Όχι άλλες «αδειανές» Στρατηγικές!

Print Friendly, PDF & Email

24 Σεπτέμβριος 2017, 18:00

Με τον Νίκο Αντωνιάδη

ΚΤΙΣΤΕ ΜΙΑ (Ή ΠΑΡΤΕ ΜΙΑ) ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ

Ο ΚΑΘΕ ΥΠΕΥΘΥΝΟΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΘΕ ΥΠΕΥΘΥΝΟ ΚΟΜΜΑ Ή ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟ ΣΥΝΟΛΟ ΟΦΕΙΛΟΥΝ ΝΑ ΔΩΣΟΥΝ (ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ) ΛΥΣΕΙΣ, (ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ) ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ, ΠΟΥ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑΝΟΗΤΕΣ ΣΤΟΝ ΑΠΛΟ ΚΟΣΜΟ, ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΑΝΑΛΩΝΟΝΤΑΙ ΣΕ ΚΡΙΤΙΚΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΣΥΝΟΔΕΥΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑ «ΤΟΥ ΑΛΛΟΥ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΡΑΦΙ»

Με δεδομένο πλέον πως η Τουρκία πιέζεται από παντού, η σύναψη, συνέχιση και αναβάθμιση, σε όλους τους τομείς, στρατηγικών συμφωνιών με Ισραήλ, Ρωσία, Αίγυπτο, και όχι μόνον, περιλαμβάνει «παίκτες» που έχουν τη δύναμη να την βλάψουν, προς όφελος μας

Όλοι μιλάμε για μια «άλλη» στρατηγική στο Κυπριακό. Ποια είναι αυτή ή ποια μπορεί να είναι; Τα όσα ακολουθούν έχουν ως στόχο να δώσουν μιαν «άλλη» πρόταση, αποκλειστικά και μόνο για το καλό της Κύπρου μας. Σε καμιά περίπτωση δεν εκφράζονται συγκεκριμένες πολιτικές ή κομματικές θέσεις, παρά μόνο βασίζονται σε στοιχεία του Πολιτικού Μάρκετινγκ και της ορθής Επικοινωνίας (αφιλοκερδώς, με έγνοια για την πατρίδα).

Ο μικρός παίκτης, η δική μας στρατηγική και η στρατηγική του εχθρού

Λόγω της Αποικιοκρατίας και της τουρκικής εισβολής, ώς τώρα λειτουργούσαμε στη βάση μιας μάλλον αμυντικής «τακτικής» και όχι στη βάση μιας διεκδικητικής πολιτικής. Στο Μάρκετινγκ, και πιο συγκεκριμένα στο branding (τόσο στο εταιρικό, όσο και στο πολιτικό), ο μικρός παίκτης συχνά καλείται να ακολουθήσει τη στρατηγική των ξαφνικών αντεπιθέσεων, να περιμένει στη γωνιά (μεν) αλλά να κινηθεί ανάλογα (δε) την ώρα που ο μεγάλος παίκτης έχει ανοικτά μέτωπα. Όπως π.χ. τώρα που η Τουρκία βάλλεται από τις ΗΠΑ, τη Γερμανία, τους Κούρδους, την Ευρώπη, κ.λπ.

Είναι επίσης σημαντικό να αντιληφθούμε το σκεπτικό της «αντίπερα όχθης». Ο Ραούφ Ντενκτάς πόνταρε στη «διαιώνιση», με απώτερο στόχο τη μεταφορά του προβλήματος από «κατοχή-εισβολή» σε «ισότιμες κοινότητες», με το σκεπτικό ότι, τα «θέλω» των Ε/κ νέων γενεών για επιστροφή θα «εξασθενίσουν» (με τους Τ/κ να εντείνουν ταυτόχρονα τον αγώνα τους για εξίσωση).

Στρατηγικά βήματα

1. Συμμαχίες

Με δεδομένο πλέον πως η Τουρκία πιέζεται από παντού, η σύναψη, συνέχιση και αναβάθμιση, σε όλους τους τομείς, στρατηγικών συμφωνιών με Ισραήλ, Ρωσία, Αίγυπτο, και όχι μόνον, περιλαμβάνει «παίκτες» που έχουν τη δύναμη να την βλάψουν, προς όφελός μας. Ο Ερντογάν θα συνεχίσει να προκαλεί, θα ξαναδεχτεί επιθέσεις εσωτερικά και εξωτερικά, θα ξαναβρεί τρόπο να συγκρουστεί με τη Ρωσία και/ή με το Ισραήλ και κάποια στιγμή ίσως και να την «πατήσει» με τον «απρόβλεπτο» Τραμπ (ήδη τα αμερικανικά δικαστήρια τρέχουν τους μπράβους του που έσπασαν στο ξύλο Κούρδους διαδηλωτές). Και δεν θα πάψει να έχει προβλήματα με τους Κούρδους, ειδικά τώρα που η Ρωσία και οι ΗΠΑ τούς «αγκάλιασαν», ανοίγοντάς τους τον δρόμο προς δικό τους κράτος «μέσα» στα πόδια της Τουρκίας! Μαζί με τα πιο πάνω, κάποια στιγμή θα «σκάσει» και η βόμβα (μέσα στην Τουρκία), λόγω του διπλού παιχνιδιού που παίζει με το ΙΚ και τη μυστική τροφοδότηση όπλων της ΜΙΤ (Μυστικές Υπηρεσίες Τουρκίας) προς το ΙΚ.

2. Διεθνή Δικαστήρια

Οφείλουμε να ξεκινήσουμε έναν μαζικό και οργανωμένο αγώνα δικαστικών αγωγών έναντι της Τουρκίας, σε Ευρωπαϊκά και Διεθνή Δικαστήρια, διεκδικώντας αποζημιώσεις (βλ. υπόθεση Τιτίνας Λοϊζίδου για «στέρηση του δικαιώματός της να επισκέπτεται την περιουσία της και να ζει ελεύθερα»), επαναφέροντας έτσι το πρόβλημα από «δικοινοτικό» σε πρόβλημα «παράνομης εισβολής και κατοχής», στοιχείο που μπορεί να μας παρέχει πολιτικά και οικονομικά οφέλη.

3. «Ένταξη» της Ρωσίας στο παιχνίδι (μας)

Η Τουρκία «παίζει» με τους Ρώσους για να πιέσει τους Αμερικανούς να αποδεχτούν τους λογής παραλογισμούς της. Ήδη, οι ΗΠΑ έχουν εκφράσει την έντονη δυσαρέσκειά τους για την απόφαση της Άγκυρας να προμηθευτεί από τη Ρωσία τα αντιαεροπορικό – αντιπυραυλικό σύστημα S-400. Ας «παίξουμε» κι εμείς! Η «έναρξη» διαπραγματεύσεων για κάποιου είδους «στρατηγική» συμφωνία με τη Ρωσία μπορεί να αποφέρει πίεση στο Η.Β., την Ευρώπη και τις ΗΠΑ, οι οποίοι οτιδήποτε άλλο από τους Ρώσους θέλουν στα πόδια τους στην περιοχή όπου δεσπόζει η Κύπρος. Κάτι τέτοιο αυξάνει τις πιθανότητες να τους «σπρώξουμε» να «διαπραγματευτούν» μαζί μας, ακόμη και την αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων, χωρίς αυτό να σημαίνει πως (στο τέλος) πρέπει να υπογράψουμε μια στρατηγική συνεργασία με τους Ρώσους.

4. ΜΜΕ και Δίκτυα Κοινωνικής Δικτύωσης

Ο Ερντογάν έχει «καταπνίξει» και φυλακίσει τα ΜΜΕ και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, τα οποία μπορούν να μετατραπούν σε ένα μεγάλο όπλο για εμάς. Αξιοποιώντας τα σωστά, ο Ερντογάν, είτε θα πρέπει να τα αφήσει ελεύθερα να μας απαντούν (ανοίγοντας έναν τεράστιο ασκό για τον ίδιο), είτε θα αναγκαστεί να σιωπήσει, μ’ εμάς να κινούμαστε χωρίς διαδικτυακό αντίπαλο, με μεγάλη ταχύτητα, ανατρέποντας την 43-χρονη και πλέον στρατηγική Ντενκτάς και Τουρκίας. Σε τέτοια περίπτωση είναι αναγκαία:

– Η οργάνωση εξειδικευμένης ομάδας.

– Ο καθορισμός των ορθών, απλών, επαναληπτικών και συνεχών μηνυμάτων για να ενημερώσουμε και «ξεσηκώσουμε» τη διεθνή κοινότητα, η οποία έχει τη δύναμη να ασκήσει πίεση στις κυβερνήσεις της (κάτι που θεωρώ πως δεν αξιοποιήσαμε καθόλου ώς τώρα).

– Η δημιουργία «συνεταιρικών» lobby κοινωνικών δικτύων (βλέπε Ισραήλ, Αρμένιοι, Κούρδοι, κ.λπ.), με πυρήνες τις διπλωματικές μας Αντιπροσωπίες, Πρεσβείες και Προξενεία.

5. Μηνύματα και δυναμική

Τα πιο πάνω μπορούν να δημιουργήσουν μια διαφορετική δυναμική από τη σημερινή «αναμονή» μας για το «αν και τι θα κάνει η Τουρκία», αυξάνοντας παράλληλα την προοπτική δικαίωσής μας. Τονίζεται η λέξη «δικαίωση», ως το «κλειδί» που θα «ανοίξει» τη διεθνή σκηνή. «Μια δίκαιη λύση», επικοινωνιακά, στ’ αφτιά των ξένων, υποδηλοί «λύση εξ αδιαιρέτου» με τον «εκπρόσωπο» του εισβολέα, κάτι που οτιδήποτε άλλο από δίκαιο είναι για την πατρίδα μας. Γι’ αυτό και καλούμαστε να επιδοθούμε σε μια γιγάντια εκστρατεία προώθησης κάποιων απλών αλλά καταλυτικών μηνυμάτων-αιτημάτων, π.χ.:

– Θέλουμε λύση, η οποία να στηρίζεται στην απελευθέρωση των εδαφών μας από την τουρκική εισβολή και κατοχή (και μετά να ακολουθήσει η όποια συνομιλία με τους Τ/κ για πιθανή διαφοροποίηση στην κατανομή εδαφών, περιουσιών, εξουσιών, κ.λπ.).

– Οι Τ/κ αποτελούν μέρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, ως ισότιμοι πολίτες μεν αλλά όχι ως η μειοψηφία που θα ελέγχει την πλειοψηφία.

– Οι εγγυήσεις και τα στρατεύματα δεν έχουν χώρο σε ένα «σύγχρονο κράτος».

– Όταν και εφόσον υπάρξει λύση, τότε τα οφέλη από πιθανά έσοδα των εξορύξεων θα κατανεμηθούν με τις αναλογίες του 1960 ή με τις όποιες νέες αναλογίες συμφωνηθούν (για να αποφευχθεί η «κατηγορία» παραγκωνισμού των Τ/κ).

– Η Κυπριακή Δημοκρατία δεν συνομιλεί με την κατοχική «κυβέρνηση» αλλά με τον εισβολέα, με στόχο να γίνει κατανοητό πως το πρόβλημα δεν είναι δικοινοτικό (κάτι που βολεύει και απενοχοποιεί την Τουρκία και «ενθαρρύνει» τον ΟΗΕ να το «παπαγαλίζει»)!

Τα μηνύματα προς τη Διεθνή Κοινότητα πρέπει να στηριχτούν σε έναν κεντρικό πυρήνα, όπως το διαλαλεί η Ομογένειά μας, διά στόματος του Προέδρου της ΠΣΕΚΑ, Φίλιπ Κρίστοφερ: «Ζητάμε το δίκιο μας. Από το 1974, η Κύπρος είναι μοιρασμένη και υπό κατοχήν από τα τουρκικά στρατεύματα». Αλλιώς, πώς περιμένουμε από τους ξένους να «καταλάβουν» τι «περνάμε, και να μας βοηθήσουν να δικαιωθούμε;

Η επικοινωνία του ηγέτη με τον λαό

Η επικοινωνία ενός ηγέτη με τον λαό στηρίζεται στην «εντιμότητα» και στην «ειλικρίνεια». Αξίες που ο κάθε λαός ανά τον κόσμο θεωρεί (ή, έστω, επιθυμεί να βλέπει) ως αδιαπραγμάτευτες. Πρέπει να παρουσιαστούν στους συμπατριώτες μας τα μακροπρόθεσμα οφέλη για τις νέες γενιές, απλά, με εντιμότητα και ειλικρίνεια, προσδίδοντάς τους ένα αίσθημα ασφάλειας και σιγουριάς: Με απλά λόγια, να ξέρουμε «πού» και «πώς» πάμε!

Καταληκτικό σχόλιο

Πριν κλείσω, θα φέρω ένα καθημερινό παράδειγμα: Ο κόσμος έχει ανάγκη να βλέπει πληθώρα προϊόντων πάνω στο ράφι της υπεραγοράς για να επιλέξει το καλύτερο γι’ αυτόν και την οικογένειά του. Και το θέλει «εδώ και τώρα», αλλιώς η πελατειακή (πολιτική) σχέση χάνεται και μαζί της χάνεται και η πίστη (loyalty). Το ίδιο συμβαίνει και στην πολιτική. Ο κάθε υπεύθυνος πολιτικός και το κάθε υπεύθυνο κόμμα ή οργανωμένο σύνολο οφείλουν να δώσουν (εναλλακτικές) λύσεις, (εναλλακτικές) προτάσεις, που να είναι κατανοητές στον απλό κόσμο, χωρίς να αναλώνονται σε κριτική που δεν συνοδεύεται από την παρουσία «του άλλου προϊόντος πάνω στο ράφι»!

Η άλλη φωνή (διαφωνία) είναι το υγιέστερο μέρος μιας Δημοκρατίας και να νιώθουμε ευτυχείς όταν υπάρχουν εναλλακτικές προτάσεις για να επιλέξει ο λαός. Ανεξάρτητα με το αν συμφωνούμε ή διαφωνούμε, αυτή είναι η μαγεία της Δημοκρατίας που αξίζει ο κάθε άνθρωπος. Πόσω μάλλον οι δικοί μας, ταλαιπωρημένοι συμπατριώτες, που τόσο έχουν ανάγκη την Κυπριακή Δημοκρατία!

ΝΙΚΟΣ ΑΝΤΩΝΙΑΔΗΣ
Σύμβουλος Πολιτικού Μάρκετινγκ και Επικοινωνίας
(Πολιτική Ανταγωνιστικότητα και Απόδοση),
Μέλος του Αμερικανικού Συνδέσμου Πολιτικών Συμβούλων (AAPC),
Προτεινόμενος για τα Βραβεία Μάρκετινγκ Αμερικής 2016 (ΑΜΑ)

ΠΗΓΗ:http://www.sigmalive.com/simerini/politics/457159/oxi-alles-adeianes-stratigikes