Ο ρόλος Κίσινγκερ και ο Αττίλας 2

Print Friendly, PDF & Email

9/9/2018

της Φανούλας Αργυρού*

Κίσινγκερ και Κάλλαχαν 13 Αυγούστου 1974 και ο Αττίλας 2

Σήμερα, αναφέρομαι στο δημοσίευμα του δημοσιογράφου κ. Νίκου Μελέτη 30.8.2018 (www.hellasjournal.com και άλλες ιστοσελίδες) με τίτλο «Έγγραφο-φωτιά αποκαλύπτει τον ρόλο Κίσινγκερ: Γιατί να μην έχουν οι Τούρκοι το 1/3 της Κύπρου». Γράφτηκε:  « αποκαλύπτονται σε απόρρητα, μέχρι πριν λίγο καιρό, έγγραφα του Στέιτ Ντιπάρτμεντ…»

Καταρχήν,  το έγγραφο αυτό δεν αποδεσμεύθηκε «πριν λίγο καιρό» αλλά σχεδόν πριν 10 χρόνια  και περιλαμβάνεται στα αμερικανικά έγγραφα που αποδεσμεύθηκαν για τις σχέσεις ΗΠΑ/Ελλάδας, Κύπρου, Τουρκίας: https://history.state.gov/historicaldocuments/frus1969-76v30/d129     και έχει χρησιμοποιηθεί από πολλούς ιστορικούς:

https://www.google.co.uk/search?q=There+is+no+American+reason+why+the+Turks+should+not+have+one-third+of+Cyprus&source=lnms&tbm=bks&sa=X&ved=0ahUKEwiCt4KT_pfdAhXDEywKHdHfBdwQ_AUIDigA&biw=1366&bih=662

Το εν λόγω έγγραφο καλύπτει  τα πρακτικά μιας συνάντησης του τότε προέδρου Gerard Ford  με τον Henry Kissinger  και τον στρατηγό Brent Scowcroft του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας στις 13 Αυγούστου 1974 και τονίζει το δημοσίευμα:

«Ο Κίσινγκερ για πρώτη φορά εμφανίζεται απροκάλυπτα να υποστηρίζει την κατοχή του 1/3 της Κύπρου από τους Τούρκους και συγχρόνως να δηλώνει ότι εάν η Ελλάδα και η Τουρκία έφθαναν σε σύγκρουση, τότε οι ΗΠΑ θα στήριζαν την Τουρκία.

Κι όλα αυτά μια ημέρα, ή μάλλον λίγες ώρες πριν ξεκινήσει ο Αττίλας 2 με τον οποίο η Τουρκία ολοκλήρωσε την στρατιωτική εισβολή καταλαμβάνοντας το 36,2% του εδάφους της Κυπριακής Δημοκρατίας…»

Η συνομιλία, διεξήχθη στην Ουάσιγκτον, όμως, τα γεγονότα εξελίσσονταν στην Γενεύη προεδρεύοντος του βρετανού Υπ. Εξωτερικών και Κοινοπολιτείας Τζέιμς Κάλλαχαν.   Ας δούμε όμως γιατί ο Κίσινγκερ εκφράστηκε ως καταγράφεται στο έγγραφο.

Η πρώτη διάσκεψη ξεκίνησε στις 25 Ιουλίου, 1974 στο σπίτι του εκεί Βρετανού Πρέσβη, μεταξύ της βρετανικής αντιπροσωπίας τους αξιωματούχων του ΟΗΕ Roberto Guyer και Remy Gorge, τουρκικής και ελληνικής και παρατηρητές τον Αμερικανό  Γουίλιαμ Μπαφούμ, Βοηθό Υπ. Εξωτερικών για διεθνείς οργανισμούς  και τον Σοβιετικό παρατηρητή Βίκτωρα Μίνιν. Στις  30 Ιουλίου, οι  Τζέιμς Κάλλαχαν,  Γεώργιος Μαύρος και  Τουράν Γκιουνές υπέγραψαν μια νερόβραστη διακήρυξη που επισημοποίησε μεταξύ άλλων, την αναγνώριση  στη Δημοκρατία της Κύπρου δύο αυτόνομων διοικήσεων! Με τις τουρκικές προελάσεις και βαρβαρότητες να συνεχίζονται…

Εν τω μεταξύ η  δική μας πλευρά δια Γλ. Κληρίδη ήδη δέχθηκε  τις τουρκικές απαιτήσεις, δηλώσεις του στον βρετανό ΄Υπ. Αρμοστή 27.7.1974.  Η δεύτερη Διάσκεψη στη Γενεύη ξεκίνησε στις 8 Αυγούστου, στο κτήριο Παλάτι των Εθνών του ΟΗΕ,  με τον Τζέιμς Κάλλαχαν και το επιτελείο του αυτή τη φορά με τη συμμετοχή και Βρετανών Στρατιωτικών. Πενταμερής τώρα, με το Γλ. Κληρίδη και τους συμβούλους του και το Ρ. Ντενκτάς με τους δικούς του. Με βωβούς παρατηρητές τον Αμερικανό Άρθουρ Χάρτμαν, βοηθό υπουργό Εξωτερικών και τον Σοβιετικό παρατηρητή Βίκτωρα Μίνιν.

Το  βράδυ της 9ης ώρα 10.μ.μ. ο Κάλλαχαν ανέπτυξε στον  προεδρεύοντα της Δημοκρατίας Γλ. Κληρίδη και τον υπουργό Δικαιοσύνης Μιχαλάκη Τριανταφυλλίδη, τις τουρκικές απαιτήσεις για μεγάλες αυτόνομες περιοχές και, παρ’ όλο που ο Κληρίδης δεχόταν διοικητικό ομόσπονδο σύστημα, κάτι τέτοιο δεν θα μπορούσε να το πουλήσει, του είπε.

Στις 12 Αυγούστου  Γκιουνές και Ντενκτάς κατέθεσαν στον Κάλλαχαν σχέδια,  ο μεν  Γκιουνές για έξι αυτόνομα καντόνια  ο δε Ντενκτάς  για δικοινοτική, διζωνική ομοσπονδία αμφότερα καλύπτοντας το 34% του εδάφους για τους Τούρκους.

Ο Κάλλαχαν, γνώριζε και για τη δεύτερη εισβολή από τις 10 Αυγούστου το λιγότερο, τον ενημέρωναν  τα βρετανικά επιτελεία. Την ίδια μέρα, 10 Αυγούστου,  η Αν Γουάρπαρτον, βρετανίδα αντιπρόσωπος στα ΗΕ στη Γενεύη, κάλεσε τον Αμερικανό Άρθουρ Χάρτμαν και τον ενημέρωσε πλήρως τόσο για την επικείμενη δεύτερη εισβολή όσο και για το ότι στις 17 Ιουλίου ο Ετσεβίτ τούς είχε υποδείξει και μέχρι πού θα τραβούσε την γραμμή Αττίλα, και του ζήτησε να ενημερώσει τον Κίσινγκερ.

Ο Καλλαχαν ετοίμασε και προσχέδιο για υπογραφή από Κληρίδη και Ντενκτάς πάνω στη γραμμή του γεωγραφικού διαχωρισμού, αλλά ο Κληρίδης δεν τολμούσε να υπογράψει όσο και να ήθελε, και είπε στον Ντενκτάς ότι θα τον σκότωναν αν συμφωνούσε σε γεωγραφικό διαχωρισμό.

Κάλλαχαν-Κίσσιγκερ

Στις 12.15 το μεσημέρι της 13ης Αυγούστου, ο Κάλλαχαν σε τηλεφωνική επικοινωνία με τον Δρα Κίσινγκερ του είπε ότι δούλεψε πολύ σκληρά για να αλλάξει την ελληνική θέση και έπρεπε να μιλήσει και εκείνος στον Ετσεβίτ. Είχε πείσει τους Μαύρο και Κληρίδη να υπάρχει μόνο μία ζώνη για τουρκοκυπριακή διοίκηση και μία για ελληνοκυπριακή διοίκηση, θα πήγαιναν σε Ελλάδα και Κύπρο και θα επέστρεφαν με απάντηση. Ήταν της άποψης ότι θα σύστηναν να γίνει αποδεκτή αυτή η λύση. Ο Κληρίδης (τελικά) ήταν έτοιμος, του είπε, να δηλώσει προκαταβολικώς πριν φύγει ότι δεχόταν την αρχή της μίας γεωγραφικής ζώνης, αλλά που θα είναι κάτω του 34% του εδάφους της Δημοκρατίας που απαιτούσαν οι Τούρκοι.

Ο χάρτης Ντενκτάς για ΔΔΟ

Στις 6.40 το απόγευμα της ίδιας μέρας  13.8.1974 έλαβε χώρα η μοιραία συνάντηση μεταξύ όλων, η οποία διακόπηκε στις 2.25 πρωινή της 14ης, με τους Τούρκους, να απαιτούν αποδοχή του σχεδίου τους εδώ και τώρα, όταν και ξεκίνησε πλέον η δεύτερη (αναμενόμενη) εισβολή …

Ο Κάλλαχαν, έπαιξε ένα διπλοπρόσωπο, βρόμικο παιχνίδι για να βγει στο τέλος και από πάνω, επικαλούμενος ότι δεν θα έκαναν τίποτα, ως Βρετανία, γιατί… δεν δέχθηκε ο Κίσινγκερ να εμπλακεί στρατιωτικά! Η Συνθήκη Εγγυήσεως που υπέγραψε, όμως, εκ μέρους του ΗΒ ο σερ Χιου Φουτ στις 16 Αυγούστου 1960, δεν είχε  πρόνοια ότι έπρεπε να είχαν τους Αμερικανούς μαζί τους για να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους έναντι της Κύπρου! Για να γράψει αμέσως μετά στις διπλωματικές του αποστολές ο Κάλλαχαν  ότι οι Τούρκοι είχαν υπόθεση και ότι θα πάρουν όσο έδαφος ήθελαν πρώτα και μετά να διαπραγματευτούν… (Βιβλίο γράφουσας «Διζωνική Εκτέλεση της Κυπριακής Δημοκρατίας 1955-2011»).

Τέλος, να διαβαστεί  το ιστορικό βρετανικό έγγραφο πιο κάτω, στο  άρθρο του Δρ Κλέαρχου Α. Κυριακίδη στη «Σημερινή» στις 19.8.2018 «Άβολα κοντά στο Χίτλερ». http://www.sigmalive.com/simerini/analiseis/524763/avola-konta-ston-xitler

«…ένα σημαντικό αποδεσμευμένο έγγραφο του βρετανικού Υπουργείου Εξωτερικών και Κοινοπολιτείας, που καταγράφει μιαν αποκαλυπτική τηλεφωνική συνομιλία μεταξύ του Αμερικανού Προέδρου Gerald Ford, του Dr. Henry Kissinger, Αμερικανικού Υπ. Εξωτερικών, και του James (Jim) Callaghan, Βρετανού Υπ. Εξωτερικών.

Η συνομιλία διεξήχθη στη 1.45 μ.μ. (ώρα Λονδίνου), στις 14 Αυγούστου 1974, λίγες ώρες μετά την έναρξη της δεύτερης εισβολής…

Η συνομιλία Ford, Kissinger, Callaghan

Κάθε πολίτης της ΚΔ πρέπει να γνωρίζει την ακόλουθη συνομιλία, η οποία είχε ως αποτέλεσμα μια συγκαλυμμένη βρετανο-αμερικανική κατανόηση με μακροπρόθεσμες συνέπειες:

«Dr. Kissinger: Jim, ποια είναι η γνώμη σου για το πού στεκόμαστε;

Υπουργός Εξωτερικών [Callaghan]: Λοιπόν, μόλις σκεφτόμουνα – νομίζω με στρατιωτικούς όρους, σίγουρα οι Τούρκοι θα συνεχίσουν μέχρι να εξασφαλίσουν τη γραμμή που είχαν υπόψη τους στον χάρτη, και, κυνικά, ας ελπίζουμε θα την πάρουν γρήγορα.

Dr Kissinger: Συμφωνώ…

Υπουργός Εξωτερικών [Callaghan]: Henry, αν μπορώ να συνοψίσω την κατάσταση με δύο λόγια, νομίζω έχει ως εξής: Οι Τούρκοι έχουν καλή υπόθεση. Κατά τη γνώμη μου, αυτό τώρα μπορεί να λυθεί μόνο με τη δημιουργία μιας ζώνης. Μιας ζώνης στην οποία θα έχουν αυτονομία σε μια ομόσπονδη δημοκρατία. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με διαπραγμάτευση, όμως, με τη σημερινή κατάσταση, κανένας δεν μπορεί να καταφέρει οτιδήποτε με κάτι τέτοιο. Έτσι, θα έχουμε μια στρατιωτική λύση προς το παρόν, στην οποία θα αστυνομεύουν το δικό τους [ντε φάκτο] σύνορο. Θα έχουμε μια μεγάλη ανταλλαγή πληθυσμού, με τους Έλληνες να φεύγουν και μετά, απλώς, θα αφήσουμε τη διπλωματία να αναλάβει, μέχρι να δούμε την ευκαιρία, γι’ ακόμα μια φορά, αν μπορούμε να βρούμε μια ειρηνική λύση στη νήσο. Τώρα, όσον αφορά την Ελλάδα και την Τουρκία, είναι η Ελλάδα που θα χρειαστεί μασάζ, γιατί οι Τούρκοι είναι πολύ σοβινιστές, μάλιστα, άβολα, κοντά στον Χίτλερ, κατ’ μένα [‘too close to Hitler for my liking’]. Εντάξει;

Δρ. Kissinger: Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου, Jim. Και η τραγωδία είναι ότι θα μπορούσε να διευθετηθεί το θέμα μέσω διπλωματίας…

Υπ. Εξωτερικών [Callaghan]: Σε πιστεύω. Λοιπόν, αντίο γέροντα και κάθε καλό σε σένα και τις ασχολίες σου…».

Το προαναφερθέν έγγραφο, που καταγράφει τη συνομιλία, κρατήθηκε μυστικό για 30 χρόνια. Αποδεσμεύθηκε την 1ην Ιανουαρίου 2005, λίγους μήνες μετά τα «ξεχωριστά, ταυτόχρονα δημοψηφίσματα» σχετικά με το κακόφημο «Σχέδιο Ανάν», τα θεμέλια του οποίου περιλαμβάνονταν στην κατανόηση που επιτεύχθηκε κατά τη διάρκεια της συνομιλίας.

Σήμερα, το έγγραφο βρίσκεται σε πρωθυπουργικό φάκελο με αριθμό PREM 16/20 στο Εθνικό Αρχείο του HB, όπου το εντόπισα στην αρχική του μορφή…»

Και προσθέτει ο Δρ. Κυριακίδης ότι από αυτό το έγγραφο «συνειδητοποιούμε ότι σε αυτό το δράμα, ο κ. Callaghan ήταν ο καβαλάρης και ο Δρ Kissinger ήταν το άλογο. Ακόμη, πιο σημαντικό, μαθαίνουμε ότι και οι δύο γνώριζαν ότι η Τουρκία ακολουθούσε μια προκλητική στρατηγική, την οποία ο κ. Callaghan χαρακτήρισε ως «άβολα κοντά στον Χίτλερ».

*Ερευνήτρια/δημοσιογράφος – Λονδίνο

————————————————————————————————————————————–

FOREIGN RELATIONS OF THE UNITED STATES, 1969–1976, VOLUME XXX, GREECE; CYPRUS; TURKEY, 1973–1976

129. Memorandum of Conversation1

Washington, August 13, 1974, 9 a.m.

PARTICIPANTS

·         President Ford

·         Dr. Henry A. Kissinger, Secretary of State and Assistant to the President for National Security Affairs

·         Major General Brent Scowcroft, Deputy Assistant to the President for National Security Affairs

[General Scowcroft came in late.]2

Kissinger: The problem in Geneva is that the Turks see that the more the negotiations are protracted the more difficult the unilateral military move becomes. The Greeks are procrastinating—they want to go home for 36 hours and then resume discussions. The Turks so far have refused to grant a 36-hour extension because it would make it that much harder to take unilateral action.

President: What would we do if the Turks moved?

Kissinger: We would have to vote against them in the Security Council. We would have our hands full to keep the Greeks from going to war. The Turks right now are extremely nationalistic. For a few years [Page 424]ago, the Turkish tactics are right—grab what they want and then negotiate on the basis of possession. But if the Turks run loose on Cyprus, the Greeks could come unglued. We certainly do not want a war between the two, but if it came to that, Turkey is more important to us and they have a political structure which could produce a Qadhafi.

[Scowcroft left to call Macomber and returned after about 10 minutes.]3

Kissinger: We have been trying to bail the Cyprus situation out after it got out of control. The British have made a mess of it. If the Turks move to take what they want, they will be condemned in the Security Council and the Soviet Union will beat them over the head with it. Some of my colleagues want to cut off assistance to Turkey—that would be a disaster. There is no American reason why the Turks should not have one-third of Cyprus. We will make a statement today that will get the New York Times off our back, but we should not twist their arm.

I would like to mention the Turkish poppy issue. President Nixon signed a letter to Ecevit which, because of Cyprus, we have not yet delivered. We could redo the letter for your signature, or I could send it. I think the whole poppy situation is a loser. Do you want to have a brawl with the Turks, or should I? Maybe I should do it.

President: The other side of the coin is that you already have very good relations with Ecevit and there would be less damage coming from me.

Kissinger: Let’s wait a bit. If we come out of the Cyprus thing all right, we will have more leverage. The Turks can’t focus on it now anyway.

President: Yes. Let’s wait a bit.

[Omitted here is discussion unrelated to Cyprus.]

  1. Source: Library of Congress, Manuscript Division, Kissinger Papers, Box CL 123, Geopolitical File, Cyprus, Chronological File. Secret; Nodis. The meeting was held in the Oval Office.
  2. Brackets are in the original.
  3. Brackets are in the original.

https://history.state.gov/historicaldocuments/frus1969-76v30/d129

 

ΠΗΓΗ:http://www.sigmalive.com/simerini/politics/528339/o-rolos-kisingker-kai-o-attilas-2