του Γ. Καλλινίκου
8 Ιαν 2017
Νίκο Αναστασιάδη, όντας σήμερα επί ελβετικού εδάφους, στην πλέον κρίσιμη στιγμή αυτού του δύσμοιρου τόπου, παραμερίζω όσα έγιναν μέχρι στιγμής. Τώρα πια μετράει μόνο αυτό που θα κάνεις εκεί. Τώρα βρίσκεσαι αντιμέτωπος με την Ιστορία. Έχεις δύο μόνο επιλογές μπροστά σου. Είτε θα αποδεχτείς μια λύση, που δεν θα απαλλάσσει το νησί από την όποια τουρκική κηδεμονία, είτε θα πετύχεις μια λύση, που θα καθιστά την Κύπρο, επιτέλους, πραγματικά ανεξάρτητο κράτος. Αν οδηγηθείς στην πρώτη επιλογή, γελιέσαι αν νομίζεις ότι θα πείσεις τον λαό. Γελιέσαι και αν νομίζεις ότι έτσι εξασφαλίζεται το μέλλον του κυπριακού ελληνισμού. Για την Τουρκία μιλάμε… Για να κάνεις την ορθή επιλογή και να πολεμήσεις γι’ αυτήν, απαιτείται μια προϋπόθεση. Να αποβάλεις κάθε εγωισμό. Να αντιληφθείς ότι πρέπει να παλέψεις για τα θέλω του λαού και όχι τα θέλω του Αναστασιάδη. Και φυσικά να αποβάλεις κάθε ίχνος αυτοδικαίωσης, που ενδόμυχα σε κατατρύχει.
Κλείσε τ’ αφτιά σε όσους σε καλούν να υπογράψεις την όποια λύση, είτε καθοδηγούνται από υπέρμετρο πάθος για λύση είτε από φόβο. Κλείσε τ’ αφτιά σε όσους σου υποδεικνύουν ότι το 2004 δεν ιεραρχούσαμε στην κορυφή των προτεραιοτήτων την πλήρη απαλλαγή από τις όποιες εγγυήσεις και την πλήρη αποστρατιωτικοποίηση του νησιού. Θυμήσου ότι τότε η Κύπρος δεν ήταν πλήρες μέλος της ΕΕ. Θυμήσου ότι τότε η Κύπρος δεν είχε ζωή 12 χρόνων στην ενωμένη Ευρώπη, κατά τα οποία το 85% των θεμάτων της σε πολιτικο-οικονομικο-κοινωνικό επίπεδο καθορίζονται από τις Βρυξέλλες. Γεγονός το οποίο προσφέρει τάξη στο εσωτερικό (παρά τις σκληρές πολλές φορές αποφάσεις). Ταυτόχρονα, η συμμετοχή στην ευρωπαϊκή οικογένεια –παρά τα τόσα αρνητικά σ’ αυτήν- παρέχει ασφάλεια.
Θυμήσου ότι το 2004 δεν υπήρχαν οι υδρογονάνθρακες. Εσύ είπες ότι η Τουρκία τους έχει ανάγκη και λόγω αυτού πρέπει να αλλάξει στάση στο Κυπριακό. Αξιοποίησε αυτό το δώρο που μας πρόσφερε το Σύμπαν. Δεν αξιοποιήσαμε ποτέ τη συμμετοχή μας στην ΕΕ. Ας μην πετάξουμε κι αυτή την ευκαιρία. Τώρα δεν έχεις λόγο να κάνεις πίσω. Τώρα έχει και η λιλιπούτια Κύπρος ένα όπλο για να στρέψει την πίεση προς την Άγκυρα. Αν καθίσεις στο τραπέζι και συμπεριφερθείς με τις γνωστές μαλαγανιές σου, με τις οποίες νομίζεις ότι μπορείς να τουμπάρεις τους πάντες, την πάτησες. Πιθανότητες θα έχεις μόνο αν στα κεφάλαια εγγυήσεων και ασφάλειας παραμείνεις από την πρώτη στιγμή μέχρι το τέλος ακλόνητος! Επιπρόσθετα, το 2004 δεν υπήρχαν η Ελλάδα και η Βρετανία να αποποιούνται των εγγυήσεων. Ωστόσο, δεν τρέφουμε ψευδαισθήσεις Νίκο Αναστασιάδη. Όσο και αν θέλει ο Κοτζιάς, ο Τσίπρας δεν πρόκειται να παραμείνει βράχος μέχρι τέλους, αν εσύ κάνεις πίσω. Εσένα –κι εμάς- καίει πρωτίστως το θέμα. Αν σε δει να υποχωρείς δεν θα χρεωθεί την ευθύνη εκείνος.
Νίκο Αναστασιάδη, άκου μια ξεκάθαρη φωνή. Όσες υποχωρήσεις και αν έκανες, όσες και αν ενδεχομένως κάνεις, ο λαός μπορεί να βρει τη δύναμη να σφίξει στην καρδιά του. Να συμβιβαστεί στις πολλαπλές άδικες πρόνοιες που προδιαγράφονται. Αρκεί να του δοθεί το μεγάλο όραμα. Μιας πραγματικά ανεξάρτητης Κύπρου! Πενηνταεπτά χρόνια μετά την γέννηση της Κυπριακής Δημοκρατίας, να μπορέσει, επιτέλους, να κάνει μια νέα αρχή. Εν ειρήνη. Χωρίς την παραμικρή κηδεμονία από τον όποιο Σουλτάνο. Χωρίς οποιαδήποτε ξένα στρατιωτικά άρβυλα να λερώνουν το ιερό έδαφος αυτής της μικρής αλλά τόσο λατρεμένης πατρίδας. Με τους κατοίκους του να ζουν αρμονικά, με αλληλοσεβασμό, διαγράφοντας κάθε μίασμα του παρελθόντος.
Νίκο Αναστασιάδη, στην πιο κρίσιμη στιγμή αυτού του τόπου, άνοιξε τα μάτια και αντίκρισε κατάματα την Ιστορία! Γίνε μέρος της με θετικό τρόπο. Βάζοντας την υπογραφή σου μόνο σε ό,τι θα ελευθερώνει το νησί στο μέλλον από κάθε ξένη παρέμβαση. Ξεκάθαρα όμως. Χωρίς ασάφειες ή μεσοβέζικες ερμηνείες. Χωρίς 15 ή 10 χρόνια στρατιωτικής παρουσίας. Για την Τουρκία μιλάμε… Εν έτει 2017 δεν χωράει κανένας συμβιβασμός σε αυτό. Οτιδήποτε άλλο θα σε καταγράψει στην Ιστορία ως εκείνον, που με την υπογραφή του εδραίωσε την καταστροφή και μονιμοποίησε εφ’ όρου ζωής την τουρκική κηδεμονία.
Σου χαρίζω μερικές αράδες του τεράστιου Ρίτσου: «Αυτά τα δέντρα δε βολεύονται με λιγότερο ουρανό,/ αυτές οι πέτρες δε βολεύονται κάτου απ᾿ τα ξένα βήματα,/ αυτά τα πρόσωπα δε βολεύονται παρά μόνο στον ήλιο,/ αυτές οι καρδιές δε βολεύονται παρά μόνο στο δίκιο».
ΠΗΓΗ:http://www.philenews.com/el-gr/arthra-apo-f-g-kallinikou/99/347157/niko-anastasiadi-koitaxe-tin-istoria-katamata
