Όταν το Κυπριακό είναι στα χέρια Τηλεπερσόνων

Print Friendly, PDF & Email

του Άριστου Μιχαηλίδη

06 Νοε 2016

Το άκουγα πάλι προχτές από μια τηλεπερσόνα, από αυτές που αγωνιούν για την όποια λύση: «Μα, δεν καταλαβαίνουν ότι χάσαμε τον πόλεμο το ’74;» Οι ξεροκέφαλοι, εννοούσε, που έχουν και απαιτήσεις για το μέλλον τους. Αφού χάσαμε τον πόλεμο πρέπει να σκάσουν όλοι και να ακολουθήσουν τη μοίρα που τους ορίζουν αυτοί που έχουν το μυαλό να αναγνωρίσουν ότι χάσαμε τον πόλεμο. Λες και κατεβήκαμε με τη θέληση μας σε μια αναμέτρηση κι αφού είμαστε οι ηττημένοι θα υποστούμε τις συνέπειες χωρίς διαμαρτυρίες. Αυτό επιβάλλει η δικαιοσύνη και η ηθική τους. Ούτε που περνά από το μυαλό τους ότι οι Ελληνοκύπριοι είναι τα αδύναμα θύματα και των πραξικοπηματιών και των εισβολέων. Σαν να κι έκανε ο λαός πραξικόπημα κι ύστερα επιτέθηκε στην Τουρκία να την καταλάβει και τώρα είναι εν αδίκω. Τα λένε, οι αθεόφοβοι, με τέτοιο πάθος σαν να τους πνίγει το δίκαιο.

Ακριβώς, όπως μιαν άλλη τηλεπερσόνα, που εξηγούσε στους εντυπωσιασμένους τηλεθεατές του, αλλά και στους πολιτικούς που φιλοξενούσε, θέλοντας να διορθώσει την ανοησία που είπε προηγουμένως ότι κάποιοι δεν θέλουν λύση: Να το διευκρινίσω, έλεγε, υπάρχουν δυο σχολές, αυτοί που θέλουν λύση και αυτοί που θέλουν λύση αλλά με προϋποθέσεις. Χωρίς να καταλαβαίνει ότι επιβεβαίωνε αυτό που ήθελε να απορρίψει. 

Διότι, με τα δικά του λόγια, όσοι δεν βάζουν προϋποθέσεις σημαίνει ότι αποδέχονται την όποια να ΄ναι λύση. Και στη μια και στην άλλη περίπτωση, η ουσία είναι ότι προσπαθούν να πείσουν το λαό ότι δεν έχει άλλη επιλογή από το να δεχθεί όποια λύση του ξεφουρνίσουν, χωρίς να προβληματίζεται για το περιεχόμενο της. Είτε διότι έχασε τον πόλεμο το ’74 και δεν δικαιούται να έχει απαιτήσεις είτε διότι πρέπει να εμπιστευθεί την ωραιοποίηση που κάνουν πολιτικοί και τηλεπερσόνες, αποφασισμένοι, στρατευμένοι και δασκαλεμένοι αυτή τη φορά να καταφέρουν να εξαπατήσουν το λαό.

Μόνο, που η ζωή μας, η πατρίδα μας, το δίκαιο, η αξιοπρέπεια δεν είναι ριάλιτι σόου. Ούτε καν Πέτρινο Ποτάμι για να διακωμωδεί τη ζωή των παππούδων μας, προπάντων των γιαγιάδων μας. (Αλήθεια, μια και μιλάμε για την τηλεόραση, πώς ανέχονται η Άλκηστις Παυλίδου και η Γιάννα Λευκάτη να παίζουν σε σειρά εποχής, που παρουσιάζει δυο γριές να κάνουν πράγματα που ούτε κατά διάνοια θα έκαναν οι γιαγιάδες μας, όπως να βάφονται σαν τσούλες και να λένε ανοησίες επειδή ερωτεύτηκαν στα 80 τους;)

Λοιπόν, εδώ που φτάσαμε ας προσέξουν όλοι τι κάνουν και τι λένε. Το θέμα δεν είναι να εξαπατηθεί ο κόσμος για να εγκρίνει ή να απορρίψει μια συμφωνία. Γιατί αν εξαπατηθεί και την εγκρίνει, χωρίς να είναι εξασφαλισμένη η βιωσιμότητα και η λειτουργικότητα του κράτους, είναι βέβαιο ότι θα καταρρεύσει πολύ πιο σύντομα απ΄ όσο χρειάστηκε η Ζυρίχη να καταρρεύσει. 

Τώρα πια, αυτό που έχει σημασία είναι να στραφεί η προσοχή όλων στο περιεχόμενο της λύσης (ναι, στο σωστό περιεχόμενο) κι όχι να αναλωνόμαστε στις μεταξωτές κορδέλες των τηλεοράσεων. Γιατί αυτό είναι απάτη. 

Δεν θα ζήσουμε με τα τρικ και τα εφέ και με τις ατάκες των φανατισμένων τηλεοπτικών συζητήσεων, θα ζήσουμε με όσα συμφωνηθούν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Εκεί να έχουμε το μυαλό μας. Κι αν πράγματι θέλουμε βιώσιμη λύση, οφείλουμε να βάζουμε προϋποθέσεις, οφείλουμε να έχουμε απαιτήσεις. Και προπάντων αξιοπρέπεια. Αλλιώς, ας πούμε στον ανισόρροπο της Άγκυρας να μας στείλει ένα σχέδιο να τελειώνουμε.

 Πηγή:http://www.philenews.com/el-gr/arthra-apo-f-a-michailidis/85/339167/otan-to-kypriako-einai-sta-cheria-tilepersonon

Αφήστε το σχόλιό σας

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.