Το Παράπονο ενός Ελληνοκύπριου

26 Φεβρουαρίου 2017

του Λουκή Γ. Λουκαΐδη*

Η πορεία, ο χειρισμός και οι εξελίξεις του κυπριακού προβλήματος έχουν προσφέρει πόνο, αδικία, λάθη αλλά και διδάγματα ανθρώπινης συμπεριφοράς. Τα περί πικρίας και αδικίας τα ζήσαμε όλοι. Εκείνο το οποίο προκάλεσε αξιόλογα διδάγματα και μελέτη της ανθρώπινης φύσης είναι η προσπάθεια να βρεις μια λύση που προσκρούει σε έναν σωρό από αξίες που ο άνθρωπος προσπάθησε στους αιώνες να δημιουργήσει για να βελτιώσει την ανθρωπότητα και τη συμβίωση διαφορετικών λαών. Παραμερίσαμε την ελευθερία, την ανεξαρτησία, τη δημοκρατία και φτάσαμε στο σημείο να προσπαθούμε να συμβιβάσουμε τα ασυμβίβαστα. 

Ένα νησί μικρό με συνεχείς εχθρούς, από διάφορες φυλές, με σφαγιασμούς και κρεμάλες, με εκτοπισμούς, βιασμούς και βασανισμούς, κλοπή περιουσιών, καταπίεση ελευθεριών και συνεχή παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων διαπιστωμένων από διεθνή σώματα, προσπαθεί να επιβιώσει δεχόμενο τα απαράδεχτα. Τον χωρισμό της μικρής και όμορφης πατρίδας μας στα δύο. Από εδώ οι Έλληνες και από εκεί οι Τούρκοι. Διαστρεβλώσεις εννοιών και θεσμών με στόχο την επανένωση δύο διαφορετικών κοινοτήτων. Μια επανένωση καθαρώς τεχνική που θα δίνει τα προσχήματα τελικής επίλυσης του προβλήματος.

Έχουμε δεχτεί όλων των ειδών ανώμαλους θεσμούς. Έχουμε απομακρυνθεί τόσο πολύ από τις αρχές και τις αξίες που κρατούν τους λαούς σε μια πολιτισμένη συμβίωση, που στο τέλος φαίνεται ότι όταν το πρόβλημα «λυθεί» στην κατεύθυνση που κλίνουμε (που πολύ αμφιβάλλω), οι Ελληνοκύπριοι θα είναι ένας άλλος λαός από εκείνον που είναι στην πραγματικότητα. Θα εξελιχθεί σε μια κοινότητα εξευτελισμένη και ταπεινωμένη χωρίς ταυτότητα, χωρίς εθνικότητα, αδύνατη και καταρρακωμένη. Δεχτήκαμε τα πάντα και μας ζητούν και άλλα. Υποκύψαμε και περίπου γονατίσαμε.

Οι απόψεις που εκφράζω και οι χαρακτηρισμοί που χρησιμοποιώ δεν εμπνέονται ούτε από εθνικισμό ούτε από ρατσισμό. Εμπνέονται από τον σεβασμό και την αγάπη της πατρίδας μου και των ανθρώπων που την απαρτίζουν. Ξεκινήσαμε ως Έλληνες και καταλήξαμε να μη μας επιτρέπουν να λέμε την ιστορία μας όπως δικαιούται κάθε λαός. Δεχτήκαμε τη μειονότητα, που είναι εν πολλοίς άσχετη με εμάς, να κυβερνά ένα μεγάλο μέρος του νησιού μας με τη βία. Δεχτήκαμε να μας πάρουν τα σπίτια και τις περιουσίες μας, την ελευθερία μας, και την αριθμητική εξίσωση του 80 με το 20. Και δεν ενοχλεί η ισότητα των δικαιωμάτων, ενοχλεί ότι το 80 θα κάνει μόνο ό,τι θέλει το 20. Και όταν αύριο συμφωνηθεί η διζωνική δικοινοτική λύση (όταν μιλούμε για λύση πρέπει πάντα να την καθορίζουμε, να μη λέμε απλώς «λύση»), δεν πρέπει να λέμε οτιδήποτε που στη φαντασία της άλλης κοινότητας κρίνεται προσβλητικό. Και όλα αυτά σε μια εποχή που η ελευθερία του λόγου και της εκφράσεως έχουν φτάσει θεσμικά στο απόγειο τους. Γιατί, κύριε, να πεις ότι πριν 67 χρόνια ήθελες ένωση με την Ελλάδα; Δεν σου μιλώ πια, λένε οι άλλοι και ας ενεργούν εκείνοι ως εάν είναι ήδη μέρος της Τουρκίας. 

Το βιβλίο της Ιστορίας των Ελληνοκυπρίων θα πρέπει να εγκρίνεται από την τούρκικη ιερά εξέταση; Τι είδους τελοσπάντων συμβίωση θα πετύχουμε; Θα υπάρχει, όπως έχει συμφωνηθεί, «πολιτική ισότητα». Δηλαδή ένας Τούρκος σε ένα πολιτικό συμβούλιο θα μπορεί να αναιρεί τη θέληση της πλειοψηφίας. Όλα αυτά που περάσαμε και που δεχτήκαμε, μας έχουν μειώσει ως ανθρώπους. Ένας ενωτικός κρίκος σε διαφορετικούς λαούς λείπει και αυτό λέγεται «αξιοπρέπεια». Έχουμε γίνει αναξιοπρεπείς, σκύβουμε και παρακαλούμε να έρθει πίσω ο Ακιντζί για να συνεχίσουμε ώσπου να φτάσουμε στη «διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία με πολιτική ισότητα».

Προσπαθήσαμε να ξεπεράσουμε τα εμπόδια για να έρθουμε πιο κοντά οι «δύο κοινότητες». Τους προσφέραμε γη και ύδωρ. Έγινε η γνωστή «επαναπροσέγγιση» ως εάν να είμαστε μαλωμένοι, ενώ το πρόβλημα ήταν στην Άγκυρα που θέλει να μας πάρει όλους στη σφικτή «αγκαλιά» της. Προβλήματα δημιουργήθηκαν λίγο πολύ και στους Τουρκοκύπριους, που υπηρετούσαν την τουρκική πολιτική. Επιδιώξαμε να λύσουμε το πρόβλημά μας αλλά χάσαμε την αξιοπρέπειά μας. Και πιστεύω ότι ένας λαός που δεν σέβεται την αξιοπρέπειά του είναι καταδικασμένος να τη χάσει για πάντα.

 

* Δικηγόρος, πρώην δικαστής του ΕΔΑΔ.

ΠΗΓΗ:http://www.philenews.com/el-gr/f-me-apopsi-eponymes-gnomes/385/353216/to-parapono-enos-ellinokypriou