11 Ιουλίου 2017, 12:01 μμ
του Άριστου Μιχαηλίδη
Δεν κατάλαβα πού το πάνε όσοι ξεκίνησαν, άλλοι με υπονοούμενα κι άλλοι ευθέως, να δημιουργούν αμφιβολίες για το αν ο Πρόεδρος Αναστασιάδης στο Κραν Μοντάνα ήταν αρκετά υποχωρητικός ώστε να διαχειριστεί την τουρκική αδιαλλαξία. Προπάντων, η ηγεσία του ΑΚΕΛ, που ήδη από προχτές κτίζει την αμφισβήτησή της μιλώντας για «αφήγημα Αναστασιάδη». Αλλά και αρθρογράφοι της γνωστής εξαλλοσύνης της «όποιας λύσης», που μιλούν πιο ανοικτά (διαθέτουν απεριόριστο θράσος) για το ότι η ενημέρωση τους είναι μονόπλευρη, είναι ελληνοκυπριακή και ελλαδική ενημέρωση, και για να κρίνουν πρέπει να έχουν ενημέρωση και από την άλλη πλευρά για να τη διασταυρώσουν. Από την τουρκική πλευρά; Από τα Ηνωμένα Έθνη, δηλαδή, τον Άιντε; Περίεργες προσεγγίσεις. Δείχνουν απελπισία, άραγε, ή μόνο ότι τους βολεύει να κάνουν πως δεν κατάλαβαν τι έγινε στο Κραν Μοντάνα. Διότι, υπάρχει μια μεγάλη εικόνα η οποία είναι πεντακάθαρη πια: Η Τουρκία δεν συμφωνεί τίποτε παρά μόνο μια διευθέτηση που θα νομιμοποιεί δικαίωμα της να επεμβαίνει στην Κύπρο όποτε επιθυμεί, όχι μόνο μεταβατικά, αλλά στους αιώνες των αιώνων. Το είπαν και εντός της διάσκεψης, το είπαν και εκτός. Και ο Τσαβούσογλου και ο Ακιντζί. Ο Πρόεδρος επιχείρησε να ανατρέψει αυτή την αδιαλλαξία, με προτάσεις, πέρα από τα όρια που ο ίδιος έθετε δημοσίως. Έκανε υποχωρήσεις, που δεν έπρεπε (ακόμα και τη φαιδρότητα της αστυνόμευσης της Κύπρου από Τούρκους αστυνομικούς οι οποίοι θα έρθουν στη θέση των Τούρκων στρατιωτών, αλλά αυτό δεν θα φαίνεται τόσο κακό διότι θα υπάγονται σε πολυεθνική δύναμη), προτάσσοντας την προϋπόθεση ότι οι προτάσεις του ισχύουν μόνο αν συμφωνηθεί κατάργηση εγγυήσεων και επεμβατικών δικαιωμάτων και αποχώρηση στρατευμάτων σε συμφωνημένο χρονικό ορίζοντα. Και η πρόταση του απορρίφθηκε την ίδια στιγμή από τον Τσαβούσογλου και τον Ακιντζί.
Όσοι μασούν τα λόγια τους σήμερα, τι περίμεναν να κάνει ο Αναστασιάδης; Να μη θέσει τις προϋποθέσεις που έθεσε; Να αποδεχτεί όσα (κακώς) αποδέχθηκε χωρίς να ζητήσει τίποτα; Να αποδεχθεί παραμονή στρατευμάτων και νομιμοποίηση επεμβατικών δικαιωμάτων; Ποιο είναι τελικά το δικό τους αφήγημα; Ας πουν επιτέλους καθαρά στο λαό, για να αναλάβουν και ευθύνη, ότι δεν τους ενοχλεί καθόλου αν θα μείνει για πάντα στην Κύπρο κατοχικός στρατός αρκεί να τον ονομάσουμε «στρατιωτικό άγημα». Ούτε επεμβατικά δικαιώματα φτάνει να είναι εκσυγχρονισμένα. Ότι αποδέχονται λύση συνομοσπονδίας φτάνει να την ονομάσουμε Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία. Ότι αποδέχονται κατάργηση της Κυπριακής Δημοκρατίας φτάνει να υπάρχει «εποικοδομητική ασάφεια» για να πλασαριστεί στον λαό. Ότι αποδέχονται τις τέσσερις βασικές ελευθερίες για Τούρκους υπηκόους, την παραμονή όλων των εποίκων, τα τουρκοκυπριακά βέτο σε όλες τις αποφάσεις και σε όλους τους θεσμούς, την εκ περιτροπής προεδρία. Όλα χωρίς προϋποθέσεις, χωρίς κανένα αντάλλαγμα. Και όχι μόνο για την απαλλαγή της Κύπρου από τον όποιο ρόλο της Τουρκίας (είτε με άγημα, είτε με αστυνομικούς) αλλά ούτε στο εδαφικό, ούτε στη λειτουργικότητα και βιωσιμότητα της λύσης. Δεν τους πειράζει καθόλου αν θα κάνουμε ένα κράτος της πλάκας.
Η δεύτερη μεγάλη εικόνα είναι ότι η Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία δεν σημαίνει τίποτε απολύτως. Όποτε επιχειρήθηκε να της δοθεί περιεχόμενο (το 2004 και το 2017) κατέληξε σε φιάσκο. Διότι, αυτό που έχει σημασία δεν είναι να συζητούμε μεταξύ μας και να διαφωνούμε και να βριζόμαστε, άλλοι υπέρ και άλλοι εναντίον της ΔΔΟ. Αυτό που έχει σημασία να ξεκαθαρίσουμε με ειλικρίνεια είναι τα όρια του καθενός μας, η απαίτηση του ως Ευρωπαίος πολίτης να ζήσει με δικαιώματα, αξιοπρέπεια, δικαιοσύνη και δημοκρατία. Όσοι είναι έτοιμοι να τα εκχωρήσουν αυτά με αντάλλαγμα μια ουτοπία, ας το πουν έτσι, καθαρά, με τις σωστές λέξεις. Για να αποφασίσουμε τι θέλουμε, επιτέλους. Τις εποικοδομητικές ασάφειες τις πληρώσαμε ακριβά, ας μην τις χρησιμοποιούμε και μεταξύ μας για να κοροϊδεύουμε τους εαυτούς μας.
ΠΗΓΗ:http://www.philenews.com/f-me-apopsi/arthra-apo-f/article/414470/mipos-den-eprepe-na-thesei-proypotheseis-o-proedros
