17/10/2018
Senhor Antonio Guterres, το πήραμε το μήνυμα. Άλλαξες την ορολογία. Ασφυκτικά χρονοδιαγράμματα τα λέγατε κάποτε. «Όχι σε ορίζοντα ατέρμονης διαδικασίας» το λες τώρα. Νομίζεις ότι έτσι θα το χωνέψουμε πιο εύκολα.
Senhor Antonio Guterres, το πήραμε το μήνυμα. Ξέχασες την σωστή αναφορά σου σε κανονικό κράτος. Τώρα μπορεί αν χρειαστούν και «νέες ιδέες» μας λες. Κοίτα, όμως, «σύμπτωση» sehnor. Το επικαλείσαι τις μέρες που μας φλομώνει ο δικός μας περί «χαλαρής ομοσπονδίας». Τη νέα εφεύρεση ταμπέλας λύσης. Και επειδή μεγαλώσαμε πια, δεν πιστεύουμε σε συμπτώσεις στην πολιτική. Όπως δεν πιστεύαμε και στην ευθυγράμμιση των άστρων την οποία μας πλάσαρε εκείνος ο αστρονόμος που μας είχες στείλει για εκπρόσωπό σου. Είναι ευνόητο ότι σου έριξε την ιδέα ο δικός μας κι εσύ την άρπαξες.
Senhor Antonio Guterres, το πήραμε το μήνυμα. Μετατρέπεσαι, ένας Γενικός Γραμματέας, σε στυγνό εκβιαστή. Συνδέεις το ενεργειακό πρόγραμμα με την επίλυση του Κυπριακού. Λέγοντάς μας, ότι πρέπει να αποφύγουμε την κλιμάκωση τους επόμενους μήνες (που είναι προγραμματισμένες γεωτρήσεις) και να επιδιώξουμε διάλογο. Μια συγκαλυμμένη και ευγενικότερη εκδοχή της ωμής και εκβιαστικής ομολογίας Τσαβούσογλου, ότι θέλει να μοιραστούμε τον πλούτο (τον δικό μας). Και διολισθαίνεις κατ’ αυτό τον τρόπο, senhor, επειδή, όντας ΓΓ του ΟΗΕ, εξισώνεις τις νόμιμες ενέργειες ενός νόμιμου κράτους με τους εκβιασμούς, τις απειλές και τις παράνομες ενέργειες ενός ξένου κράτους.
Senhor Antonio Guterres, το πήραμε το μήνυμα. Καταφεύγεις στην προσφιλή μέθοδο πολλών προκατόχων σου. Της τήρησης ίσων αποστάσεων μεταξύ θύτη και θύματος.
Μάθε, λοιπόν, senhor Antonio, πως τα πράγματα δεν είναι όπως σου τα μεταφέρουν κάποιοι που ακούνε τσουνάμι και τα κάνουνε πάνω τους. Δεν είναι όπως σου τα μεταφέρουν οι εκπρόσωποι σου από τις επαφές τους με μερικούς οπαδούς της όποιας λύσης. Ούτε και όπως σου τα μεταφέρουν οι τραγικοί συνεργάτες σου, οι οποίοι ξεφτιλίζονται και σε ξεφτιλίζουν, περιλαμβάνοντας σε μια έκθεση του ΟΗΕ γελοία γλωσσάρια και τραγικές προσπάθειες περιθωριακών εντός της ΕΣΚ τύπων να βιάσουν την αξιοπρέπειά μας, την (τραγική) Ιστορία αυτού του τόπου και τη νοημοσύνη μας.
Μάθε, senhor Antonio, ότι τα δάκρυα δεν έχουν ακόμη στερέψει από τις μαυροφορεμένες που έχασαν συζύγους, παιδιά και γονείς. Οι βιασθείσες ακόμη δεν χαμογέλασαν. Οι πρόσφυγες δεν ξέγραψαν τα σπίτια τους. Το παλικαρόβουνο ακόμη αιμορραγεί από τη σημαία της ντροπής.
Μάθε, λοιπόν, senhor Antonio, ότι, παρ’ όλα τα πιο πάνω, η αλήθεια και η ωμή πραγματικότητα βρίσκεται αλλού. Ότι όλοι μας ζούμε και αναπνέουμε για να δούμε τον τόπο μας επανενωμένο. Να δούμε τον ήλιο να ξαναγυρίζει στο χρυσοπράσινο φύλλο. Να γυρίσουμε σελίδα. Να αφήσουμε πίσω και ανεπιστρεπτί το μαύρο παρελθόν. Να βαδίσουμε με πλήρη αλληλοσεβασμό με τους υπόλοιπους νόμιμους κατοίκους αυτού του τόπου στη χάραξη ενός κοινού και ελπιδοφόρου μέλλοντος.
Μάθε, όμως, senhor Antonio, πως όλα αυτά τα επιζητούμε και τα οραματιζόμαστε στα πλαίσια αυτού, που εσύ ο ίδιος ανέφερες: Ενός κανονικού κράτους! Δεν θα δεχθούμε τίποτα λιγότερο από αυτό. Με πλήρη εφαρμογή του ευρωπαϊκού κεκτημένου. Προς διασφάλιση κάθε Ε/κ και κάθε Τ/κ ότι ουδέποτε θα επαναληφθούν λάθη του παρελθόντος.
Κυρίως, μάθε senhor Antonio, πως καμία προσπάθεια κατατρομοκράτησης δεν πρόκειται να μας πτοήσει. Ούτε οι απειλές για επερχόμενο τσουνάμι. Και ξέρεις γιατί; Επειδή μάθαμε από το παρελθόν. Και από το 1960 και τραγικές Συμφωνίες που οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια σε συγκρούσεις και από το 1964 και από το 1974. Πλέον γνωρίζουμε ότι για να λάμψει επιτέλους ο ήλιος και να φωτίσει αυτό το νησί, απαιτείται ένα κανονικό κράτος με όλη τη σημασία του όρου!
Αλήθεια, senhor Antonio, ποια και πόση αξιοπρέπεια σε ωθεί να τηρείς ίσες αποστάσεις μεταξύ θύτη και θύματος; Να φτάνεις στο σημείο να περιλαμβάνεις σε μια έκθεση του ΟΗΕ γελοίες αναφορές περί… κάποιας συμφωνικής ορχήστρας αντί για τις σοβαρές και τραγικές απειλές ενός κράτους – τρομοκράτη; Που απειλεί ένα νόμιμο κράτος. Που απειλεί να αρπάξει τον φυσικό πλούτο ενός νόμιμου κράτους. Που τσαλαπατά με τόσο βάναυσο και άγαρμπο τρόπο κάθε αρχή δικαίου και νομιμότητας στη βάση των οποίων υπάρχει ο διεθνής οργανισμός του οποίου ηγείσαι.
Μάθε, λοιπόν, senhor Antonio, ότι μπορεί να είμαστε ένα μικρό κράτος. Λιλιπούτιο για την ακρίβεια. Πλην, όμως, με τεράστιες ψυχές. Με περισσή αξιοπρέπεια. Και με πελώριο όραμα για μια ένα αρχή σε μια επανενωμένη πατρίδα και με ένα ΚΑΝΟΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ! Μπορεί να μην στα λένε αυτά μερικοί ταγοί, αλλά σου αποκρύβουν την ωμή αλήθεια.
Υ.Γ.: Ημερίδα για να εξεταστούν τα θέματα ομοσπονδίας και συνομοσπονδίας από ειδικούς εισηγήθηκε χθες ο πρόεδρος Αναστασιάδης. Χθες, μετά από 44 χρόνια που παραμένουν εγκλωβισμένοι σ’ αυτούς τους όρους. Χθες, αφού ήδη πέταξε στο τραπέζι μια ακόμη εφεύρεση περί χαλαρής ομοσπονδίας. Πριν την ρίξει γιατί δεν ρώτησε ειδικούς; Τρανταχτή ομολογία ενός ακυβέρνητου καραβιού, χωρίς πυξίδα και χωρίς καπετάνιο.
ΠΗΓΗ:http://www.philenews.com/f-me-apopsi/arthra-apo-f/article/596130/senhor-antonio-akoy-tin-omi-alitheia-ki-ase-tsoynamia-kai-gossaria
