23 Μαρτίου 2017
του Γιώργου Καλλινίκου
Το τέλος της παρωδίας «Σουλτάνος διατάζει, Αβέρωφ εκτελεί, Κυπριανού χειροκροτεί» έχει πλέον καθοριστεί. Η χθεσινή συμπαιγνία των ηγεσιών ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ στη Βουλή, προδιαγράφει και τον αυριανό επίλογο στη Βουλή. Θα είναι απόλυτα τραγικός. Με μαχαίρωμα κατά του σεβασμού των θεσμών στην Κυπριακή Δημοκρατία, οι οποίοι, πλέον, τίθενται υπό την αίρεση των εκβιασμών της Άγκυρας. Με ταπείνωση και εξευτελισμό του Κράτους. Με την δολοφονία της αξιοπρέπειας του συνόλου των Ελληνοκυπρίων. Το μόνο ερώτημα, που απομένει να απαντηθεί, είναι τι έπεται. Μήπως η απαίτηση για κατάργηση της 25ης Μαρτίου και της 1ης Απριλίου; Στο τέλος και της 1ης Οκτωβρίου, που είναι ο διακαής πόθος της Άγκυρας;
Η παρωδία έλαβε χθες μορφή ιλαροτραγωδίας. Οι τραγικοί πρωταγωνιστές προσπαθούσαν απεγνωσμένα να εξηγήσουν το σκεπτικό της υποτελούς συμπεριφοράς τους. Οι μεν πρότασσαν την δήθεν αναγκαιότητα, προς όφελος της Παιδείας, να αποφασίζει ο εκάστοτε υπουργός Παιδείας σε ποια ιστορικά γεγονότα θα εστιάζεται η προσοχή στα σχολεία. Να διορθωθεί η στρέβλωση, είπε ο Αβέρωφ. Οι πιο «τολμηροί» δεν απέκρυπταν ότι ο πραγματικός λόγος είναι ο εξευμενισμός του βεζίρη Μουσταφά και του σουλτάνου του, ώστε να επιστρέψουν στο τραπέζι των συνομιλιών. Ακόμη και τα στελέχη, ένθεν και ένθεν, μεταξύ τους δεν πρότασσαν τους ίδιους λόγους. Με αποτέλεσμα από πρωταγωνιστές τραγωδίας να μετατρέπονται σε ατάλαντους κωμικούς. Αποκορύφωμα ήταν η γελοιωδέστατη ομολογία του ΑΚΕΛ ότι διαφωνεί με την πρόταση νόμου του ΔΗΣΥ αλλά θα την ψηφίσει!
Ο Αβέρωφ Νεοφύτου βρήκε (νομίζει δηλαδή) τρόπο να βγει από το λάκκο στον οποίο είχε πέσει με την τραγική επιλογή της αποχής. Ούτε που κατάλαβε, όμως, ότι με την χθεσινή εξέλιξη εισήλθε στο λαβύρινθο της αναξιοπιστίας. Είναι πολύ δύσκολο έως και αδύνατο για κάθε πολιτικό να καταφέρει να βγει από τέτοιο λαβύρινθο. Ο Άντρος Κυπριανού πάσχισε πολύ στο Μέγα να πείσει ότι έπρεπε να αλλάξει η απόφαση της Βουλής διότι δεν μπορεί ενώ συνομιλείς για λύση του κυπριακού «να εορτάζεις την πολιτική της ένωσης». Είναι φυσιολογικό να ενοχλεί την άλλη πλευρά, είπε. Για να πείσει, τόνισε ότι, το ενωτικό δημοψήφισμα, ούτως ή άλλως, διδάσκεται στα σχολεία. Προφανώς, δεν κατάλαβε το αυτογκόλ. Διότι, αφού το ενωτικό δημοψήφισμα διδάσκεται (θα συνεχίσει, τουλάχιστον, μέχρι να θέσει κάποια άλλη ένσταση ο Μουσταφά), πώς διασκεδάζονται οι ανησυχίες της τουρκικής πλευράς; Η διαφορά είναι τα 10 λεπτά που θα προστίθεντο με την προηγούμενη απόφαση; Μνημειώδης πολιτική υποκρισία!
Για να ευοδωθεί η ντροπιαστική συμπαιγνία, χρησιμοποίησαν και μεθόδους, που πλήττουν την έννοια της Δημοκρατίας. Δεν τόλμησαν να καλέσουν καν τη Νομική Υπηρεσία στη χθεσινή συνεδρία, όπως κάνουν στις πλείστες των περιπτώσεων, για να διαπιστωθεί αν η πρότασή τους είναι αντισυνταγματική. Παράλληλα, ούτε ο ένας ούτε ο άλλος, μπόρεσαν να ψελλίσουν οτιδήποτε για την πλέον φυσιολογική απορία κάθε Ε/κ. Με τις τουρκικές προκλήσεις των εορτασμών της εισβολής, της ανακήρυξης του ψευδοκράτους, με την σημαία της ντροπής στη ράχη του παλικαρόβουνου τι γίνεται; Θα προβεί και ο Μουσταφά σε κάποια υποχώρηση;
Πέρα από τις γελοίες προφάσεις και τα αστεία επιχειρήματά τους, η ουσία είναι ξεκάθαρη ακόμη και για ένα αμαθές παιδάριο. Υποταγή στον εκβιασμό της τουρκικής πλευράς για να επαναρχίσουν οι συνομιλίες. Έτσι για να μπορούν να συνεχίσουν να επιχειρηματολογούν επί της πολιτικής τους. Κλείνοντας τα μάτια στην ωμή πραγματικότητα, που ξεγυμνώθηκε με την υπόθεση του ενωτικού δημοψηφίσματος.
Αν για ένα τόσο ασήμαντο θέμα η τουρκική πλευρά προκαλεί τέτοια ασφυξία, πώς και ποιος μπορεί πλέον να την εμπιστευθεί για τη στάση που θα τηρεί σε μια ενδεχόμενη λύση. Έτσι για να συνεχίσουν να παραμυθιάζουν τον κόσμο. Αποστρέφοντας το πρόσωπό τους από την αποκάλυψη της ψευδαίσθησης την οποία πλάσαραν ως αποτυχημένοι πλασιέ.
Ούτε καν διαθέτουν την στοιχειώδη ικανότητα οι ταλαίπωροι πολιτικοί κομπάρσοι να αντιληφθούν ότι υποχωρώντας στον τουρκικό εκβιασμό στα πλέον μικρά και ανούσια, πώς μπορεί να προσδοκούν τουρκική υποχώρηση στα μεγάλα και σοβαρά (αποχώρηση στρατού, ακύρωση εγγυήσεων, επιστροφή εδαφών).
Οι ηγεσίες ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ σφράγισαν χθες τη συνέχιση της κατρακύλας τους στον γκρεμό της αναξιοπιστίας. Αναζητούν απεγνωσμένα τον πάτο του. Απώλεσαν στις εκλογές συνολικά 70 χιλιάδες ψηφοφόρους, και ακόμη αρνούνται να βάλουν φρένο. Αντιθέτως, πατούν γκάζι με πράξεις πολιτικού ραγιαδισμού! Αιδώς αργείοι!
