτου αντικαταστάτη του μ. Σπύρου Κυπριανού…
Το μαχαίρωμα που άφησε πίσω της η προεδρία Γιώργου Βασιλείου στην καρδιά των δικαίων της Κύπρου και των συμφερόντων των Ελλήνων προσφύγων, είναι ιστορικά τρομακτικό και ανεπούλωτο. Οι ενέργειες του στο εθνικό θέμα, χαρακτηρίζονται από εγωισμούς, περιφρόνηση για την απελευθέρωση και την επιστροφή προσφύγων, αλαζονεία, δουλοπρεπή υπακοή και καθοδήγηση από τους Βρετανούς…
1988
Πριν τις συναντήσεις του με την βρετ. Πρωθυπουργό Μάργκαρετ Θάτσερ το Φόρειν ΄Οφις της υπέδειξε μεταξύ άλλων:
«Αναφορικά με τις κατηγορίες Σπ. Κυπριανού ότι η Βρετανία υποστήριζε τον Γ. Βασιλείου στην Προεδρία, μπορούσε να του λεχθεί ότι όντως αυτό ήταν αλήθεια. Να πίεζε τον Γ. Βασιλείου να προβεί σε δημόσια δήλωση ότι αναγνώριζε το νόμιμο ενδιαφέρον της Τουρκίας στην Κύπρο, και ότι η ασφάλεια των Τουρκοκυπρίων μπορούσε να αντιμετωπιστεί με ένα σύστημα διεθνών εγγυήσεων, με 5.000 τουρκικά στρατεύματα να μείνουν στο νησί μαζί με αντίστοιχο αριθμό ελληνικών…»
Στις 5.9.1989 ο Γ. Βασιλείου δήλωσε:
«ΘΕΛΩ ΝΑ ΒΡΩ ΜΙΑ ΛΥΣΗ που ν’ ανταποκρίνεται στις ανάγκες των Τουρκοκυπρίων και Ελληνοκυπρίων, αλλά που να ικανοποιεί και τις στρατηγικές ανάγκες της Τουρκίας. Θέλω να παρουσιαστώ στον κόσμο σαν ο καλύτερος φίλος της Τουρκίας. Δεν είμαι εχθρός της Τουρκίας»
( βιβλίο «7 Προεδρικά Πορτραίτα» Κώστα Ν. Χατζηκωστή).
Φόρειν ΄Οφις : H λύση που θέλουν Ντενκτάς και Άγκυρα «Μόνον αν οι Ε/κ δεχθούν τη Διζωνική και τουρκικές εγγυήσεις…»
Ο τούρκος πρωθυπουργός Τ. Οζάλ 10.12.1988: « Η κυβέρνησή μου… υποστηρίζει ως λύση μια διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία με πολιτική ισότητα των δύο πλευρών… μοιρασμό εξουσίας…ένα νέο συνεταιρισμό με τους Τ/κ …με τη συνολική λύση να προέρχεται από τους δύο λαούς».
Ηλίθιο καλωσόρισμα στη Λευκωσία!
Το απαρτχάιντ ψήφισμα 649 στις 12 Μαρτίου 1990 καλωσόρισε την επομένη ο κυβερνητικός εκπρόσωπος στη Λευκωσία! Ικανοποιημένος εφόσον δεν αναφερόταν σε «αυτό-διάθεση» και «δυο λαούς» που απαιτούσε ο Ντενκτάς, εξίσου ικανοποιημένοι οι Τουρκοκύπριοι με τον Ραούφ Ντενκτάς να δηλώνει ότι ήταν ένα ισορροπημένο ψήφισμα και Τούρκοι αναλυτές ικανοποιημένοι ότι δεν αναφερόταν σε Κυπριακή Δημοκρατία…
Ο Γλαύκος Κληρίδης ισχυρίστηκε ότι το ψήφισμα έβαλε το Ντενκτάς στη γωνιά, το ΑΚΕΛ ( υποστηρικτής της ΔΔΟ όπως ο Κληρίδης) αν και όχι πλήρως ικανοποιημένο βρήκε ότι… ανταποκρινόταν στους στόχους της ελληνοκυπριακής πλευράς, η ΕΔΕΚ ότι παρουσίαζε το Κυπριακό ως δικοινοτική διαφορά και το ΔΗΚΟ εξέφρασε γενική απογοήτευση, βλέπε αφίσα.
Η διζωνική απέκλεισε την επιστροφή προσφύγων
Το Μάρτιο του 1990 ο Γκ. Φειζέλ (Αναπληρωτής ειδικός Αντιπρόσωπος του ΓΓ) έλεγε οι Έλληνες εκτοπισμένοι έπρεπε να εγκατέλειπαν την επιστροφή, και διερωτάτο πως να το ξεπερνούσαν. Μήπως μια εδαφική αναπροσαρμογή υπέρ των στην περιοχή Μόρφου θα ήταν αρκετή…
Αποτέλεσμα και μαρτυρία του πόσο «χρήσιμο κεφάλαιο» υπήρξε ο μ. Γ. Βασιλείου για τους Βρετανούς (μετά τον «ανένδοτο» μ. Σπ. Κυπριανού) οι πιο κάτω αναφορές στα έγγραφα του ΟΗΕ.
Σελίδα 8 του εγγράφου S/11183 που ετοιμάστηκε στις 8.3.1990 4 ημέρες πριν εκδοθεί το 649:
«Η δι-ζωνικότητα της ομοσπονδίας πρέπει να προβάλλεται καθαρά από το γεγονός ότι κάθε ομόσπονδο Κράτος (State) θα διοικείται από μια κοινότητα η οποία θα έχει σταθερά εγγυημένη καθαρή πλειοψηφία πληθυσμού και ιδιοκτησία γης σ΄αυτήν την περιοχή»
«The bi-zonality of the federation should be clearly brought out by the fact that each federated State will be administered by one community which will be firmly guaranteed a clear majority of the population and of the land ownership in its area».
Ψήφισμα 716/91 αναφέρεται στην πολιτική ισότητα…
Ψήφισμα 750 10.4.92 ξεκαθαρίζει
Αφού επαναβεβαιώνει στη δεύτερή του παράγραφο τα ψηφίσματα 649/90 και 716/91 και αφού γράφει ότι η λύση θα πρέπει να βασίζεται σε ένα κράτος με μία κυριαρχία κ.λπ., προχωρεί και προσθέτει την προϋπόθεση ότι αυτό θα αποτελείται από δύο πολιτικά ισότιμες κοινότητες, και παραπέμπει στην παράγραφο 11 της έκθεσης του Γ.Γ. του ΟΗΕ (S/23780) σε μια δικοινοτική, διζωνική ομοσπονδία…
Ιδού τι γράφει η παράγραφος 11:
«Αν και πολιτική ισότητα δεν σημαίνει ίση αριθμητική συμμετοχή σε όλα τα τμήματα της ομόσπονδης Κυβέρνησης και της διαχείρισης, θα πρέπει να αντικατοπτρίζεται inter alia με διάφορους τρόπους: Απαραίτητο όπως, για έγκριση ή τροποποίηση του ομόσπονδου συντάγματος του Κράτους της Κύπρου, αυτό γίνεται με έγκριση αμφοτέρων των κοινοτήτων. Στην αποτελεσματική συμμετοχή αμφοτέρων των κοινοτήτων σε όλα τα όργανα και αποφάσεις της ομόσπονδης Κυβέρνησης. Σε ασφαλιστικές δικλίδες, ούτως ώστε η ομόσπονδη Κυβέρνηση να μην έχει την εξουσία να υιοθετήσει οποιαδήποτε μέτρα εναντίον των συμφερόντων της άλλης κοινότητας και στην ισότητα και ίδιες εξουσίες και αρμοδιότητες των δύο ομόσπονδων κρατών».
Καθαρή πλειοψηφία πληθυσμού και ιδιοκτησία γης
Στη δε παράγραφο 20: «Η διζωνικότητα της ομοσπονδίας αντικατοπτρίζεται στο γεγονός ότι το κάθε ομόσπονδο κράτος θα διοικείται από μια κοινότητα, η οποία θα έχει εγγυημένη καθαρή πλειοψηφία πληθυσμού και ιδιοκτησία γης στην περιοχή της. Αντικατοπτρίζεται, επίσης, με το γεγονός ότι δεν θα επιτρέπεται στην ομόσπονδη Κυβέρνηση να καταπατά τις αρμοδιότητες των ομόσπονδων κρατών, ούτε το ένα ομόσπονδο κράτος να καταπατά τις εξουσίες και αρμοδιότητες του άλλου κράτους».
Όλα αυτά τα ψηφίσματα … χαιρετίστηκαν ηλίθια και δουλοπρεπώς από την Λευκωσία!
Τέτοια ήταν η αλαζονεία του ανθρώπου που σε συνάντησή του στο Προεδρικό με μέλη της ΕΚΕΚΑ (Επιτροπή κατεχομένων εδαφών Αγγλίας) μετά το 649, εξοργισμένος από τις αντιδράσεις τους για την αποδοχή του της ΔΔΟ, τους υπέδειξε ότι έπρεπε να του στήσουν άγαλμα για τις προσπάθειες του όχι να τον επικρίνουν!!!
Ερωτηθείς κάποτε στο Λονδίνο ο «πατριάρχης της Διζωνικής» Γλ. Κληρίδης (λόγω ίδιας πολιτικής Κληρίδη/Βασιλείου για ΔΔΟ) ποιος ακολουθεί ποιου την πολιτική, απάντησε: «Εγώ είμαι κλωσσαρκά και ο Βασιλείου νεοσσός»! Τελικά τον πρόλαβε ο «νεοσσός»…
Η ΔΔΟ απορρίφθηκε από το λαό στο δημοψήφισμα της 24ης Απριλίου 2004. Πρώτη το αναγνώρισε τότε στην ιστοσελίδα της η Ομάδα Διεθνών Κρίσεων ενώ κανένας πρόεδρος της ΚΔ δεν ευαισθητοποιήθηκε ακόμα να σεβαστεί και αναγνωρίσει την λαϊκή απόφαση. Aντιθέτως ο Τ. Παπαδόπουλος έτρεξε να… διαβεβαιώσει τον Κόφι Ανάν ότι αυτό δεν ευσταθούσε…
Προηγούμενο:
Επικήδειος Γιώργου Βασιλείου και το ευδιάκριτο αποτύπωμά του – δια «Φόρειν ‘Οφις»
*Ερευνήτρια/δημοσιογράφος
ΠΗΓΗ:ΣΗΜΕΡΙΝΗ 1/2/2027
