Πολιτική του Ποδαριού και Συνομιλίες άρπα-κόλλα

Print Friendly, PDF & Email

του Κωστάκη Αντωνίου

20 Οκτ 2016

Σήμερα συντελείται η πιο κωμικοτραγική διαδικασία διαλόγου, με αποτέλεσμα στο τέλος αντί πλήρους συμφωνίας, να παρουσιασθεί στον λαό ένα κοινό ανακοινωθέν.

Δεν ευθύνονται καθόλου οι δηλώσεις στο πόδι στις οποίες συχνότατα προβαίνει ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, μέχρι του σημείου να μας πει πως το Ακάκι είναι κατεχόμενο. Το πλέον επικίνδυνο είναι «η πολιτική του ποδαριού», στην οποία ασκείται εδώ και τέσσερα χρόνια ο Πρόεδρος. Κατ’ αντανάκλαση της πολιτικής του ποδαριού, έχουμε και τις συνομιλίες που γίνονται κατά τρόπον άρπα-κόλλα.

Οι συνομιλίες Αναστασιάδη-Ακιντζί αποτελούν την πλέον κωμικοτραγική διαδικασία διαλόγου. Ποτέ στο παρελθόν δεν είχαμε τέτοια ανεύθυνη και άρπα-κόλλα διαδικασία στο Κυπριακό, γεγονός που αντικατοπτρίζει και την ανεπάρκεια των δύο ηγετών, να ανταποκριθούν στις ανάγκες ενός σοβαρού και αποτελεσματικού διαλόγου.

Όταν μιλούμε για συνομιλίες άρπα-κόλλα, το εννοούμε. Οι δύο συνομιλητές, με πρωτοφανή σπουδή και χάριν εσωτερικής κατανάλωσης, διεξέρχονται τα κρίσιμα για το μέλλον του λαού θέματα, μεταπηδώντας από το ένα κεφάλαιο στο άλλο, χωρίς να έχουν πλήρως εξαντλήσει τα θέματα και χωρίς να έχουν συμφωνήσει σε καίριες πτυχές του κάθε κεφαλαίου.

Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης είχε εξαγγείλει προ μηνών πρόοδο και συμφωνία σε κεφάλαια όπως η διακυβέρνηση, η οικονομία και θέματα Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και ενώ έδινε την εντύπωση ότι τα κεφάλαια αυτά είχαν συμφωνηθεί, ξαφνικά ακούμε και πάλιν να επανέρχονται οι δύο ηγέτες στα ίδια θέματα και να συζητούν ακόμη επί των πτυχών τους.

Δεν έχουν καταλήξει σε συμφωνία στο καίριο θέμα της εκ περιτροπής συμφωνίας, και το αφήνουν πίσω για να εξετάσουν θέμα οικονομίας. Και ενώ ο Πρόεδρος εξαγγέλλει συμφωνία για θέματα οικονομίας, γίνεται γνωστό ότι οι κατοχικές «αρχές» αρνούνται να δώσουν στοιχεία στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και στην Παγκόσμια Τράπεζα για την οικονομική κατάσταση του ψευδοκράτους. Αφήνουν, όμως, και αυτό το κεφάλαιο άλυτο, και μεταπηδούν στο θέμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εδώ πάλιν προκύπτει άλλος «γρίφος».

Ενώ ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ισχυρίζεται ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι παρούσα στις συνομιλίες, ο Ακιντζί διαψεύδει και δηλώνει πως η Ε.Ε. δεν έχει καμία αρμοδιότητα ανάμειξης στις συνομιλίες. Ο εκπρόσωπός της, δήλωσε ο κατοχικός ηγέτης, βρίσκεται στο διπλανό δωμάτιο, δεν συμμετέχει στις συνομιλίες και αν τον χρειαστούμε, τον καλούμε να μας δώσει κάποιες διευκρινίσεις.

Το περιουσιακό αφέθη στο περιθώριο. Υπάρχουν πέραν των 200 περίπου θεμάτων διαφωνίας, καταγραμμένα από τα Ηνωμένα Έθνη. Αφέθησαν και αυτά στο περιθώριο. Και ενώ δεν έχουν συζητηθεί και δεν έχουν συμφωνηθεί σημαντικές πτυχές όλων σχεδόν των κεφαλαίων, Αναστασιάδης και Ακιντζί αποφάσισαν να συζητήσουν το εδαφικό.

Ανοικτό το θέμα των εγγυήσεων, ανοικτό και το θέμα της αποχώρησης των τουρκικών κατοχικών στρατευμάτων, ανοικτό και το θέμα του φυσικού αερίου, των συμφωνιών της Κυβέρνησης και εκείνων που ψευδοκράτους που θα θεωρηθούν ότι αποτελούν ομοσπονδιακές αποφάσεις, ανοικτό και το θέμα των αγνοουμένων, για το οποίο ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δήλωσε πως δεν θα υπογράψει λύση, εάν δεν επιλυθεί. Και με τη χρηματοδότηση της λύσης τι γίνεται; Ούτε και σε αυτό το μέγιστο θέμα, που ενδιαφέρει τους πολίτες, υπάρχει φως.

Τελικά, υπάρχει ένα ευρύτατο πεδίο μη συζητηθέντων και μη συμφωνηθέντων θεμάτων. Και ενώ υπάρχει αυτό το τεράστιο κενό, οι δύο ηγέτες έχουν θέσει ως χρονοδιάγραμμα λύση εντός του 2016. Αλλά το 2016 τελειώνει σε δυόμισι μήνες. Πώς είναι δυνατόν, μέσα στον ελάχιστο αυτό χρόνο, να επιλυθούν όλα αυτά τα προβλήματα, ώστε, όπως υποσχέθηκε ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, να τεθεί ενώπιον του λαού καθαρό σχέδιο λύσης, χωρίς κενά και χωρίς αμφισημίες; Πότε θα ετοιμασθεί το ομοσπονδιακό Σύνταγμα και οι νόμοι των δύο συνιστώντων κρατών; Σούπερμαν να ήταν ο Αναστασιάδης και Μπάτμαν ο Ακιντζί, δεν θα προλάβαιναν…

Αλλά το πλέον επικίνδυνο από όλα είναι το γεγονός ότι οι δύο ηγέτες προχωρούν σε διαφορετικές αναγνώσεις και ερμηνείες σε όσα συμφωνούν. Ο Αναστασιάδης ερμηνεύει τις συμφωνίες στη βάση των ψευδαισθήσεών του, ο δε Ακιντζί στη βάση της διαχρονικής τακτικής της τουρκικής διπλωματίας, να αφήνει πάντοτε πίσω της αμφισημίες, ώστε στη συνέχεια να τις ερμηνεύει κατά τρόπον που βολεύουν τις επιδιώξεις της. Για παράδειγμα: Αποδέχεται να υπάρξει σεβασμός στις βασικές ελευθερίες, αλλά ταυτόχρονα ζητεί στην εφαρμογή τους να ισχύσει η βάση της διζωνικότητας. Δηλαδή, στην ουσία, δεν αποδέχεται και δεν συμφώνησε στην εφαρμογή τους.

Τελικά, τι θα προκύψει; Θα προκύψει, αντί καθαρής λύσης, ένα κοινό ανακοινωθέν πλήρες κενών, αμφισημιών και διφορούμενων ερμηνειών, το οποίο θα παρουσιάσουν στον λαό σαν λύση. Με αποτέλεσμα, αν εγκριθεί, να προκύψει, στην εφαρμογή του, χάος…

Πηγή: http://www.sigmalive.com/simerini/columns/stigma/372396/politiki-tou-podariou-kai-synomilies-arpakollua

Αφήστε το σχόλιό σας

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.