Από την υψωμένη γροθιά στην απλωμένη παλάμη

Print Friendly, PDF & Email

8/11/2020

γράφει η Ανδρούλα Γκιούρωφ

Όπως ακούσαμε, οι «δύο ηγέτες συμφώνησαν να απαντήσουν θετικά σε μία πρόσκληση του Γ.Γ. του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες για σύγκληση «άτυπης – πενταμερούς διάσκεψης εν ευθέτω χρόνω» κι αυτό, παρά το γεγονός ότι η ελληνοκυπριακή πλευρά διεμήνυε, προσπαθώντας να ασκήσει πίεση, ότι σε περίπτωση που ο Τατάρ κατέθετε αξιώσεις εκτός του πλαισίου του Γ.Γ. του ΟΗΕ, η ίδια δεν θα συναινούσε στην πραγματοποίηση τέτοιας διάσκεψης

Η υψωμένη γροθιά στον αέρα ήταν και εξακολουθεί να παραμένει το σήμα κατατεθέν της αντίστασης και του ρόλου του ανθρώπου που συλλογικά διαμαρτύρεται για την καταπάτηση της ελευθερίας του. Νοηματοδοτεί μια πράξη εξέγερσης ενάντια στην καταπίεση και την ετοιμότητα να απαλλαγεί από τα δεσμά, παλεύοντας για τα δίκαιά του. Μέχρι και τις μέρες μας υπάρχουν κόμματα που έχουν ως σύμβολο ή λογότυπό τους την υψωμένη γροθιά.

Βέβαια με τα χρόνια και την πολλή συνάφεια με τοξικούς «φίλους» και κακούς εθισμούς, αυτή η γροθιά χαλάρωσε. Έγινε απλωμένη παλάμη που εκλιπαρεί, ζητιανεύει και ενίοτε υποκύπτει σε ανώτερες πιέσεις και νουθεσίες… «για το καλό μας».

Να υποχωρούμε στις αξιώσεις της Τουρκίας «για το καλό μας». Να κλείνουμε τα μάτια σ’ εκείνους που θέλουν να επιβάλουν το ψευδοκράτος στα κατεχόμενα ως ένα παράλληλο κράτος παρόμοιο με το νόμιμο του νότου… «για το καλό μας».

Δεν υψώνουμε πλέον την γροθιά μας στους κακοθελητές και φοβόμαστε να την χτυπήσουμε στο τραπέζι διεκδικώντας τα απορρέοντα αυτονόητα του διεθνούς δικαίου. Επαναλαμβάνουμε τα τραγούδια που έγραψαν για μας χωρίς εμάς .

Ακούσαμε πως η πρώτη – άτυπη συνάντηση του Προέδρου της Δημοκρατίας με το ανδρείκελο της Τουρκίας Ερσίν Τατάρ διεξήχθη σε «φιλική ατμόσφαιρα». Είδαμε και την ειδική αντιπρόσωπο του Γ.Γ. του ΟΗΕ στην Κύπρο, Ελίζαμπεθ Σπέχαρ, να ποζάρει δίπλα στον ντελάλη της διχοτόμησης Τατάρ και τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, τηρώντας, όπως πάντα, τις ίσες αποστάσεις απέναντι στην παρανομία και τη νομιμότητα.

Όπως ακούσαμε, οι «δύο ηγέτες συμφώνησαν να απαντήσουν θετικά σε μία πρόσκληση του Γ.Γ. του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες για σύγκληση «άτυπης – πενταμερούς διάσκεψης εν ευθέτω χρόνω» κι αυτό, παρά το γεγονός ότι η ελληνοκυπριακή πλευρά διεμήνυε, προσπαθώντας να ασκήσει πίεση, ότι σε περίπτωση που ο Τατάρ κατέθετε αξιώσεις εκτός του πλαισίου του Γ.Γ. του ΟΗΕ, η ίδια δεν θα συναινούσε στην πραγματοποίηση τέτοιας διάσκεψης. Ο κατοχικός ηγέτης, αντίθετα, είπε αυτά που έλεγε καθ’ υπόδειξιν της Τουρκίας, διευκρινίζοντας στον Νίκο Αναστασιάδη ότι στην πενταμερή σκοπεύει να κινηθεί εκτός του πλαισίου Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας και να καταθέσει «νέες Ιδέες» για τη λύση.

Προς τι η Διάσκεψη;

Δεν υπάρχει κανένας ενημερωμένος πολίτης στην Κυπριακή Δημοκρατία που να μη γνωρίζει ποιες είναι οι «νέες ιδέες» Τατάρ-Τουρκίας, καθότι φρόντισαν να τις ντελαλίζουν κατά τη διάρκεια της εκστρατείας των παράνομων εκλογών και αμέσως μετά το αποτέλεσμα.

Διερωτάται κανείς, προς τι λοιπόν μια τέτοια διάσκεψη; Η απάντηση προφανώς έχει να κάνει με τη διαφαινόμενη πρόθεση να υπάρξει ένα ξεκαθάρισμα της κατάστασης, το οποίο πολλοί, ωστόσο, φοβούνται ότι θα οδηγήσει σε λύση συνομοσπονδίας ή σε τίτλους τέλους του Κυπριακού. Η έκφραση της πρόθεσης και των δύο να συμμετάσχουν σε πενταμερή ίσως έχει να κάνει περισσότερο με τον φόβο να τους φορτωθεί η ευθύνη για το ό,τι ήθελε προκύψει παρά με την ουσία. Με άλλα λόγια, η κατοχική Τουρκία με τον his master voice Τατάρ θα πάνε για άλλη μια φορά σε συνομιλίες προσπαθώντας να επιρρίψουν στην ε/κ πλευρά την ευθύνη για ενδεχόμενο ναυάγιο, αφού ο Τατάρ έχει ανοίξει διάπλατα τα χαρτιά του λέγοντας πως η λύση Δ.Δ.Ο. έχει πεθάνει, επειδή όπως ισχυρίζεται οι Ε/Κ δεν θέλουν να μοιραστούν ισότιμα τα αγαθά του τόπου. Αυτή η δήλωση-πάγια πολιτική της Άγκυρας σε όλες τις πολεμικές εκστρατείες της τα τελευταία χρόνια ισοδυναμεί με την εξίσωση ο κλέφτης να μοιραστεί τα περιουσιακά του θύματός του, τα οποία σφετερίζεται εδώ και 45 χρόνια.

Επί του εδάφους, ωστόσο, τα πράγματα είναι ανησυχητικά. Η στροφή της Λευκωσίας και η αποδοχή τελικά της συμμετοχής της σε μια πενταμερή είναι ενδεικτική των αδιεξόδων στα οποία έχουμε οδηγηθεί ως ελληνοκυπριακή πλευρά συνεπεία αποτυχημένων σχεδιασμών τα τελευταία 20 χρόνια.

Από την πενταμερή του Μπούργκενστοκ, το αλαλούμ της Κοπεγχάγης, και τις άλλες που ακολούθησαν με τελευταία αυτή στο Κραν Μοντανά, η Τουρκία με απειλές και εκβιασμούς κερδίζει έδαφος και η ε/κ πλευρά με την παλάμη απλωμένη εκλιπαρεί σε ώτα μη ακουόντων στήριξη και αλληλεγγύη από συμμάχους.

Τώρα με τα εν εξελίξει τετελεσμένα και τον Τούρκο Πρόεδρο να εξαγγέλλει πικ-νικ στα παράλια της περίκλειστης πόλης της Αμμοχώστου, καθώς και τη λαφυραγωγία που έπεται με επενδυτές από την Τουρκία, εμείς ακολουθούμε τις προτροπές των ξένων και του ΟΗΕ πηγαίνοντας σε μια ακόμη πενταμερή, το αποτέλεσμα της οποίας είναι προδιαγεγραμμένο και από πριν καθορισμένο.

Αντί να σηκώσουμε την ξεχασμένη γροθιά μας αξιώνοντας διεθνή διάσκεψη με όλα τα μέλη του Σ. Ασφαλείας παρόντα, υπενθυμίζοντας ότι το Κυπριακό είναι διεθνές πρόβλημα εισβολής και κατοχής, ακολουθούμε την πεπατημένη όπου Τουρκία και Βρετανία ως «καλοί φίλοι και εγγυητές» θα σφίγγουν το σχοινί του ικριώματος γύρω από τον λαιμό μας.

Ήδη ο Τατάρ έθεσε υπό την μορφή άμεσου εκβιασμού το θέμα της Αμμοχώστου, ενώ εγείρει και ζητήματα ΑΟΖ όπως ακριβώς αξιώνει με τις έκνομες ενέργειές της η Τουρκία, με τη διεθνή κοινότητα να περιορίζεται σε φραστικές υποδείξεις στους ισλαμοφασίστες της Άγκυρας.

Καθίσταται λοιπόν για άλλη μια φορά σαφές ότι η Λευκωσία, μη έχοντας άλλη επιλογή, συνεπεία της επίσης ατυχούς στρατηγικής της, πηγαίνει απρόθυμα ή και σύρεται σε μια νέα πενταμερή έχοντας να αντιμετωπίσει είτε τη διολίσθηση στις «νέες Ιδέες» Τατάρ και τη συνταγή ενός μελλοντικού διαζυγίου μέσω συνομοσπονδίας, είτε το οριστικό ναυάγιο, το οποίο, ακόμα κι αν δεν το χρεωθεί, θα σημαίνει τον de facto διαμοιρασμό του νησιού, τη μονιμοποίηση των τουρκικών πειρατικών επιδρομών στην κυπριακή ΑΟΖ και τις άλλες προκλήσεις, αλλά και την έναρξη μιας προσπάθειες το de facto να γίνει de jure με κατάληξη την προσάρτηση των κατεχομένων.

Ωστόσο, σε μια διεθνή διάσκεψη θα είναι πολύ δύσκολο για την Τουρκία και τη Βρετανία, καθώς και για τους επιμένοντες να αλληθωρίζουν εκπροσώπους του ΟΗΕ, να διαγράψουν ή και να αγνοήσουν τα ψηφίσματα των Ην. Εθνών και του Συμβουλίου Ασφαλείας για το παράνομο καθεστώς στα κατεχόμενα, καθώς και τα ψηφίσματα για την Αμμόχωστο.

Σε μια διεθνή διάσκεψη θα αναδειχθεί και ξεκαθαρίσει επιτέλους και ο ρόλος των ΗΠΑ, της Ρωσίας, της Κίνας, και της Γαλλίας με ποιων το μέρος θα συμπαραταχθούν. Με τα ψηφίσματα του Σ. Ασφαλείας (δηλαδή τα δικά τους) και της νόμιμης Κυβέρνησης της Κυπριακής Δημοκρατίας -κράτους μέλους του ΟΗΕ- ή με την παρανομία και το υποτελές μόρφωμα της Τουρκίας στα κατεχόμενα;

Αμέτοχοι στον πόλεμο εξόντωσης T/κ προοδευτικών

Αυτές τις μέρες στα κατεχόμενα διεξάγεται ένας πόλεμος φίμωσης και εξόντωσης εναντίον των λίγων Τ/κ που τολμούν να κατηγορούν την Τουρκία ως κατοχική δύναμη και τον διχοτομιστή Τατάρ ως εγκάθετό της. Δεν ακούσαμε κανέναν από τους λαλίστατους εκπροσώπους της «λύσης τώρα», του ΑΚΕΛ περιλαμβανομένου, που επιμένουν να δημιουργήσουμε εμείς τις προϋποθέσεις για συνομιλίες, να στηρίξουν τους ηγέτες της τ/κ συντεχνίας ΚΤΟΣ, εναντίον των οποίων Ερντογάν, Τατάρ, κόμμα εποίκων και «Γκρίζοι Λύκοι» κήρυξαν πόλεμο αγωγών, επειδή έγραψαν την αλήθεια σε ανοικτή επιστολή τους στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.

Δεν τολμούν να σηκώσουν τη γροθιά τους μπας και «μολύνουν» το «καλό κλίμα» των επικείμενων συνομιλιών;

ΠΗΓΗ:https://simerini.sigmalive.com/article/2020/11/8/apo-ten-upsomene-grothia-sten-aplomene-palame/