Οι αλήθειες και τα ψέματα μέσα από τα πρακτικά

Print Friendly, PDF & Email

12/11/2021

γράφει ο  Άριστος Μιχαηλίδης   

Τέσσερα χρόνια μας φλόμωσαν στην παραπληροφόρηση για το τι έγινε στο Κραν Μοντάνα. Καθένας αναλόγως κομματικών παιγνίων και παθών. Παραμύθια, παρερμηνείες, ασάφειες, σκιές. Σε σημείο που πιστέψαμε όλοι ότι η Τουρκία ήταν έτοιμη να κάνει το μεγάλο βήμα της λύσης, να δεχθεί κατάργηση εγγυήσεων και αποχώρηση κατοχικού στρατού. Αλλά ο απορριπτικός Αναστασιάδης τα τίναξε όλα στον αέρα. Ακόμα και επισήμως με ομιλία στη Βουλή (11/12/17), το έλεγε ο Άντρος Κυπριανού: «Τον κατηγορούμε (σ.σ. τον Αναστασιάδη) γιατί ενώ είχε την ευκαιρία είτε να καταργηθούν οι εγγυήσεις, από την πρώτη στιγμή, είτε να εκθέσει την Τουρκία, δεν πέτυχε ούτε το ένα ούτε το άλλο». Είχε την ευκαιρία να καταργηθούν οι εγγυήσεις από την πρώτη στιγμή! Δεκάδες παρόμοιες τοποθετήσεις. Όχι μόνο του κ. Κυπριανού, παρότι έσερνε τον χορό, μα και άλλων πολιτικών, δημοσιογράφων, ακαδημαϊκών, διαφόρων αργόσχολων και διαφόρων οργανώσεων και οργάνων. Όλοι σαν κουρδισμένα ανθρωπάκια, δημιούργησαν την εντύπωση ότι ήταν και το Κραν Μοντάνα μια από τις χαμένες ευκαιρίες μας. Δεν άκουγε κανένας τον Τσαβούσογλου που δημοσίως έλεγε να μην ονειρευόμαστε κατάργηση των εγγυήσεων και αποχώρηση της Τουρκίας από την Κύπρο. Ο Αναστασιάδης ήταν το πρόβλημα, που σηκώθηκε κι έφυγε, όχι η Άγκυρα, που πήγε στο Κραν Μοντάνα έτοιμη να φτάσει μέχρι τη λύση. Αυτά μας έλεγαν.

Να, λοιπόν, να μάθουμε από πρώτο χέρι πως το, «είναι ένα όνειρο το “μηδέν εγγυήσεις, μηδέν στρατεύματα”» (Τσαβούσογλου, 4/7/17), δεν ήταν μόνο δημόσιες δηλώσεις χωρίς σημασία. Τα ίδια ή παρόμοια έλεγε και στα τραπέζια των συνομιλιών. Σήμερα αποκαλύπτουμε το πρώτο έγγραφο. Είναι τα απόρρητα πρακτικά της συνάντησης Τσαβούσογλου – Γκουτέρες, στις 6 Ιουλίου 2017, στο Κραν Μοντάνα. Τα δημοσιεύουμε κατά γράμμα, για να διαβάσει όποιος ενδιαφέρεται πραγματικά. Όσοι παίζουν παιχνίδια σε βάρος του λαού θα συνεχίσουν το βιολί τους, δεν έχω αμφιβολία, αλλά τουλάχιστον, δεν μπορούν πια να επικαλούνται άγνοια.

Λοιπόν, όπως γράφουν τα πρακτικά του ΟΗΕ, τα οποία υπογράφει ο Matthias Schuster (το έγγραφο έχει ημερομηνία 12 Ιουλίου 2017), «ο κ. Τσαβούσογλου δήλωσε ότι η Συνθήκη Εγγυήσεως είναι θέμα ταμπού ανάμεσα στους Τούρκους και τους Τουρκοκύπριους». Προσθέτει στη συνέχεια ότι «αυτό που η Τουρκία θα μπορούσε να αποδεχθεί είναι η μετονομασία της Συνθήκης Εγγυήσεως σε Συνθήκη Εφαρμογής» και «κατά το αρχικό στάδιο η Συνθήκη θα περιλάμβανε το δικαίωμα της μονομερούς δράσης». Προσέξατε τη μετονομασία; Μάλλον, αυτό θα άκουσαν οι «δικοί μας» και μας αράδιαζαν τόσο καιρό την ενημέρωση ότι δεχόταν κατάργηση η Τουρκία.

Για τη μείωση των στρατευμάτων, σύμφωνα με τον Schuster: «Θα μπορούσε να γίνει σημαντική μείωση στρατευμάτων με την έναρξη εφαρμογής της λύσης…». Αλλά η Συνθήκη Συμμαχίας «θα πρέπει να περιλαμβάνει πρόνοια για τη μόνιμη παρουσία τουρκικών στρατευμάτων. Μηδενικά στρατεύματα ήταν κόκκινη γραμμή για την Τουρκία. Η Συνθήκη μπορεί να μετονομαστεί σε Συνθήκη Φιλίας, σύμφωνα και με την πρόταση που έκανε ο κ. Κοτζιάς». Να, ακόμα μια υποχώρηση να πανηγυρίσουμε. Δέχτηκε να μετονομαστεί η Συνθήκη Συμμαχίας σε Συνθήκη Φιλίας. Αλλά, να περιλαμβάνει πρόνοια για τη μόνιμη παρουσία τουρκικών στρατευμάτων. Ε, μην τα θέλουμε όλα! Αφού θα μετονομαζόταν η Συνθήκη Εγγυήσεως σε Συνθήκη Εφαρμογής και η Συνθήκη Συμμαχίας σε Συνθήκη Φιλίας, τι άλλο θέλαμε! Γιατί να μας απασχολεί που θα περιλαμβάνει η πρώτη το δικαίωμα μονομερούς δράσης και η δεύτερη τη μόνιμη παρουσία τουρκικών στρατευμάτων;

Σύμφωνα με τα πρακτικά, για το μονομερές δικαίωμα επέμβασης «χρειαζόταν πρώτα να δουν ότι έχει επιτευχθεί λύση σε όλες τις πτυχές, συμπεριλαμβανομένης της πτυχής του εδαφικού. Επιτήρηση της εφαρμογής της λύσης είναι επίσης κρίσιμης σημασίας. Εδώ θα έπρεπε να υπάρχει ένας μηχανισμός που να δίνει τις απαραίτητες εξασφαλίσεις στους Τουρκοκύπριους». Τις εξασφαλίσεις είναι οι Τουρκοκύπριοι που τις χρειάζονται, όχι οι Ελληνοκύπριοι. Τέλοσπαντων, αυτό είναι το λιγότερο. Πάντως, «σε τέτοιες συνθήκες ίσως μπορούν να σκεφτούν να επιδείξουν περισσότερη ευελιξία σε σχέση με το δικαίωμα επέμβασης», γράφει ο Matthias Schuster. Και εδώ, άρπαξε την ευκαιρία ο Γκουτέρες να τον ρωτήσει αν: «αυτό σήμαινε ότι η Τουρκία θα μπορούσε να αποδεχθεί άμεση αντικατάσταση της Συνθήκης Εγγυήσεως με τη Συνθήκη Εφαρμογής και να καταργήσει το μονομερές δικαίωμα επέμβασης». Όμως, οποία πλάνη! Διότι καταλήγει το έγγραφο: «Ο κ. Τσαβούσογλου δήλωσε πως αυτό δεν ισχύει (this was not the case)».

Θα μάθουμε πολλά ακόμα από αυτά τα πρακτικά, υπομονή.

aristosm@phileleftheros.com

ΠΗΓΗ:https://www.philenews.com/f-me-apopsi/arthra-apo-f/article/1330918/oi-alitheies-kai-ta-psemata-mesa-apo-ta-praktika