Κυπριακό: Σύγκρουση Διαφορετικών Κόσμων

Print Friendly, PDF & Email

17 Σεπτέμβριος 2017, 18:04 

Του Χρίστου Χαραλάμπους

ΟΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΕΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΚΟΙΝΑ ΣΗΜΕΙΑ ΜΕΤΑ ΤΟ ΚΡΑΝ ΜΟΝΤΑΝΑ

Η «ΣΗΜΕΡΙΝΗ» ΑΠΟΚΩΔΙΚΟΠΟΙΕΙ ΤΙΣ ΘΕΣΕΙΣ ΤΩΝ ΥΠΟΨΗΦΙΩΝ ΣΤΟ ΚΥΠΡΙΑΚΟ. ΠΟΙΑ ΤΑ ΣΗΜΕΙΑ ΕΠΑΦΗΣ ΚΑΙ ΠΟΙΕΣ ΟΙ ΧΑΩΔΕΙΣ ΔΙΑΦΟΡΕΣ

Σημείο καμπής και σαφούς διαφοροποίησης τού τι ο κάθε υποψήφιος για την Προεδρία της Δημοκρατίας πρεσβεύει αποτελούν οι εξελίξεις στο Κυπριακό, που αναπόδραστα θα στρογγυλοκάτσουν -αν δεν το έπραξαν ήδη- στην κορυφή της προεκλογικής ατζέντας. Τα δείγματα γραφής των τεσσάρων κύριων υποψηφίων είναι ξεκάθαρα και η «Σημερινή» επιχειρεί, με βάση δηλώσεις και επίσημες τοποθετήσεις, να προσδιορίσει τις μεταξύ τους διαφορές, τα κοινά -αν υπάρχουν- σημεία και κυρίως πώς ο καθένας εξ αυτών θα επικοινωνήσει τις θέσεις του.

ΝΙΚΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ
Επικίνδυνες ισορροπίες

Η προσέγγιση του νυν Προέδρου στο Κυπριακό, είναι σαφές στα μάτια των πολιτών – δυνητικών ψηφοφόρων ότι ισορροπεί επικίνδυνα σε δύο βάρκες, αυτών που επιθυμούν διακαώς λύση και αυτών που έχουν μια πιο σκληρή γραμμή και βλέπουν με καχυποψία τις εξελίξεις. Πρεσβεύει ουσιαστικά τη μέση γραμμή, αν και αυτό δεν είναι εύκολο να το επικοινωνήσει στο εκλογικό σώμα, το οποίο ήδη ερμηνεύει τις λεπτές ισορροπίες που κρατά ως προσπάθεια να μην αφήσει κανέναν παραπονούμενο – ούτε και πλήρως ευχαριστημένο προσθέτουμε εμείς. Επί της ουσίας ωστόσο και με βάση τις δημόσιες παρεμβάσεις του ιδίου του Νίκου Αναστασιάδη αλλά και των στενών του συμβούλων αυτό που έχει να καταθέσει ως πρόταση συμπυκνώνεται στο εξής:

– Έκανε ό,τι είναι ανθρωπίνως δυνατό για λύση και «τούμπαρε» στην αδιάλλακτη πολιτική της Τουρκίας.

– Έχει κάνει όλα τα αναγκαία ή μη βήματα για να αποδείξει τη βούλησή του, αναλαμβάνοντας πολιτικό κόστος.

– Έχει φέρει στο τραπέζι την Τουρκία και έχει αναδείξει για πρώτη φορά το θέμα ασφάλειας – εγγυήσεων ως τον κύριο πυλώνα λύσης.

– Έχει τα απαραίτητα όρια να απορρίψει προτάσεις που ξεπερνούν τα όρια της αξιοπρέπειας της ε/κ πλευράς (γι’ αυτό άλλωστε και η δήλωση για μενού που περιελάμβανε τις τουρκικές αξιώσεις και όχι μενού λύσης).

Αυτά, ωστόσο, δεν μένουν αναπάντητα, καθώς στην πορεία του για επανεκλογή θα πρέπει να πείσει πόσο αναγκαίες ήταν οι υποχωρήσεις που έκανε και αν αυτές όντως δεν είναι κεκτημένο των συνομιλιών και θεωρούνται ως null and void. Επίσης θα πρέπει να απαντήσει πειστικά στις αιχμές ότι επένδυσε όλα του τα αβγά στο καλάθι της τ/κ κοινότητας, η οποία, ωστόσο, προσαρμόστηκε άμεσα με τις επιταγές της Άγκυρας, δρώντας ως βραχίονας της πάγιας επεκτατικής πολιτικής των Τούρκων.

ΣΤΑΥΡΟΣ ΜΑΛΑΣ
Στα ΑΚΕΛικά στεγανά

Αν και δεν έχει ξεδιπλώσει ακόμη το σύνολο τής περί Κυπριακού ρητορικής του, εντούτοις κινείται στα ΑΚΕΛικά στεγανά που μετά το Κραν Μοντανά αφορούν ή καταγγέλλουν αλλοπρόσαλλη πολιτική του Νίκου Αναστασιάδη και παλινδρομήσεις που στοίχισαν στο εθνικό θέμα. Και για τον υποψήφιο της Αριστεράς το Κυπριακό θα μετατραπεί σε ένα παιχνίδι άκρως επικίνδυνων ισορροπιών, καθώς από τη μία -για προεκλογικούς λόγους- θα πρέπει να καταγγέλλεται η πολιτική Αναστασιάδη (στη λογική ότι δεν ήταν έτοιμος για λύση), ενώ από την άλλη θα πρέπει να κρατείται ζεστό και το υπόλοιπο εκλογικό σώμα (ενδιάμεσος χώρος), που θα χρειαστεί σε περίπτωση που ο κύριος Μαλάς περάσει τελικά στον δεύτερο γύρο.

Στα υπέρ του το γεγονός ότι αναγνωρίζεται από την Κυβέρνηση ότι ουδέποτε το ΑΚΕΛ δέχθηκε λύση με κατοχικά στρατεύματα ή εγγυήσεις (κατά παραδοχή του Κυβερνητικού Εκπροσώπου), αλλά την ίδια ώρα θα πρέπει να διαχειριστεί ορθά τον δημόσιο λόγο σε σχέση με το γεγονός ότι η Εζεκία Παπαϊωάννου παίζει το χαρτί του Μουσταφά Ακιντζί (βλ. χθεσινή συνάντηση Άντρου Κυπριανού), την ίδια ώρα που σε μεγάλη, όπως φαίνεται, πλειοψηφία το εκλογικό σώμα θεωρεί ότι ο Τ/κ ηγέτης μετατράπηκε την κρίσιμη στιγμή σε μαριονέτα της Άγκυρας προωθώντας τα δικά της συμφέροντα και όχι αυτά των Τ/κ.

Στην πορεία του προς τις εκλογές θα πρέπει να έχει έτοιμη, ουσιαστική και όχι επιδερμική απάντηση στο ερώτημα που παραμένει από το Κραν Μοντανά και μετέπειτα αναπάντητο. Ποια είναι ακριβώς η ευθύνη που φέρει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας για το ναυάγιο της διάσκεψης; Κάτι που ουδέποτε λέχθηκε δημοσίως και το οποίο αποφεύγει επιμελώς να προσδιορίσει ο Γενικός Γραμματέας του ΑΚΕΛ.

ΝΙΚΟΛΑΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
Κόστος αλλά πώς;

Μέχρι αυτήν τη στιγμή ο Νικόλας Παπαδόπουλος και το επιτελείο του δεν έχουν ορίσει – προσδιορίσει, με τρόπο λεπτομερή και κυρίως κατανοητό, τι εννοούν όταν λένε ότι θα εφαρμόσουν μια νέα στρατηγική στο Κυπριακό. Η πρόταση του υποψηφίου Προέδρου προς το εκλογικό σώμα είναι ίσως πιο ξεκάθαρη από των άλλων, αφού μιλά για απόσυρση όλων των λεγόμενων υποχωρήσεων των δύο προηγούμενων Προέδρων (Αναστασιάδη και Χριστόφια) και υιοθέτηση μίας πιο διεκδικητικής πολιτικής, που θα προκαλεί κόστος στην Τουρκία, όσο δεν λύνει το Κυπριακό στη βάση του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του ευρωπαϊκού κεκτημένου. Ως εδώ καλώς, ωστόσο στην πορεία προς την κάλπη θα πρέπει να εξηγήσουν την εφαρμογή αυτής της πολιτικής και κάποια σημαντικά ερωτήματα, που σε μια πρώτη ανάγνωση αναφύονται από τις δημόσιες τοποθετήσεις τους:

– Μιλώντας για κόστος στην Τουρκία αναφέρονται κυρίως στο ευρωπαϊκό πεδίο και θα πρέπει ευθαρσώς να πουν κατά πόσον θα ασκήσουν όλες τις μορφές βέτο σε όλα τα επίπεδα, ώστε να πεισθεί η Τουρκία για αλλαγή στάσης. Την ίδια ώρα θα πρέπει να εξηγήσουν γιατί αυτή η στάση τους θα αλλάξει την πάγια τακτική της Τουρκίας από τη στιγμή που, ούτως ή άλλως, γνωρίζει ότι το πρόβλημά της δεν εξαντλείται στο Κυπριακό αλλά σε πολύ πιο σοβαρές αντιπαραθέσεις με χώρες-γίγαντες, όπως η Γερμανία και η Γαλλία.

– Ομοίως θα πρέπει να επεξηγηθεί με σαφήνεια προς το εκλογικό σώμα με ποιον τρόπο και με τι κόστος θα αποσυρθούν από το τραπέζι συγκλίσεις ή και προτάσεις που όρισαν ή και ορίζουν μέχρι σήμερα το πλαίσιο συζήτησης. Π.χ. σε ό,τι αφορά το περιουσιακό και την αντίδραση – διαφωνία τους, σε αυτό που ο Γ.Γ. έθεσε στο πλαίσιό του για το δικαίωμα του χρήστη στις περιοχές που δεν θα τύχουν εδαφικής αναπροσαρμογής. Πόσο αυτό θα βοηθήσει το εθνικό θέμα και σε ποιο πλαίσιο και με ποιο υπόβαθρο θα διεκδικηθούν άλλες ευνοϊκότερες ή δικαιότερες για την ε/κ πλευρά ρυθμίσεις;

– Το μείζον ερώτημα είναι κατά πόσον η επιδιωκόμενη λύση σε περίπτωση εκλογής θα συμμορφώνεται με τη Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία, στην οποία αντιδρούν πλείστα των κομμάτων που στηρίζουν τον Πρόεδρο του ΔΗΚΟ Νικόλα Παπαδόπουλο.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΙΛΛΗΚΑΣ
Μαστίγιο και καρότο…

Κινείται περίπου στα ίδια πλαίσια και λογική με αυτά του Νικόλα Παπαδόπουλου, έστω και αν η ορολογία «πρόκληση κόστους στην Τουρκία» μετατρέπεται στη φράση «να καταστήσουμε ασύμφορη την κατοχή για την Τουρκία».

Το επιτελείο του υποψηφίου Προέδρου σε επίπεδο Κυπριακού δίνει ιδιαίτερη έμφαση στα ενεργειακά ζητήματα, από τα οποία μπορούν, όπως αναφέρουν, να αλλάξουν τον ρουν της ιστορίας, να ανατρέψουν το ισοζύγιο δυνάμεων και να επιτρέψουν με πιο πειστικό τρόπο την προώθηση των συμφερόντων της ε/κ κοινότητας σε ό,τι αφορά τη λύση. Παραμένει, ωστόσο, και για το επιτελείο του Γιώργου Λιλλήκα αναπάντητο το ερώτημα αν η μορφή της επιδιωκόμενης λύσης θα παραμείνει η ίδια, δηλαδή η διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία.

ΠΗΓΗ:http://www.sigmalive.com/simerini/politics/455637/kypriako-sygkrousi-diaforetikon-kosmon