Το φυσικό αέριο και η πρεμούρα για συνομιλίες σε φαύλες συνθήκες

Print Friendly, PDF & Email

  09 Φεβρουαρίου 2018, 11:52 πμ  

  του   Άριστου Μιχαηλίδη 

Ας τα απλουστεύσουμε λίγο για να δούμε αν τα καταλαβαίνουμε όλοι. Οι πολύχρονες διαπραγματεύσεις, που κορυφώθηκαν στο Κραν Μοντάνα, είχαν το αποτέλεσμα που όλοι ξέρουμε για ένα συγκεκριμένο λόγο: Η τουρκική πλευρά έκανε διαπραγματεύσεις με μοναδικό στόχο να νομιμοποιήσει τον ρόλο της Τουρκίας στην Κύπρο και μέσω των Τουρκοκυπρίων να ελέγξει όλο το νησί καταλύοντας το νόμιμο και αναγνωρισμένο κράτος και προσβλέποντας την είσοδο της στις ενεργειακές πηγές της Ανατολικής Μεσογείου. Η ελληνοκυπριακή πλευρά έκανε διαπραγματεύσεις για να απαλλαγεί η Κύπρος από την Τουρκία και πιστεύοντας ότι υπάρχει κάποιο κοινό όραμα, που ονομάστηκε Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία, μέσω του οποίου θα μπορούσε να επιτευχθεί ο στόχος. Με κωλοτούμπες μοναδικές, που γράφτηκαν στην ιστορία της πρώτης πενταετίας του, ο Νίκος Αναστασιάδης, κορύφωσε τη διαπραγμάτευση στην Ελβετία και στην παρουσία των Ηνωμένων Εθνών και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αποδείχθηκε τελικά, αυτό που ο ίδιος διατύπωσε με μια φράση στις 7/9/2017: «Δυστυχώς όμως, άλλες ήταν οι βουλές της Άγκυρας. Ο έλεγχος ολοκλήρου της πατρίδας μας.»

Αυτό είναι το δεδομένο που έχουμε στα χέρια μας, διαπιστωμένο με τη βούλα του πιο διαλλακτικού (για να μην πω του ινδάλματος του ενδοτικού μετώπου) πολιτικού ταγού, ο οποίος από πρώτο χέρι έμαθε ότι οι κωλοτούμπες, οι γενναιόδωρες προσφορές, ακόμα και η συγκεκαλυμμένη αποδοχή συνομοσπονδίας αντί ομοσπονδίας, ακόμα και η κατάργηση της Κυπριακής Δημοκρατίας δια προνοιών εποικοδομητικής ασάφειας, δεν ήταν αρκετά για να ανατρέψουν τις βουλές της Τουρκίας για έλεγχο ολοκλήρου της πατρίδας μας. Ποιο είναι το λογικό μετά από αυτό; Πιέζουν διάφοροι, κομματικοί και ουρανοκατέβατοι, κάποιοι και πεμπάμενοι των πρεσβειών, ότι πρέπει να βρει τρόπο ο Πρόεδρος να ξαναρχίσουν οι συνομιλίες από εκεί που έμειναν, τώρα που πήρε τη λαϊκή εντολή από την πλειοψηφία (και νομίζουν ότι πήρε εντολή να κάνει κι άλλες κωλοτούμπες). Πράγματι κάποια στιγμή πρέπει να ξαναρχίσουν οι συνομιλίες, αλλοίμονο. Αλλά, όχι συνομιλίες χάριν των συνομιλιών, όχι ως αυτοσκοπός και ας ξαναφτάσουν σε αδιέξοδο για να εδραιώσουν περισσότερο τα τετελεσμένα. Με τα δεδομένα που έχουμε μπροστά μας τώρα δεν πρέπει να ξαναρχίσουν οι συνομιλίες. Ο Πρόεδρος πρέπει να χαράξει άλλη στρατηγική πρώτα. Και οι χθεσινές ανακοινώσεις της κοινοπραξίας ENI / TOTAL, για τα ευρήματα στο κοίτασμα Καλυψώ, δείχνουν ότι υπάρχει κι ένας άλλος δρόμος για να φτάσουμε στη διαπραγμάτευση, όταν οι συνθήκες είναι πιο ευνοϊκές για την (αδύνατη) πλευρά μας. Κι όχι για τίποτε άλλο, μα δεν έχουμε και κανένα άλλο τρόπο να παλέψουμε για να αλλάξουν τα δεδομένα εκτός από το δώρο που βρέθηκε στο δρόμο μας, το φυσικό αέριο. Εκτός βέβαια κι αν δεν θέλουμε να παλέψουμε και αποφασίσαμε να παραδοθούμε στην Τουρκία ελπίζοντας ότι θα μας λυπηθεί (όπως λυπάται τους Κούρδους και τους αντιφρονούντες;). Θεωρώ, όμως, ότι ήταν ειλικρινής ο Πρόεδρος όταν έλεγε: «θα καταβάλουμε κάθε προσπάθεια και θα συνεχίσουμε τις προσπάθειες γιατί θέλουμε επανενωμένη την πατρίδα μας, αλλά όχι παραδομένη στην Τουρκία» (20/8/2017). Όμως, δεν μπορεί να μην κάνουμε τίποτα άλλο από το να σπεύδουμε να ικανοποιήσουμε τις όποιες αξιώσεις του Ακιντζί και να περιμένουμε ότι κάτι θα αλλάξει εξ ουρανού και δεν θα είναι παραδομένη στην Τουρκία η πατρίδα μας.

Αυτό που πρέπει να κάνουμε τώρα είναι να προωθήσουμε με αφοσίωση τους ενεργειακούς σχεδιασμούς και τις στρατηγικές συμμαχίες γύρω από αυτούς. Όχι μόνο με τις χώρες της περιοχής, αλλά και με τις ευρωπαϊκές (Ιταλία, Γαλλία, που έχουν συμφέροντα) και φυσικά με την Ευρωπαϊκή Ένωση, όπου αποδεδειγμένα υπάρχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Εξάλλου, δεν είναι άσχετη η χρηματοδότηση των μελετών για τον αγωγό East Med, αλλά και μελέτης για έργα υποδομών φυσικού αερίου στην Κύπρο, περιλαμβανομένου και τερματικού. Η σταθερή γεωπολιτική θέση της Κύπρου και της Ελλάδας ως πυλώνες της ΕΕ σε αυτή την κρίσιμη στιγμή που φλέγεται η περιοχή γύρω τους, επιβάλλεται να αξιοποιηθούν και να αναδειχθούν. Οι συνθήκες αλλάζουν, αλλά πρέπει να έχουμε πολιτική που τις βοηθά να αλλάξουν. Δεν γίνεται να συνεχίσουμε να χαράσσουμε πολιτική με βάση τις τουρκικές αξιώσεις. Θα επανέλθουμε στις συνομιλίες, ασφαλώς, αλλά όταν η Τουρκία και η τ/κ ηγεσία αντιληφθούν ότι αν δεν αποδεχθούν ένα «κανονικό κράτος» στην Κύπρο, πραγματικά ανεξάρτητο και δημοκρατικό, θα μείνουν έξω από τα δισεκατομμύρια και την ενέργεια. Να το επαναλάβω: Ο Ακιντζί είναι ο παράνομος, όχι ο Αναστασιάδης. Και θα παραμείνει παράνομος εκτός αν τον νομιμοποιήσουμε εμείς.

ΠΗΓΗ:http://www.philenews.com/f-me-apopsi/arthra-apo-f/article/487800/to-fysiko-aerio-kai-i-premoyra-ga-synomilies-se-favles-synthikes