21.05 2017
του Δρ. Γιάννου Χαραλαμπίδη
Πού θα οδηγήσει μια νέα Γενεύη και οι κινήσεις προς ΟΗΕ και Ε.Ε.
Βασικά διπλωματικά και νομικά μέτρα αποτροπής της κρίσης και η «βύθιση» του τουρκικού στόλου
• Πώς η Τουρκία πέτυχε τη διχοτόμηση και θα προχωρήσει σε τουρκοποίηση
• Μια νέα Γενεύη θα μας φέρει πιο κοντά σε λύση ή σε κρίση
• Η δέσμευση του επόμενου Προέδρου και το πάγωμα του φυσικού αερίου
Ο πολίτης θέλει εναλλακτικές προτάσεις. Ο διάλογος δεν οδηγεί σε λύση. Ακόμη και αν προχωρήσει η υφιστάμενη διαδικασία είναι τέτοιες οι δεσμεύσεις που έχουν αναληφθεί, ώστε η λύση θα είναι προβληματική. Η Κυπριακή Δημοκρατία θα σταματήσει να υπάρχει ως ενιαίο κράτος. Θα διαλυθεί και θα αντικατασταθεί από δυο ισότιμου καθεστώτος συνιστώντα κράτη.
Αληθές είναι το εξής: Αυτή είναι η λύση της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας. Και επί τούτου έχουν δίκαιο και οι ηγεσίες του ΔΗΣΥ και του ΑΚΕΛ. Ότι δηλαδή η ομοσπονδία θα είναι μια παραλλαγή του σχεδίου Ανάν. Εκεί που έχουν άδικο, είναι ότι πιστεύουν ακόμη πως με την ομοσπονδία θα προκύψει επανένωση. Το ίδιο ισχύει και για το ΔΗΚΟ, που αναφέρεται κατά καιρούς σε καλή δήθεν ομοσπονδία. Γιατί δεν την πέτυχε όταν κατά καιρούς κυβερνούσε;
Βασικές ελευθερίες
Εδώ που φτάσαμε, πρέπει να είμαστε όλοι ειλικρινείς. Και με τον λαό και με τους εαυτούς μας και με την ιστορία. Το ζητούμενο δεν είναι να πάρει κάποιος την εξουσία, αλλά να τη διαχειριστεί ορθά. Η ομοσπονδία είναι η φόρμουλα για τη διχοτόμηση της Κύπρου, που προέκυψε de facto με τον διοικητικό, γεωγραφικό και πληθυσμιακό διαχωρισμό ως αποτέλεσμα της εισβολής του 1974. Και οι Τούρκοι, αφού πέτυχαν τη διχοτόμηση μέσω των συνομιλιών, τώρα θέλουν να κατοχυρώσουν την πλήρη τουρκοποίηση μέσα από την κατοχύρωση των τεσσάρων βασικών ελευθεριών προς τους Τούρκους πολίτες και τη λειτουργία των τουρκικών εταιρειών ως ευρωπαϊκών. Κάτι τέτοιο σημαίνει:
1. Τη νομιμοποίηση νέων κυμάτων εποίκων.
2. Την οικονομική, εκτός από την πληθυσμιακή, εισβολή της Τουρκίας.
Εκείνο που εισηγείται ο κ. Έιντε και κάποιοι από τους τεχνοκράτες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής είναι ότι αυτά τα μέτρα μπορούν να ισχύσουν ως διευκολύνσεις σε τοπικό επίπεδο, δηλαδή μόνο για την Κύπρο. Χωρίς να επηρεάσουν τη λοιπή Ε.Ε. Αυτή η πολιτική θέση ενισχύεται από τον ισχυρισμό που προβάλλεται ότι η Κύπρος είναι εκτός Σένγκεν, άρα δεν θα μπορούν οι Τούρκοι πολίτες να περάσουν ανεξέλεγκτα προς τη λοιπή Ε.Ε.
Τα επιχειρήματα αυτά προβάλλονται προκειμένου να αποδυναμωθεί η θέση του Προέδρου ότι θα δημιουργεί προηγούμενο για την υπόλοιπη Ε.Ε. Και έτσι δημιουργούνται συνθήκες για να στραφεί το βάρος προς την κυπριακή Κυβέρνηση υπό την εξής έννοια: θα ήταν δυνατό να γίνει δεκτή μια τέτοια διευθέτηση αφού δεν θα επηρεαστούν άλλα κράτη μέλη της Ε.Ε.
Προϋποθέσεις για εμβάθυνση
Υπό αυτές τις συνθήκες, το ζήτημα της ασφάλειας και της επιβίωσης δεν αφορά στους Τουρκοκύπριους ως μειονότητα, αλλά τους Ελληνοκύπριους, οι οποίοι θα καταστούν μια θλιβερή μειονότητα στο σύνολο του τουρκικού έθνους. Τα διλήμματα δεν είναι μόνο δικά μας. Είναι και των Ευρωπαίων. Κατά πόσον θέλουν να συναινέσουν στη μετατροπή ενός κράτους-μέλους σε επαρχία της Τουρκίας του Ερντογάν, την οποία οι ίδιοι χαρακτηρίζουν ως φασιστική και απειλούν μεν με αναστολή τις ενταξιακές διαδικασίες, αλλά μετά το μαστίγιο προσφέρουν το καρότο για την εμβάθυνση της τελωνειακής ένωσης.
Και εδώ είναι που θα πρέπει να δοθεί προσοχή. Διότι, αληθές είναι ότι η Τουρκία μπορεί να βολεύεται καλύτερα με μιαν αναβαθμισμένη τελωνειακή ένωση αντί με πλήρη ένταξη, η οποία προϋποθέτει εκδημοκρατισμό, ο οποίος, από τουρκικής πλευράς, ταυτίζεται με δικαιώματα σε μειονότητες, ακόμη και με ζητήματα απόσχισης.
Επειδή μάλιστα οι εταίροι θα παγώσουν την οδό της πλήρους ένταξης, η Άγκυρα θα εμφανίζεται και αδικημένη, ζητώντας προφανώς ανταλλάγματα στο Κυπριακό. Κάτι που γίνεται ήδη. Κανείς, πάντως, δεν μπορεί να είναι σίγουρος ότι θα υπερισχύσουν οι αρχές της Ε.Ε. έναντι των συμφερόντων, που ενδεχομένως να διακυβεύονται με την Τουρκία.
Διότι, εκτός των άλλων, θα πρέπει και οι Ευρωπαίοι να προβούν σε κάποιους εξευμενισμούς προς την Άγκυρα, πέραν της εμβάθυνσης της τελωνειακής ένωσης, τετραγωνίζοντας τον κύκλο στο Κυπριακό. Τόσο λοιπόν η Κυβέρνηση όσο και η αντιπολίτευση θα πρέπει να περάσουν στην κωδικοποίηση βασικών θέσεων διπλωματικής αποτροπής όπως:
1. Δεν μπορούν να αρχίσουν διαπραγματεύσεις για την εμβάθυνση εάν η Τουρκία:
α. δεν εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της προς την Κυπριακή Δημοκρατία, εάν δηλαδή δεν ανοίξει λιμάνια, αεροδρόμια και την αγορά της σε κυπριακά προϊόντα, όπως η υφιστάμενη τελωνειακή ένωση καθορίζει.
β. Καμιά διαπραγμάτευση δεν μπορεί να αρχίσει με την Τουρκία εάν η χώρα αυτή δεν αναγνωρίσει την Κυπριακή Δημοκρατία όπως η αντιδήλωση της 21ης Σεπτεμβρίου καθορίζει.
2. Η καταγγελία της Τουρκίας σε όλα τα Σώματα και θεσμούς της Ε.Ε. επειδή αρνείται να εφαρμόσει τις υποχρεώσεις της όπως προκύπτουν από την υφιστάμενη τελωνειακή ένωση. Επί τη βάσει αυτής της λογική να εξεταστεί το ενδεχόμενο προσφυγής ενώπιον του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου στο Λουξεμβούργο για συνθήκες αθέμιτου ανταγωνισμού σε βάρος των κυπριακών προϊόντων, καθώς και για ζημιές που υφιστάμεθα από το τουρκικό εμπάργκο.
Στεκόμαστε σε αυτό, διότι προσέξετε τι ζητά η Τουρκία: Να έχει καθεστώς παρατηρητού και εμμέσως λόγο στις εμπορικές συμφωνίες της Ε.Ε. με τρίτες χώρες, διότι χάνει κέρδη από τους δασμούς. Διότι, όπως ισχυρίζεται, τα προϊόντα περνούν στην κοινή αγορά και από εκεί στην Τουρκία.
Ο ρόλος της Ε.Ε.
Αυτά μας κάνει η Άγκυρα εφόσον εμείς δεν διεκδικούμε το αυτονόητο και δεν βάζουμε πιέσεις. Και εξηγούμε:
Εφόσον εμείς δεν αξιώσαμε την εφαρμογή των αρχών και αξιών της Ε.Ε. χωρίς αποκλίσεις, τις αξιώνουν οι Τούρκοι για τους δικούς τους πολίτες στην Κύπρο. Και αντί η ένταξη της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Ε.Ε. ν’ αποτελέσει καταλύτη για την άρση των τετελεσμένων της εισβολής, εξελίσσεται λόγω της ομοσπονδιακής δομής της λύσης και των υποχωρήσεων που έγιναν στις συνομιλίες (ο βορράς θα είναι εσαεί τουρκικός, αφού μόνο το 20% των Ελληνοκυπρίων που θα επιστρέψουν θα έχουν δικαίωμα ψήφου στις δημοτικές εκλογές και κανείς στις εθνικές), σε φόρμουλα τουρκοποίησης.
Η Γενεύη και η επόμενη μέρα
Για ποια λοιπόν νέα Γενεύη γίνεται λόγος, όταν η Τουρκία απειλεί με κρίση; Και γιατί να μην απειλεί και μετά τη λύση, εάν δεν της κάνουμε τα χατίρια; Γιατί να μη μας πάρει σε μια νέα Γενεύη έχοντας κατά νουν την αποτυχία για να προχωρήσει σε κλιμάκωση της έντασης και να μπορεί να δικαιολογήσει την κρίση;
Η στάση της στις συνομιλίες (σφράγισε τη διχοτόμηση, έβαλε πλώρη για τουρκοποίηση), η στάση της στην υπόθεση του Ενωτικού Δημοψηφίσματος, καθώς και η στάση της στη Γενεύη (σηκώθηκε και άφησε τους πάντες στα κρύα του λουτρού αρνούμενη να συζητήσει για την πλήρη αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων και των εγγυήσεων), δεν αφήνει περιθώρια για άλλες αλχημείες.
Η εξευμενιστική πολιτική, αντί σε λύση οδηγεί σε απειλή για κρίση. Και εφόσον οι εκάστοτε Κυβερνήσεις αποδεκάτισαν την Εθνική Φρουρά, υπάρχουν σήμερα πολιτικοί, οι οποίοι από τη μια ισχυρίζονται ότι έχουμε αποτροπή και από την άλλη ειρωνεύονται με τον εξής τρόπο: Και τι θέλετε να γίνει; Να βυθίσουμε τον τουρκικό στόλο; Τι υπονοούν άραγε; Ότι, για να αποφύγουμε την κρίση, θα πρέπει να δώσουμε το φυσικό αέριο ή να πάμε σε νέες υποχωρήσεις;
Εάν τίθεται θέμα κρίσης είναι αποτέλεσμα της τουρκικής επιθετικότητας και της έλλειψης δικής μας αποτροπής. Διότι αποτροπή σημαίνει ότι ο εχθρός δεν τολμά να πάει σε κρίση, καθότι είτε θα τιμωρηθεί είτε/και το κόστος θα είναι πολύ μεγαλύτερο από το όποιο όφελος.
Τι σημαίνει, λοιπόν, μια νέα διεθνής διάσκεψη εφόσον η Τουρκία δεν ξεκαθαρίζει τη θέση της επί των θεμάτων της ασφάλειας και των εγγυήσεων;
1. Ανακοίνωση των συγκλίσεων, μια οιονεί δηλαδή ενδιάμεση συμφωνία, με απώτερο στόχο τη δέσμευση του επόμενου Προέδρου, εάν δεν είναι ο Νίκος Αναστασιάδης, επί της υφιστάμενης διαδικασίας, αφού εκεί θα είναι όλοι οι εμπλεκόμενοι και η διεθνής κοινότητα, όπως ο ΟΗΕ και η Ε.Ε.
2. Αλλαγή της βάσης των συνομιλιών. Εφόσον η Άγκυρα κατοχύρωσε ότι ο βορράς θα είναι εσαεί τουρκικός, τώρα με την εφαρμογή των τεσσάρων βασικών ελευθεριών για τους πολίτες της θέλει την πλήρη τουρκοποίηση.
3. Πάγωμα ερευνών εκμετάλλευσης φυσικού αερίου.
4. Εάν προκύψει αδιέξοδο, τότε άλλες δυο εξελίξεις θα είναι πιθανό να συμβούν:
α. Καταλογισμός ευθυνών και στην Κυπριακή Δημοκρατία.
β. Πρόφαση για κλιμάκωση της έντασης για να ανασταλούν οι έρευνες για το φυσικό αέριο τον Ιούλιο και για να πληγεί ο τουρισμός και η οικονομία.
Στοιχεία αποτροπής
Συνεπώς, αποτρεπτικά ενεργώντας θα ήταν δυνατές οι εξής ενέργειες:
α. Ενημέρωση σε βάθος προς την Ε.Ε. και να ζητηθεί η άμεση στήριξη για αποτροπή της όποια κρίσης την οποία προαναγγέλλουν Άγκυρα, Ακιντζί και Έιντε.
β. Να τεθεί ενώπιον των ευθυνών του ο Ειδικός Σύμβουλος του Γ.Γ. του ΟΗΕ.
Δεν μπορεί να αναφέρεται σε κρίση και ουδέν να πράττει. Ερώτημα: Δεν θα έπρεπε ο κ. Έιντε, μιλώντας εκ μέρους του Γ.Γ. του ΟΗΕ, να ζητήσει σεβασμό των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας και να καλέσει την Τουρκία να αποφύγει οποιαδήποτε κρίση για τον οποιοδήποτε λόγο; Και εφόσον δεν το πράττει, γιατί δεν του ζητούμε να το πράξει;
Δεν χρειάζεται λοιπόν να βυθίσουμε τον τουρκικό στόλο, όπως ειρωνικά λένε κάποιοι, για να ενεργήσουμε προς αποτροπή της κρίσης. Έχουμε ήδη παραθέσει σειρά διπλωματικών και νομικών μέτρων. Η τουρκική πολιτική είναι ανοικτό βιβλίο. Δεν έχει τίποτε να κρύψει. Η δική μας ηγεσία είτε δεν τη διαβάζει καλά είτε δεν θέλει να την πιστέψει…
ΠΗΓΗ:http://www.sigmalive.com/blog/charalambidesg/2017/05/2100/i-triklopodia-tou-einte-kai-i-allagi-vasis-ton-synomilion#sthash.6EgoAf41.dpuf
