9 Μαρ 2017
του Άριστου Μιχαηλίδη
Ακούγαμε χτες τον Άντρο Κυπριανού να μιλά στις γυναίκες (σε πρόγευμα προς τιμήν τους) για το Κυπριακό τονίζοντας ότι «τώρα θα φανούν οι πραγματικές προθέσεις του καθενός» και πρέπει να ομολογήσουμε ότι νιώσαμε σαν να είμαστε κολλημένοι στην ίδια διάσταση επί έναν ολόκληρο χρόνο. Από πέρσι τον Γενάρη, όταν πήγε στην Τουρκία και δήλωνε ότι ήθελε να διαγνώσει τις τουρκικές προθέσεις από πρώτο χέρι. «Ενδεχομένως να επιχειρήσουμε να διαγνώσουμε για το τι θα μπορούσε να κρύβεται πίσω από τις λέξεις τις οποίες διατύπωναν», έλεγε, και μετά που συνάντησε και τον Νταβούτογλου, αποκάλυπτε: «Τουλάχιστον ξέρουμε πού στεκόμαστε». Πέρασαν οι μέρες, πέρασαν οι μήνες και είμαστε ακόμα στο περίμενε να φανούν οι προθέσεις του καθενός.
Για την απόφαση μετάβασης στο Μοντ Πελεράν και στη Γενεύη τους ίδιους λόγους επικαλούνταν και ο Άντρος Κυπριανού και ο Αβέρωφ Νεοφύτου και ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος και ο ίδιος ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Ότι εκεί θα διαπιστώσουμε τις πραγματικές προθέσεις της τουρκικής πλευράς και προπάντων της Τουρκίας. Αλλά βεβαίως και του Ακιντζί. Και διαπιστώθηκαν απόλυτα και ξεκάθαρα για όποιον δεν εθελοτυφλεί. Μάλιστα, διαπιστώθηκε επίσης ότι με ευθύνη της Άγκυρας και του Μουσταφά Ακιντζί από τον Νοέμβρη, που ξεκίνησαν οι αποστολές στην Ελβετία, μέχρι σήμερα, παρά τις συνεχόμενες συναντήσεις τόσο των ηγετών όσο και των διαπραγματευτών, δεν υπήρξε καμιά πρόοδος σε κανένα ζήτημα. Κι αυτό έδειξε ακόμα πιο ηχηρά τις πραγματικές προθέσεις του καθενός. Περιμέναμε, λοιπόν, τους ηγέτες μας, αφού έκαναν τις διαπιστώσεις τους, να μας πουν και τι θα κάνουν στη συνέχεια. Αντί τούτου, συνεχίζουν να μας λένε ότι περιμένουν να φανούν οι προθέσεις της τουρκικής πλευράς, και ειδικά ο κ. Κυπριανού τώρα πλέον περιμένει να φανούν και οι προθέσεις του Προέδρου Αναστασιάδη, στον οποίο επιμερίζει ευθύνες για τη διακοπή των συνομιλιών, αφαιρώντας μέρος των ευθυνών από τον Ακιντζί, που τις έχει εξ ολοκλήρου.
Από την άλλη, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, για να μην έχει απώλειες υποστηρικτών από τη δεξαμενή του «ενδοτικού μετώπου» (να επαναλάβω ότι χρησιμοποιώ τον όρο καταχρηστικά, αφού στην αντίπερα όχθη τοποθετούν το «απορριπτικό μέτωπο»), επαναλαμβάνει μέρα παρά μέρα την επωδό περί λανθασμένης απόφασης της Βουλής. «Και θέλω να πω ότι ελπίζω σύντομα να ξεπεραστούν τα προβλήματα που έχουν προκληθεί αναίτια εξαιτίας μιας αχρείαστης, απόλυτα απαράδεκτης, θα πρέπει να πω, κάτω από τις συνθήκες, απόφαση της Βουλής», έλεγε προχτές, μιλώντας κι αυτός στις γυναίκες για τη γιορτή τους. Αν είναι απόλυτα απαράδεκτη η απόφαση της Βουλής, μπορεί να είναι μια πολιτική εκτίμηση, μια άποψη, αλλά όταν από τη μια βρίσκεται η εγκληματική παρέμβαση του κατοχικού καθεστώτος στις δημοκρατικές αποφάσεις του Κοινοβουλίου και από την άλλη η ίδια η λειτουργία της Δημοκρατίας, ουδείς δικαιολογείται να χαρακτηρίζει «απόλυτα απαράδεκτη» την απόφαση της Βουλής. Πολύ περισσότερο ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Διότι, έτσι δικαιολογεί τις τουρκικές αιτιάσεις. Αν είναι «απόλυτα απαράδεκτη» η απόφαση, σημαίνει ότι δεν είναι απόλυτα αδικαιολόγητη η αντίδραση του Ακιντζί. Σημαίνει ότι παραδέχεται ο Πρόεδρος ότι έχει κάποιο δίκαιο, δεν είναι σκέτη υποκρισία. Ενώ δεν έχει ούτε γραμμάριο δίκαιο. Για όσους δεν εθελοτυφλούν, ξαναλέω.
Έχουν διαπιστωθεί και με το παραπάνω οι πραγματικές προθέσεις της τουρκικής πλευράς. Κι όσοι ακόμα τις αναζητούν, το κάνουν επειδή δεν ξέρουν τι άλλο να κάνουν, δεν έχουν το περιβόητο σχέδιο Β, και επειδή δεν θα παραδεχτούν ποτέ ότι η πολιτική που ακολούθησαν αποδείχτηκε λανθασμένη και αδιέξοδη. Κρίνεται πια εκ του αποτελέσματος.
Υ.Γ. «Δεν θα έπρεπε να παρασυρόμαστε και να θεσμοθετούμε κανονισμούς, οι οποίοι δεν προσφέρουν τίποτα», έλεγε ο Πρόεδρος στις γυναίκες, «και αυτό γιατί γιορτάζουμε την 1η Απριλίου που ήταν η ένοπλη εξέγερση για την Ένωση». Αν όμως προσφέρει «να γίνεται ανάγνωση μηνυμάτων ή φυλλαδίων και ολιγόλεπτη συζήτηση στην τάξη», όπως λέει η απόφαση της Βουλής, για την Εργατική Πρωτομαγιά, που την γιορτάζουμε και ως αργία, γιατί δεν προσφέρει η ολιγόλεπτη συζήτηση για το ενωτικό δημοψήφισμα; Αν προσφέρει με την ίδια απόφαση η αναφορά στην Παγκόσμια Μέρα της Γυναίκας, που γίνονται δεκάδες εκδηλώσεις, γιατί δεν προσφέρει η αναφορά στο δημοψήφισμα;
ΠΗΓΗ:http://www.philenews.com/el-gr/arthra-apo-f-a-michailidis/85/354624/akoma-perimenoume-na-fanoun-oi-protheseis-tous
